Lingua Islandica

E Vicipaedia
Salire ad: navigationem, quaerere

Lingua Islandica[1][2] lingua ex linguis Indoeuropaeis est et sub familia Germanica subsummata. Cum lingua Danica, lingua Suecica, lingua Norvegica linguaque Faroensi ad linguas Germanicas Septentrionales pertinet. Anno 2013 fere 330 000 homines sermonem patrium habuerunt Islandicum.

Loci[recensere | fontem recensere]

Lingua Islandica tantum in Islandia, etiam Terra Glacialis/Gelida appellata, est primaria.

Grammatica[recensere | fontem recensere]

Vocabula[recensere | fontem recensere]

Lingua Islandica nova cum radicibus suis verba fabricari mavult quam ea ab aliis linguis mutuari.

Accentus[recensere | fontem recensere]

Accentus in lingua Islandica simpliciter est, ubi omnibus vocabulis in syllabam primam acuunt.

Verba[recensere | fontem recensere]

Verba quattuor habent tempora, sc. praesens, imperfectum, perfectum, plusquamperfectum, et tres modos, sc. indicativus, coniunctivus, imperativus.

Nomina[recensere | fontem recensere]

In lingua Islandica sunt tria genera, sc. masculinum, femininum, neutrum; duo numeri, sc. singularis et pluralis, atque quattuor casus, sc. nominativus, accusativus, genetivus, dativus. Articuli desunt.

Adiectiva[recensere | fontem recensere]

Nomina adiectiva secundum nomen, cui adicitur, genere, numero, casu flectuntur.

Pronuntiatus[recensere | fontem recensere]

Hi non sunt omnia legium pronuntialium, sed fundamentalissimi sunt.

á - /aʊ/

æ - /aj/

au - /œj/

é - /jɛː/

ei, ey - /ɛj/

i - /ɪː/

í - /iː/

o - /oː/

ó - /oʊ/

u - /ʏː/

ú - /uː/

y - /ɪː/

ý - /iː/

þ - /θ/

ð - /ð/

hv - /kv/ - in dialecto in boreale Islandiae, et in occidente Islandiae, et Reykiavica, sed /xʷ/ in australe

ll - /tl/ post á, í, ó, ú, ý, æ, au, ei et ey, et /l̥/ ante t et d

nn - /dn/ post á, í, ó, ú, ý, æ, au, ei et ey

rl - /rtl/

rn - /rdn/

Modi dicendi[recensere | fontem recensere]

Ita (est). - Já.

Non. - Nei.

Exspectatissimus. , Bonoventus. - Velkomin.

Pleased to meet you. - Gaman að hitta þig.

Nice to meet you. - Gleður mig að kynnast þér.

Salve. - Halló., Góðan daginn.

Vale. - Bless.

Bonus dies., Bonum mane. - Góðan daginn.

Bona vespera. - Gott kvöld.

Bona nox. - Góða nótt.

See you later! - Sjáumst!

Quomodo vales? - Hvernig hefur þú það?, Hvernig gengur?

Bene. - Góður. (ut vir), Góð. (ut mulier)

Male. - Vondur. (ut vir), Vond. (ut mulier)

Excusatum (am) me habeo. - Fyrirgefðu.

Gratias tibi (ago). - Takk fyrir.

Accipe sis., Libenter. - Gjörðu svo vel., þú ert velkominn.

Quaeso. - Vinsamlegast, takk.

Mihi nomen est ... - Ég heiti ...

Quid nomen tibi est? - Hvað heitir þú?

Loqueris(ne) Anglice? - Talar þú ensku?

Ignosce mihi, non loquor Islandice/terrestraliter glacialiter. - Því miður, ég tala ekki íslensku.

Egeo/requiro adiumentum. - Ég þarf hjálp.

Ubi latrina est? - Fyrirgefðu, hvar er klósettið?

Nescio. - Ég veit ekki.

Non intelligo. - Ég skil ekki.

Loqueris(ne) ... - Talar þú...

Anglice? - Ensku?

Francogallice? - Frönsku?

Theodisce? - Þýsku?

Hispanice? - Spænsku?

Sinice? - Kínversku?

Numeri[recensere | fontem recensere]

nihil, nil - núll

unus - einn

duo - tveir

tres - þrír

quattuor - fjórir

quinque - fimm

sex - sex

septem - sjö

octo - átta

novem - níu

decem - tíu

Notae[recensere | fontem recensere]

  1. Conradus Gesnerus, Mithridates: de differentiis linguarum (1555) textus ff. 27r-44v
  2. Ebbe Vilborg, Norstedts svensk-latinska ordbok, editio secunda, 2009.

Nexus externi[recensere | fontem recensere]


Stipula Haec stipula ad linguam vel ad linguisticam spectat. Amplifica, si potes!