Lingua Anglica antiqua

-2 Latinitas huius rei dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.

Lingua Anglica Antiqua
Britannia, Hibernia et Anglia (haec coccinea)
nomen latine	Anglosaxonica
nomen	Englisc
civitas	Anglia, Scotia
fabulantes	perpauci
familia	Linguae Germanicae
nationes	Anglia

Lingua Anglica antiqua sive Anglica et Saxonica (Anglice: Old English vel Anglo-Saxon, ipsa lingua Englisc), fuit lingua Indoeuropaea in subfamilia Germanica. Cum linguis Saxonica, Frisca, Theodisca, et Batava, linguas Germanicas occidentales format.

Loci

Solum incolae Britanniae, videlicet Angliae, Scotiae meridionalis, et partium Cambriae lingue Anglosaxonice loqui solent.

Origo

Lingua orta est ex linguis Saxonica antique et Norvegiensi antiqua; id est, quia primo Angli et Saxones Britanniam invaserunt, postea Vikingi ex Dania et Norvegia.

De Grammatica

Flexura Anglosaxonica implicatior est quam lingua Anglica. Casus grammatici sunt quinque, et nomina omnia aut malia aut muliebria aut neutra sunt.

Orthographia

Abecedarium Runicum Anglo-Saxonicum qui etiam futhorc appellatum est quia primae litterae f, u, th (id est thorn cuius sonum est fricativa dentala, IPA aut [θ] aut [ð]), o, r et c significant.

Lingua Anglica Antiqua primo abecedario runico scripa est (futhorc), sed Anglis ad Christianismum traductis scriptores Anglici abecedario Latino scribant novis cum litteris yogh (Ȝ ȝ) e lingua Hibernica qui /g/ et allophonae significat, eth (Ð ð, IPA aut [θ] aut [ð]) et thorn (Þ þ quoque IPA aut [θ] aut [ð]) et wynn (Ƿ ƿ, IPA [w]) e futhorc. Multi etiam scriptores signi ⁊ et scripserunt, quorum primum "et" (vulgo and vel ond), alterum "qui" (vulgo þæt) exprimet.

Primi poemae epicae Beowulf versus

Paternoster Anglosaxonice

Fæder ure, þu þe eart on heofonum,

Si þin nama gehalgod.

To becume þin rice,

gewurþe ðin willa, on eorðan swa swa on heofonum.

urne gedæghwamlican hlaf syle us todæg,

and forgyf us ure gyltas, swa swa we forgyfað urum gyltendum.

and ne gelæd þu us on costnunge, ac alys us of yfele.

Vocabula Latine conversa

Pater noster, qui es in caelis,

Sanctificetur nomen tuum.

Adveniat regnum tuum.

Fiat voluntas tua, sicut in caelo et in terra.

Panem nostrum quotidianum da nobis hodie,

et dimitte nobis debita nostra sicut et nos dimittimus debitoribus nostris.

Et ne nos inducas in tentationem, sed libera nos a malo.

Numeri

Numerus	Latine	Anglice	Saxonice	Anglosaxonice
I	unus	one	een	án
II	duo	two	twee	twá, twegen
III	tres	three	dree	ðréo
IV	quattuor	four	veer	féower
V	quinque	five	fiev	fif
VI	sex	six	sos	síex
VII	septem	seven	söben	seofon
VIII	octo	eight	acht, tacht	eahta
IX	novem	nine	negen	nigon
X	decem	ten	teihn	tíen
XI	undecim	eleven	ölben, elben	endleofon
XII	duodecim	twelve	tvölv	twelf
XIII	tredecim	thirteen	dörteihn	ðríetíene
XIV	quattuordecim	fourteen	veerteihn	féowertíene
XV	quindecim	fifteen	foffteihn	fíftíene
XX	viginti	twenty	twintig	twentig
XXX	triginta	thirty	dörtig	ðrítig
XL	quadraginta	fourty	veertig	féowertig
L	quinquaginta	fifty	fofftig	fiftig
LX	sexaginta	sixty	sostig	síextig
LXX	septuaginta	seventy	söbentig	seofontig
LXXX	octoginta	eighty	achtig	eahtatig
XC	nonaginta	ninety	negentig	nigontig
C	centum	hundred	hunnert	hund
M	mille	thousand	dusend	ðusund

Vide etiam

• Lingua Anglica
• Lingua Saxonica antiqua
• Ne cruste ne cromme

Nexus externi

• Anglosaxonica Tironibus (anglice)
• Elementa Anglosaxonica (anglice)
• Bosworth & Toller, Thesaurus Verborum Anglosaxonicorum (anglice)

Haec stipula ad linguam vel ad linguisticam spectat. Amplifica, si potes!