Roman numeral 10000 CC DD.svg

Casus grammaticus

E Vicipaedia
Salire ad: navigationem, quaerere

Casus est forma mutabilis, quam vocabulum in se recipit ad indicandum munus suum grammaticum erga alia vocabula eiusdem periodi.

Descriptio[recensere | fontem recensere]

Numerus casuum[recensere | fontem recensere]

Lingua Gallica antiqua, exempli gratia, duos tantum casus habebat; lingua Hungarica plus quam viginti. Latina autem sex casibus de more utitur. Lingua Protoindoeuropaea usa est octo, ad illos Latinos instrumentalis addere, qui in lingua nostra ablativus mersus. Omnes linguae indo-europaeae aliquam subclassem ipsarum habent. In Lingua Vasconica etiam ergativus stat.

Casus linguae Latinae[recensere | fontem recensere]

Casus Latini, uti supra demonstratum est, sunt sex, quibus additur locativus paucis vocabulis relictus:

  1. Nominativus;
  2. Vocativus;
  3. Accusativus;
  4. Genetivus;
  5. Dativus;
  6. Ablativus; et
  7. Locativus.

Vide etiam[recensere | fontem recensere]