Subiectum (grammatica generalis)

E Vicipaedia
Salire ad: navigationem, quaerere

Subiectum est pars orationis quae caput membri constituit in coniunctione cum verbo principali.

Casus[recensere | fontem recensere]

In pleris linguis Indoeuropaeis sicut lingua Latina, subiectum semper est in casu nominativo:

  • Marcus in horto ambulabat et omnium taedebat.

Tamquam pronomen[recensere | fontem recensere]

In lingua Latina et plurimis aliis linguis Romanis (praeter linguae Francogallicae), si subiectum pronomen personalis est, plerumque non mentionatur:

  • Laudo, et gratulor, et admiror.

Linguae ergativae[recensere | fontem recensere]

In linguis ergativis sicut Vasconica autem, si subiectum est in coniunctione cum verbo intransitivo, id est verbo obiectum carente, in casu absolutivo est. Si subiectum est autem in coniunctione cum verbo transitivo, id est verbo obiectum habente, desinentiam casus ergativi habet.

Vide etiam[recensere | fontem recensere]