Subiectum (grammatica generalis)

E Vicipaedia
Salire ad: navigationem, quaerere

Subiectum est pars orationis quae caput membri constituit in coniunctione cum verbo principali. Subiectum ab obiecto cernendum est.

In pleris linguis Indoeuropaeis sicut lingua Latina, subiectum semper est in casu nominativo:

  • Marcus in horto ambulabat et omnium taedebat.

In lingua Latina et plurimis aliis linguis Romanis (praeter linguae Francogallicae), si subiectum pronomen personalis est, plerumque non mentionatur:

  • Laudo, et gratulor, et admiror.

In linguis ergativis sicut Vasconica autem, si subiectum est in coniunctione cum verbo intransitivo, id est verbo obiectum carente, in casu absolutivo est. Si subiectum est autem in coniunctione cum verbo transitivo, id est verbo obiectum habente, desinentiam casus ergativi habet.