Inguarus Strawiński
| Inguarus Strawiński | |
|---|---|
| Игорь Стравинский | |
| Natus | 17 Iunii 1882 Oranienbaum in oppido, prope Petropolim |
| Obiit | 6 Aprilis 1971 Novi Eboraci in urbe |
Inguarus, vulgo Igor, Theodori filius Strawiński [1] seu Stravinskij (Russice Игорь Фёдорович Стравинский, tr. Igor' Fëdorovič Stravinskij; 17 Iunii 1882–6 Aprilis 1971) fuit compositor, syntonarius,? ac clavicen Russicus, a pluribus hominibus musicae peritis in civitatibus occidentalibus atque in sua patria potentissimus saeculi vicensimi compositor habitus.[2] Penitus cosmopolitanus, nominatus est a Tempore (magazina) unus ex centum potentissimorum saeculi hominum.[3] Praeter quam quod is pro suis compositionibus immortalitatem accepit, adsecutus est laudem clavilista et conductor, saepe in primis suorum operum exsecutionibus.
Vita musica Strawińskiana notabilis fuit ob varietatem generum. Post primam aetatem Russicam, annis 1920 ad neoclassicismum animadvertit. Usa sunt opera huius aetatis antiquis formis musicis (concerto grosso, fuga, symphonia), quae, acrum animi motum sub superficie remota vel austera celantes, confectiones hominum musicae peritorum saepe agnoverunt, exempli gratia Ioannis Sebastiani Bach, Iosephi Verdi, et Petri Čajkovskij.
Annis 1950, rationes seriales accessit.
Index |
Vita [recensere]
Russia [recensere]
Natus Oranienbaum in oppido (Lomonosov anno 1948 renominato) in Russia die 17 Iunii 1882, Strawiński Petropoli altus est. Pueritia, recordatus est in autobiographia, fuerat incommodus: "Numquam novi aliquem qui me vere amavit."[4] Theodorus Strawiński, pater, fuit bassus in Theatro Mariinskij Petropoli.[5] Quattuordecim annos natus, Piano Concerto in G minor? Mendelssohn perfungi potuit. Proximo anno, reductionem pro clavile unius ex quattrociniorum Alexandri Glazunov confecit.[6]
Helvetia [recensere]
Strawiński Lutetiam anno 1910 iter fecit ut primam L'Oiseau de feu saltationis scaenicae exsecutionem observet. (Eius familia paulo post ad eum venit.) Paulo post in Helvetiam migravit, ubi in vico Clarens et Lausonii colebat.
Francia [recensere]
Strawiński Franciam anno 1920 migravit, ubi coniunctionem cum Pleyel instituit. Pleyel reapse pro procuratore fuit ut collector pecuniarum mechanicarum pro eius operibus.
Civitates Foederatae [recensere]
Anno 1939, cum Bellum Orbis Terrarum II incepit, Strawiński ad CFA migravit, et anno 1945 factus est civis Americanus.
Mortuus est Novi Eboraci die 6 Aprilis 1971, aetatis suae 88, et sepultus est Venetiis, in insula sepulcrorum Sancti Michelis. Sepulcrum est prope sepulcrum Sergii Djagilev.
Personalitas [recensere]
Strawiński appetitum infinitum ad artem, litteras, vitamque explorandas et discendas. . . .
Aetates stili [recensere]
Vita Strawiński in tres aetates stili dividi potest:
- Nationalismus
- Neoclassicalismus
- Serialismus
Innovatio [recensere]
Notus est Strawiński ob unicum rhythmum, praecipue in Ritu Vernali. . . .
Iudicium [recensere]
Anno 1922, Ericus Satie, qui in Strawiński primum inciderat anno 1910, commentarium de Stravinski in Vanity Fair edidit. . . .
Praemia [recensere]
Vide etiam [recensere]
Notae [recensere]
- ↑ Gens Strawiński originem Polonicam habet[1][2]
- ↑ Anonymous 1940; Cohen 2004:30; Page 2006; Robinson 2004; Théodore et Denise Strawinsky 2004:166.
- ↑ Glass 1998TIME 100: Igor Stravinsky apud www.time.com.
- ↑ Stravinsky 1936, quoted in Dubal 2001, 564
- ↑ Walsh 2001.
- ↑ Glazunov autem sollertias compositionis Stravinski iuvenis detrectavit, quam haud musicus appellavit (Dubal 2001:564).
Fontes [recensere]
- Adorno, Theodor. 1973. Philosophy of Modern Music. Converterunt Anne G. Mitchell et Wesley V. Blomster. Novi Eboraci: Continuum. ISBN 0-8264-0138-4. Editio Theodisca: Philosophie der neuen Musik. Tübingen: J. C. B. Mohr, 1949.
- Blitzstein, Marc. 1935. "The Phenomenon of Stravinsky." Musical Quarterly 21(3):330–347. Itrum divulgatum anno 1991, Musical Quarterly 75(4):51–69.
- Browne, Andrew J. 1930. "Aspects of Stravinsky's Work." Music & Letters 11(4):360–366. Online link, inventum 19 Novembris 2007.
- Cocteau, Jean. 1918. Le Coq et l'arlequin: notes de la musique. Lutetiae: Éditions de la Sirène. Iterum divulgatum anno 1979, cum prooemio a Georges Auric scripto. Lutetiae: Stock. ISBN 2-234-01081-0. Anglice: Cock and Harlequin: Notes Concerning Music, convertit Rollo H. Myers, Londinii: Egoist Press, 1921.
- Cohen, Allen. 2004. Howard Hanson in Theory and Practice. Westport, Conn.: Praeger Publishers. ISBN 0-313-32135-3.
- Copland, Aaron. 1952. Music and Imagination. Cantabrigiae Massachusettae: Harvard University Press.
- Craft, Robert. 1993. Stravinsky: Glimpses of a Life. St Martins Press.
- Craft, Robert. 1997. Stravinsky: Chronicle of a Friendship. Vanderbilt University Press.
- Cross, Jonathan. 1990. The Stravinsky Legacy. Cantabrigiae: Cambridge University Press. ISBN 978-0-521-56365-9.
- Dubal, David. 2001. The Essential Canon of Classical Music. Novi Eboraci: North Point Press.
- Eksteins, Modris. 1989. Rites of Spring: The Great War and the Modern Era. Boston: Houghton Mifflin Company. ISBN 0-395-49856-2. Iterum diviulgatum anno 1990: Novi Eboraci: Anchor Books. ISBN 0-385-41202-9; iterum 2000, Bostoniae: Mariner Books. ISBN 0-395-93758-2.
- Glass, Philip. 1998. "Igor Stravinsky." Time (Dies Luna, 8 Iunii).
- Greene, David Mason. 1985. Biographical Encyclopaedia of Composers. Novi Eboraci: Doubleday.
- Holland, Bernard. 2001. "Stravinsky, a Rare Bird Amid the Palms: A Composer in California, at Ease if Not at Home." The New York Times, 11 Martii.
- Joseph, Charles M. 2001. Stravinsky Inside Out.' New Haven: Yale University Press. ISBN 0-300-07537-5.
- Joseph, Charles M. 2002. Stravinsky and Balanchine, A Journey of Invention. New Haven: Yale University Press. ISBN 0-300-08712-8.
- Kohl, Jerome. 1979–1980. "Exposition in Stravinsky's Orchestral Variations." Perspectives of New Music 18(1/2):391–405. [doi:10.2307/832991. http://links.jstor.org/sici?sici=0031-6016(197923%2F198022)18%3A1%2F2%3C391%3AEISOV%3E2.0.CO%3B2-5], inventum 19 Novembris 2007.
- Kundera, Milan. 1995. Testaments Betrayed: An Essay in Nine Parts. Convertit Linda Asher. Novi Eboraci: HarperCollins. ISBN 0-06-017145-6.
- Kuster, Andrew T. 2005. Stravinsky's Topology. Dissertatio D.M.A., Universitas Coloratensis, Boulder D.M.A. Morrisville, N.C.: Lulu.com. ISBN 1-4116-6458-2.
- Lambert, Constant. 1936. Music Ho! A Study of Music in Decline. Novi Eboraci: Charles Scribner's Sons.
- Lawson, Rex. 1986. "Stravinsky and the Pianola." In Confronting Stravinsky,, ed. Pasler. Los Angeles: University of California Press. ISBN 0-520-05403-2.
- Page, Tim. 2006. "Classical Music: Great Composers, a Less-Than-Great Poser and an Operatic Impresario". Washington Post (30 Iulii), p. BW13.
- Robinson, Lisa. 2004. "Opera Double Bill Offers Insight into Stravinsky's Evolution." The Juilliard Journal Online 19(7).
- Siegmeister, Elie, ed. 1943. The Music Lover's Handbook. Novi Eboraci: William Morrow and Company.
- Sine nomine. 1940. "Musical Count." Time Magazine (11 Martii).
- Slonimsky, Nicolas. 1953. Lexicon of Musical Invective: Critical Assaults on Composers Since Beethoven's Time. Novi Eboraci: Coleman-Ross. Editio altera: Novi Eboraci: Coleman-Ross, 1965; iterum divulgatum Washington Paperbacks WP-52, Seattle: University of Washington Press, 1969; iterum Seattle: University of Washington Press, 1974. ISBN 0-295-78579-9. Novi Eboraci: Norton, 2000. ISBN 0-393-32009-X.
- Straus, Joseph N. 2001. Stravinsky's Late Music. Cambridge Studies in Music Theory and Analysis, 16. Cambridge, New York, Port Melbourne, Madrid, Cape Town: Cambridge University Press. ISBN 0-521-80220-2, ISBN 0-521-60288-2.
- Stravinsky, Igor. 1936. Chronicle of My Life. Londinii: Gollancz. Iterum divulgatum, An Autobiography (1903-1934). Londinii: Marion Boyars, 1990. ISBN 0-7145-1082-3. Iterum, Novi Eboraci: W. W. Norton & Co., 1998. ISBN 0-393-31856-7.
- Stravinsky, Igor. 1947. Poetics of Music in the Form of Six Lessons. Cantabrigiae Massachusettae: Harvard University Press. OCLC 155726113.
- Stravinsky, Igor, et Robert Craft. 1959. Conversations with Igor Stravinsky. Garden City, NY: Doubleday. OCLC 896750. Iterum divulgatum, Berkeley: University of California Press, 1980. ISBN 0-520-04040-6.
- Stravinsky, Igor, et Robert Craft. 1960. Memories and Commentaries. Garden City, N.Y.: Doubleday. Iterum divulgatum 1981, Berkeley et Los Angeles: University of California Press. ISBN 0-520-04402-9.Iterum 2002, London: Faber and Faber. ISBN 0-571-21242-5.
- Stravinsky, Igor, et Robert Craft. 1962. Expositions and Developments. Londinii: Faber & Faber.
- Strawinsky, Théodore, et Denise Strawinsky. 2004. Catherine and Igor Stravinsky: A Family Chronicle 1906–1940. Novi Eboraci: Schirmer Trade Books.Londinii: Schirmer Books. ISBN 0-8256-7290-2.
- Taruskin, Richard. 1996. Stravinsky and the Russian Traditions: A Biography of the Works Through Mavra. Duo volumina. Berkeley: University of California Press. ISBN 0-520-07099-2.
- Volta, Ornella. 1989. Satie Seen through His Letters. Londinii: Boyars. ISBN 0-7145-2980-X.
- Walsh, Stephen. 2000. Stravinsky. A Creative Spring: Russia and France 1882-1934. Londinii: Jonathan Cape.
- Walsh, Stephen. 2001. "Stravinsky, Igor." New Grove Dictionary of Music and Musicians. Editio altera. Londinii: MacMillian.
- Wenborn, Neil. 1985. Stravinsky. Londinii: Omnibus Press. ISBN 0-7119-7651-1.
- White, Eric Walter. 1979. Stravinsky: The Composer and His Works. Editio altera. Berkeley et Los Angeles: University of California Press. ISBN 0-520-03983-1.
- Zappa, Frank, et Peter Occhiogrosso. 1989. The Real Frank Zappa Book. Novi Eboraci: Poseidon Press. ISBN 0-671-63870-X. Iterum divulgatum bis anno 1990, Novi Eboraci: Fireside Books, ISBN 0-671-70572-5, et Novi Eboraci: Picador Books ISBN 0-330-31625-7.
Nexus externi [recensere]
| Vicicitatio habet citationes quae ad Inguarus Strawiński spectant. |
- Glass, Philip. 1999. "Igor Stravinsky" (Time Magazine profile).
- Hazlewood, Charles. [N.d.] Discovering Music - The Firebird.
- Stravinsky and the Pianola, www.pianola.org
- Revolutions in Music: Stravinsky's Rite of Spring, www.keepingscore.org (Keeping Score)
- Stravinsky A to Z, www.bbc.co.uk
- Simeone, Lisa, cum Roberto Craft et Philippo Glass. Milestones of the Millennium (NPR show).
- van den Toorn, Pieter C. 1987. Stravinsky and the Rite of Spring.
Disci [recensere]
- Opera pro clavile ab Alberto Cobo peracta:
- Opera pro clavile a Felipe Martins peracta:
- Le Sacre Du Printemps Arr. for Piano Solo by Sam Raphling
| Haec stipula ad biographiam spectat. Amplifica, si potes! |
- Viri
- Articles containing German language text
- Nati 1882
- Mortui 1971
- Clavilistae
- Compositores Civitatum Foederatarum
- Compositores neoclassici
- Compositores operarum
- Compositores Russiae
- Compositores saeculi 20
- Compositores saltationum scaenicarum
- Compositores symphoniarum
- Musici Civitatum Foederatarum
- Musici Russiae
- Praemium Grammy
- Scriptores de musica
- Sepulturae Insulae Sancti Michaelis
- Inguarus Stravinskij