Iosephus Verdi

Iosephus Verdi
Giuseppe Verdi
Iosephi Verdi effigies ab Ioanne Boldini picta (Pinacotheca Nationalis Artis Hodiernae Romana)
Natus	10 Octobris 1813 Ronculae iuxta Buxetum
Obiit	27 Ianuarii 1901 Mediolani

Subscriptio Iosephi Verdi

Iosephus Verdi, vulgo Giuseppe Verdi (natus Ronculis Buxeti die 10 Octobris 1813; obiit Mediolani die 27 Ianuarii 1901) fuit compositor Romanticus praecipue operarum.

Origo

Iosephus Verdi Ronculis in vico (Le Roncole), haud longe a Parma distante, die 10 Octobris 1813 natus est, parentibus satis humilibus Carolo Iosepho Verdi et uxore Ludovica. Vicus eo tempore ad Imperium Napoleonicum pertinebat et praefectura Taro; infanti igitur praenomina inscripta sunt Latine ("Iosephus Fortuninus Franciscus") in ecclesia Catholica sed et Francogallice (Joseph-Fortunin-François) apud praefectum. Anno 1814 patria Imperio Austro-Hungarico subiecta est; mox autem secundum Consilium Vindobonense antiquus Ducatus Parmae et Placentiae restitutus est, ducissa Maria Ludovica Napoleonis uxore altera.

Circa trescentos annos ipsius patres in loco Sant'Agata dicto vixerant, sed propter paupertatem terrarum rure excesserant et Ronculis iam habitabant. Anno 1805 Carolus Verdi, qui Ronculis cauponam gerebat, Ludovicam Uttini uxorem duxit, cuius propinqui caupones erant opulenti, aut Bononiae aut Placentiae incolae. Etsi Verdi hoc ignoravit, in Uttiniana stirpe musici olim fuerant, videlicet tres cantores et musicus quidam Franciscus Antonius Uttini qui viginti operas serias scripserat.

Organum ecclesiae Ronculis in vico

Vita

Iosepho Verdi organista in vici natalis templo Baistocchi primitias musicas docuit, cui absenti puer organistae loco succedebat. Postea Antonio Barezzi, musicae perito, duce, Verdi apud gymnasium Buxeti studuit, praeceptore Petro Seletti ("Don Pietro"), scholae optimo magistro; qui in puero ingenium inusitatum videns adsidue ad studia musica impulit. Laurentius da Terzorio, Latini magister, Carolo Verdi patri suasit ut Iosephum in musicae scholam a Ferdinando Provesio ductam immitteret. Anno 1825 Iosephus iniit, iam anno 1827 studia perfecit. Postea cum Provesio aliis disciplinis operam dedit. Anno 1832 Verdi Mediolanum iit quia musicorum scholam "Conservatorium" adire voluit; sed frustra, nam haud admissus est. Ibi autem musicam praecipue Germanicam melius cognoscebat; ibi convivia Clarae Maffei cum aliis satis praeclaris frequentabat.

Primam inter operas suas, titulo Oberto, Conte di San Bonifacio, Mediolani anno 1839 docuit in theatro Ad Scalam, cuius director Bartholomaeus Merelli duas insuper operas statim postulavit. Sed infesta fuerunt haec tempora Iosepho Verdi: anno 1840 Margarita Barezzi, quam anno 1836 in matrimonium duxerat, obiit. Duo etiam filii quos eo pepererat mox mortui sunt. Opera eius altera Un giorno di regno pessimum successum habuit. Tum demum anno 1842 opera Nabucodonosor maximo clamore et plauso comprobatus est; quo successu Verdi adhuc dubitans se in laboribus musicis pergere statuit, iamque paullo antea ob textum carminis choralis servorum Hebraeorum "Va, pensiero" a Themistocle Solera scriptum, quem textum semel lectum statim ad musicam accommodare voluit.

Operam I Lombardi alla prima crociata Mediolani anno 1843 docuit et post quattuor annos sub titulo Jérusalem ad Lutetiae in genere Grand Opéra docendam profunde retractavit; haec enim prima omnium Verdi operarum in ea urbe promota est. Eodem tempore et alias composuit, inter quas Ernani anno 1844, e ludo scaenico Victoris Hugo ad operam conversam, Attila anno 1846, et Macbeth anno 1847 e tragoedia Shakesperiana conversam. Operam Rigoletto anno 1851 composuit, scriptore Francisco Maria Piave. Ibi vita regis Francorum Francisci I e ludo Victoris Hugo Le roi s'amuse ad scaenam operaticam accommodatur; quod opus (iussu censurae Austriacae in multis locis mutilum) iam tempore compositoris et apud posteros inter celeberrimas habetur.

Ab anno circiter 1848 Verdi more uxorio cum Iosephina Strepponi vixit, quae partes Abigail in Nabucodonosor anno 1842 egerat. Hanc in Collonges-sous-Salève prope Genavam die 29 Augusti 1859 in matrimonium duxit. Novae uxoris consilio villam et terras apud vicum natalem empsit.

Anno 1874, senator Regni Italiae creatus est. Opera ad 26 creavit quae magis magisque non solum Italiae sed toti mundo valde placuerunt; unde ditissimus factus est. Anno 1893 Falstaff scripsit, postremum opus (praeter aliquas musicae sacrae compositiones post uxorem anno 1897 mortuam paratas). Mediolani domum pro veteribus musicis (Casa di Riposo Giuseppe Verdi) condidit quae usque adhuc a quinquaginta veteranis habitatur. Mediolani anno 1901 ob apoplexiam mortuus est.

Opus

Maxima opera eius habentur La traviata, Nabucco, Rigoletto, Il trovatore, La forza del destino, Aïda, Messa da Requiem, Otello et Falstaff.

Opera lyrica Iosephi Verdi

 

Verdi alta espinetta

Bibliographia

• Budden, Julian (1973). The Operas of Verdi, Volume I (3rd ed.). Oxford University Press. ISBN 0198162618 
• Budden, Julian (1973). The Operas of Verdi, Volume II (3rd ed.). Oxford University Press. ISBN 0198162626 
• Budden, J. (1973). The Operas of Verdi, Volume III (3rd ed.). Oxford University Press. ISBN 0198162634 
• Kamien, R. (1997). Music: an appreciation - student brief (3rd ed.). McGraw Hill. ISBN 0070365210 
• Gal, H. (1975). Brahms, Wagner, Verdi: Drei Meister, drei Welten. Fischer. ISBN 3100243021 
• Martin, G. (1963). Verdi: His Music, Life and Times (1st ed.). Dodd, Mead & Company. ISBN 2001456720 
• Parker, Roger (2001). Giuseppe Verdi. Oxford University Press 
• Parker, Roger (1992). "Verdi, Giuseppe". In ed. Stanley Sadie. The New Grove Dictionary of Opera. ISBN 0333734327 
• Phillips-Matz, Mary Jane (1993). Verdi: A Biography (1st ed.). Oxford University Press. ISBN 0193132044 
• Michels, Ulrich (1992). dtv-Atlas zur Musik: Band Zwei (7th ed.). Deutscher Taschenbuch Verlag. ISBN 3423030232 

De Iosepho Verdi incola Buxeti

• Associazione Amici di Verdi, ed. 1997. Con Verdi nella sua terra. Busseto.
• Maestrelli, Maurizio. 2001. Guida alla Villa e al Parco. Villa Verdi.
• Mordacci, Alessandra. 2001. An Itinerary of the History and Art in the Places of Verdi. Busseto: Busseto Tourist Office.
• Villa Verdi': the Visit et Villa Verdi: The Park; the Villa; the Room. Busseto: Villa Verdi.

Nexus externi

• Situs Verdi (Italiane, Anglice)
• Museum Nationale Iosephi Verdi (Italiane, Anglice, Theodisce, Francogallice)
• De Iosepho Verdi apud OperaGlass (Universitas Stanfordiensis)
• Album Verdi apud Bibliothecam Nationalem Napolitanam
• Opera Iosephi Verdi apud IMSLP: Petrucci Music Library
• Opera Iosephi Verdi apud Choral Public Domain Library
• Discographia operum Verdi
• De exemplaribus cylindricis operum Verdi