Lingua Francogallica

E Vicipaedia

Lingua Francogallica Français
IPA:	[ fʁɑ̃sɛ ]
Taxinomia:	Linguae Indoeuropaeae  Linguae Romanicae    Lingua Francogallica
Locutores:	65-115 000 000
Sigla:	1 fr, 2 fre, 3 fra
Status publicus
Officialis	Francia, Belgia, Helvetia, Canada (Quebecum, Novum Brunsvicum, Nova Scotia, Ontario), America, Africa, et mundo primaria.
Privata	permultae civitates
Litterae:
Scriptura:	Latina
Procuratio:	—
Familiae linguisticae coloribus Vicipaedicis pictae

Lingua Francogallica^[1] seu lingua Gallica recentior^[2] (Francogallice: français) lingua Indoeuropaea est et ducitur inter linguas Romanicas: nam haud dissimillima linguae Lusitanae, huic Italicae, Hispanicae, Dacoromanicae est.

Lingua Francogallica maxime loquitur in Francia, Belgia, Canada (praecipue in provincia Quebec appellata), Helvetia et in omnibus locis in quibus dominatio Francica fuit (notandae Africa Septentrionalis et Occidentalis et insula Madagascar sunt).

His temporibus fere septuaginta octo decies centena milia hominum Francice loquuntur cum in Francia nati essent et circiter centum decies centena milia hominum Francicam linguam neque vero primariam loqui possunt. Est tertia lingua maxime locuta post Linguam Sinensem Mandarinicam atque Anglicum sermonem.

Index 1 Litterarum ordo 2 Grammatica 2.1 Nomina 2.2 Verba 2.3 Adiectiva 2.4 Coniunctiones primae 3 Notae 4 Nexus externi

[recensere] Litterarum ordo

Lingua Francica ordine litterarum etiam linguae Latinae utitur:

• 22 litterae Latinae: a b c d e f g h i l m n o p q r s t u v x y
• 4 litterae recentiores vel in verbis internationalibus adhibitae: j k w z
• Vocales litterae notandae: ae/oe
• Signa notanda et vocis accentus: à â ç è é ê ë î ï ô ù û ü

[recensere] Grammatica

[recensere] Nomina

In lingua Francogallica nomina et numerum et genus habent; sunt etiam "articula" et pronomina.

[recensere] Verba

Verba mutant de personis et numeris. Exempli gratia (verbum Francicum: Parler; Latine: Loquor):

• Je parle - Loquor
• Tu parles - Loqueris
• Il parle - Loquitur
• Nous parlons - Loquimur
• Vous parlez - Loquimini
• Ils parlent - Loquuntur

[recensere] Adiectiva

Adiectiva pro numero et generibus mutant. In exemplum (verba Francica: Le petit homme et La petite femme; Latine: Vir parvus et Femina parva):

• Le petit homme - Vir parvus
• Les petit(s) homme(s) - Viri parvi
• La petit(e) femme - Femina parva
• Les petit(es) femmes - Feminae parvae

[recensere] Coniunctiones primae

• et - et
• vel/aut - ou
• sed/at - mais
• igitur - donc
• quia - car (parce que)
• nec - ni

[recensere] Notae

[recensere] Nexus externi

Lege de Lingua Francogallica in Vicilibris.

Linguae Romanicae

Cispadana • Anglo-Normannica • Auridunica • Aragonica • Aromanica • Arpitanica • Asturiana• Burgundica • Caesariaca • Campanica • Catalana • Corsa (Gallurica, Sassarensis) • Dalmatica • Dacoromanica (Moldovica, Valachica) • Extremadurensis • Fala • Franco-Comitatina • Francogallica • Foroiuliensis • Gallaica • Gallonica • Guernesica • Haitiana Creole • Hispanica (Castellana) • Insubrica • Istrica • Istro-Romanica • Italiana (Tusca litteraria) • Iudaeo-Francogallica • Iudaeo-Italiana • Latina Dolomitica • Iudaeo-Hispanica • Legionica • Ligustica (Monoecica) • Lotharingica • Lusitana • Megleno-Romanica • Mirandica • Moeso-Romanica • Mosarabica • Neapolitana (Aprutina, Bariana, Consentina, Daunia, Lucana, Molisina) • Normannica • Occitanica (Alpincica, Arvernica, Gasconica (Aranica), Languedocana, Lemosina, Provincialis (Shuadit)) • Orobica • Pedemontica • Pictavo-Santonica • Picardica • Romancica • Romanensis • Sarda • Serquica • Sicula (Bruttia, Sallentina) • Tarentina • Venetica (Talica) • Vallonica