Anastasius I (imperator)

E Vicipaedia
Salire ad: navigationem, quaerere
Schlaegel und eisen yellow.svg -2 Latinitas huius rei dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.
Anastasius
Imperator
Semissis-Anastasius I-sb0007.jpg
Principatus 11. Aprili 491 – 9. Julio 518
Nomen plenum Flavius Anastasius
Graece Ἀναστάσιος
Partus 430
Locus natalis Dyrrhachium
Obitus 9 Julio 518
Uxor Ariadna

Flavius Anastasius I (natus circa annum 430 Dyrrhachii (hodie Albanice Dürres, Italiane Durazzo in Albania) - obiit die 9 Iulii aut 10 Iulii 518 Byzantii).

Anastasius I fuit ab anno 491 usque ad annum 518 Imperator Romanus Orientalis. Quamquam Anastasius non munus grave tenuit, 11 Aprilis 491 imperator factus est. Quae Ariadne, vidua Zenonis, effecit et non multo post Anastasium nupsit, ut domus principis permaneat. Anastasius eruditus fuit et ambas linguarum, quae in imperio Romano orientali fuerunt, lingua Latina et lingua Graeca, dicere potuit.

Familia[recensere | fontem recensere]

E gente Illyrica ortus est. Pater eius Pompeius fuit, mater Anastasia Constantina. Frater Flavius Paulus, consul anni 496, erat, cuius filius Flavius Probus anno 502 consulatum gessit. Soror Caesaria Flavio Secundino, consuli anni 511 nupsit, eorum filii Flavius Hypatius (consul anno 500) et Flavius Pompeius (consul 501) erant.

De politica externa[recensere | fontem recensere]

De controversia cum Ostrogothis[recensere | fontem recensere]

Ab anno 497, Anastasius consules quos Theodoricus, rex Ostrogothorum, consules fecit suscepit.

Ab anno 504, Theodoricus regiones Romanas orientales (urbem Sirmium, quae ab anno 467 in numero urbium Romanarum orientium fuit) habere voluit. Deinde nonnullae parvae controversiae secutae sunt (inter annos 505 et 510).

Anno 510, consensus imbellis factus est.

In Balcania, Bulgares latrocinias usque ad Thraciam ausi sunt, quamobrem Anastasius moenia longa aedificare iussit.

Etiam contra Persas Anastasius bellum gessit ab anno 502. Anno 503, is exercitum magnum (circa 50 000 militum) contra regem Persarum, Kavadh I, misit. Anno 506/507, post vigintos annos, pax facta est.

De politica interior[recensere | fontem recensere]

Anastasius auctoritatem gentis Isaurium minuit. Etiam munus comitis patrimonii finxit et Chrysargyrontem, tributum mercaturae, sustulit. Morte Anastasio anno 518, Iustinus I successor Anastasii creatus est.

Vide etiam[recensere | fontem recensere]


Antecessores:
Flavius Olybrius Iunior (sine collega)
Consul
492
cum
Flavio Rufo (in occidente)
Successores:
Flavius (Faustus?) Albinus et Flavius Eusebius II
Antecessores:
Flavius Paulus in oriente (sine collega); in occidente: post consulatum Fl. Viatoris
Consul
497
sine collega
(in oriente) in occidente: iterum post consulatum Fl. Viatoris
Successores:
Flavius Paulinus (in occidente) et Ioannes Scytha (in oriente)
Antecessores:
Flavius Ennodius Messala et Flavius Areobindus Dagalaifus Areobindus
Consul
507
cum
Venantio Iuniore
Successores:
Basilius Venantius Iunior et Flavius Celer


Antecessor:
Zeno
Imperator Romanus Orientalis
491–518
Successor:
Iustinus I