Constantinus VII Porphyrogenitus
Constantinus VII Porphyrogenitus (Graece: Κωνσταντῖνος Πορφυρογέννητος) fuit Imperator Romanus Orientalis ab anno 913 usque ad 959 in quo anno mortuus est.
Constantinus anno 905 in cubiculo purpureo palatii Constantinopolitani natus est. Inter annos 913-944 fuit una cum Romano I Lecapeno imperator, ab anno 944 solus. Bella contra Arabes et Hungaros gessit, qui contra eum aggressi sunt. Imperator ille, studiosissimus litteraturae sapientiaeque Graecae, scripsit cum amanuensibus nonnulla opera nova de imperio Byzantino necnon collectanea librorum antiquorum. In his libris multa scripta classica servata sunt quae aliter deperdita essent, e quibus fragmenta Polybii, Diodori Siculi, Dionis Cassii, Prisci, Menandri Protectoris, Cassiani Bassi. Constantinus die 9 Novembris 959 mortuus est.
Index |
[recensere] Opera Constantini VII et scriptorii sui
[recensere] Originalia
- De administrando imperio
- De thematibus
- De cerimoniis aulae Byzantinae
- Narratio de imagine Edessena
- Oratio de translatione Chrysostomi
- Oratio ad milites
[recensere] Excerpta scriptorum antiquorum
- Geoponica
- Excerpta de legationibus
- De virtutibus et vitiis
- Excerpta de insidiis
- Excerpta de sententiis
- De strategematibus
- De contionibus militaribus
[recensere] Fontes de vita et imperio Constantini
| Antecessor: Alexander |
Imperator Romanus Orientalis 913-959 |
Successor: Romanus II |
[recensere] Bibliographia
- Luci Berkowitz, Karl A. Squitier, Thesaurus Linguae Graecae: Canon of Greek Authors and Works. New York: Oxford University Press, 1990. ISBN 0-19-506037-7.
