Patriarchatus Oecumenicus Constantinopolitanus

E Vicipaedia
Salire ad: navigationem, quaerere
Ecclesia Sancti Georgii, Ecclesia cathedralis Patriarchae Oecumenici, in Phanario, Constantinopolis
Insigne supra porta Ecclesiae Sancti Georgii

Patriarchatus Oecumenicus Constantinopolitanus[1] (Graece: Οικουμενικό Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως), etiam Ecclesia Constantinopolitana, est ecclesia autocephala Orthodoxa, cuius caput Patriarcha Oecumenicus Constantinopolitanus est. Circiter 3 500 000 Christiani Orthodoxi huic ecclesiae adhaerent.

Distributio[recensere | fontem recensere]

Tantum pauca milia fidelium ecclesiae patriarchalis in Turcia relicta sunt. Dioeceses maximi momenti ad patriarchatum pertinentes hodie in Graecia sitae sunt, imprimis circum Thessalonicam, Cretae et in insulis Dodecanesi (aliae dioeceses ad Ecclesiam Graeciae pertinent).

Ad Patriarchatum pertinent sequentes ecclesiae particulares autonomae[recensere | fontem recensere]

  • Ecclesia Orthodoxa Fennica
  • Ecclesia Carpatho-Russica in America,
  • Ecclesia Ucrainica Autonoma Orthodoxa in America,
  • Ecclesia Autocephala Orthodoxa Albaniae in America
  • Exarchatus communitatum Orthodoxarum traditionis russicae in Europa occidentali.

Archiepiscopatus[recensere | fontem recensere]

Metropoliae[recensere | fontem recensere]

Bibliographia[recensere | fontem recensere]

  • Samim Akgönül: Le Patriarcat grec orthodoxe : de l'isolement à l'internationalisation de 1923 à nos jours. Institut français d'études anatoliennes. Lutetiae 2004, ISBN 2-7068-1807-7
  • Lina Murr Nehmé: 1453: Mohamet II impose le Schisme Orthodoxe. François-Xavier de Guibert, Lutetiae 2003, ISBN 2-86839-816-2
  • Alban Doudele: Les Orthodoxes grecs. Bruxellis 1996, ISBN 2-503-50467-1
  • R. Janin: La géographie ecclésiastique de l'Empire byzantin. Pars 1: Le Siège de Constantinople et le Patriarcat oecuménique. Vol. 3: Les églises et les monastères. Lutetiae, 1953
  • Jean-Pierre Valognes: Vie et mort des Chrétiens d'Orient. Lutetiae 1994, ISBN 2-213-03064-2

Vide etiam[recensere | fontem recensere]

Nota[recensere | fontem recensere]

  1. Fons nominis: [1]

Nexus externi[recensere | fontem recensere]