Damascus

Damascus
Damascus; دِمَشق Dimashq
	Lapides Urbis Damasci Conspectus in Damascum; Universitas Damascena • Domus Operarum Damascenum; Deversorium Temporum Quattuor et Barada Flumen • Museum Nationale • Meschita Umayyad; Palatium Azm • Maktab Anbar
	; Signum
	; Signum
	Agnomina: (Madīnatu 'l-Yāsamīn) Urbs Jasmin
	; Damascus
	Coordinates: 33°30′47″N 36°17′31″E / 33.51306°N 36.29194°E
Civitas sui iuris	Syria
Gubernoratus	Gubernoratus Damascenus, caput
	Gubernatio
- Gubernator	Bishr Al Sabban
	Area
- City	105 km2 (40.5 sq mi)
- Urbana	77 km2 (29.7 sq mi)
Elevation	680 m (2 231 ft)
	Multitudo (2009 aest.)
- City	1 711 000
Regio temporis	Tempus Europae Orientalis (UTC+2)
- In aestate (DST)	EEST (UTC+3)
Area telephonica	Country code: 963, City code: 11
Demonymum	Damascene
Situs interretialis	Damascus Governorate
	Fontes: urbana Damasci regio

E Vicipaedia

Salire ad: navigationem, quaerere

Damascus (Arabice دِمَشق Dimashq; Turcice Ottomanice Şām), in Syria late al-Sham (Arabice الشام al-Shām) et Urbs Jasmine (Arabice مدينة الياسمين Madīnat al-Yāsmīn) appellatus, est caput et secunda Syriae urbs post Beroeam. Ambae urbes sunt partes civitatis quattuordecim gubernoratuum. Urbs, una ex veterrimarum orbis terrarum urbium continenter incultarum, est maior culturae religionisque in Levante sedes. Numerus habitantium est circa 1 711 000 (2009 aest.).^[1]

Damascus, in Syria meridio-occidentali situs, a Tripoli ad australem versus iacens, est sedes metropolitae 2.6 millionum incolarum (2004) regionis.^[3] Regio urbana, geographice se in orientalibus montium Anti-Libanum^? radicibus 80 km ad orientem litoris Maris Mediterranei in planitie 680 m supra maris aequor conlocans, clima semiaridum ob effectum umbrae pluvialis habet. Barada Flumen per urbem fluit.

[recensere] Etymologia

Vetus via Damascena

Nomen Damasci primum in geographico Thutmose III^? indice ut T-m-ś-q saeculo 15 a.C.n. apparuit.^[4] Urbs Arabice Dimashq al-Shām (دمشق الشام) appellatur, nomen saepe ad Dimashq vel al-Shām ab incolis urbanis aliisque civibus Syriae et hominibus aliarum civitatum Arabicarum redditum. Al-Shām est nomen Arabicum quod 'septentrionalis' et 'Syria' significat; Syria ipsa, praecipue historica Syria Maior, Bilād al-Shām (بلاد الشام 'terra septentrionalis') vicissim appellatur. Etymologia nominis antiqui T-m-ś-q est incerta, sed radix fortasse est praesemitica. Fontes scripti id attestantur ut Dimašqa Accadiane, T-ms-ḳw Aegyptice, Dammaśq (דמשק), Aramaice Vetere, et Dammeśeq (דמשק) Hebraice Biblice. Litterae Accadianae in Epistolis Amarnensibus, ex saeculo 14 a.C.n., inveniuntur. Posteriores nominis litterae Aramaice resh (littera r) importunum saepe comprehendunt, fortasse a radice dr 'domus' motae; unde nomen Darmeśeq Qumranicum, et Darmsûq (ܕܪܡܣܘܩ) Lingua Syriaca scriptum.^[5]^[6] Latina urbis nomen, Damascus, ex Δαμασκός verbo Graeco deducitur, quod ex Aramaice דרמשק 'locus bene inrigatus' ortum est.^[7]^[8]

[recensere] Situs historici

[recensere] Moenia et portae Damasci

Vetus urbs Damascena, cuius area est circa 128 hectares,^[9] vallis in lateribus septentrionalibus orientalibusque atque in parte lateris meridiani cingitur. Sunt septem portae urbanae exstantes, quarum veterrima ex temporibus Romanis manet. Hae sunt, secundum horologii motum a septentrionibus arcis:

Bab al-Saghir (Parva Porta)
Bab al-Faradis (Porta Pomarii, vel Porta Paradisi)
Bab al-Salam (Porta Pacis), omnibus secundum septentriones Urbis Veteris fines
Bab Tuma ("Tuma" vel Porta Thomae) in angulo boreorientali, in Christianum eiusdem nominis quadratum ducens
Bab Sharqi (Porta Orientalis) in muro orientali, sola porta cui manet propositum Romanum
Bab Kisan in meridio-orientali haec porta nunc occluditur et Cappella Sancti Pauli in structuram aedificata est,
Bab al-Jabiya apud aditum ad Souk Midhat Pasha, in meridio-occidentali