Lingua Aramaica

E Vicipaedia
Salire ad: navigationem, quaerere
Lingua Aramaica
ארמית Arāmît, ܐܪܡܝܐ Armāyâ
Taxinomia: lingua e divisione Semitica familiae Afrasiaticae
Status: lingua exstincta; parens linguarum Aramaicarum mediaevalium et hodiernarum
Sigla: 1 —, 2 —, 3 arc
Usus
Aevum: millennium I a.C.n.
Situs: lingua in imperio Persarum officialis et postea sub imperiis Seleucidarum Parthorumque adhibita
in varietatibus recentioribus etiamnunc viva
Litterae: Litterae Aramaicae
Scriptura: Abecedarium Aramaicum
Familiae linguisticae coloribus Vicipaedicis pictae
Familiae linguisticae coloribus Vicipaedicis pictae

Lingua Aramaica[1] seu Aramaea[2] (sed et Chaldaea[3] vel Chaldaica[2] sive Syrochaldaica[1] dicta) est lingua Semitica cum historia annorum trium milium. Lingua aliquarum partium Bibliorum est; lingua procurationis regnorum et lingua adorationis divina fuit. Lingua Iesu probabiliter erat (vide Marcum 5:41), lingua Talmud, et hodie ut lingua prima multis parvis communitatibus adhuc adhibetur.

Aramaica ad familiam Afrasiaticam pertinet. Intra eam variam familiam, ad Semiticam subfamiliam pertinet.

Vide etiam[recensere | fontem recensere]

Notae[recensere | fontem recensere]

  1. 1.0 1.1 Lamy, Introd. in Sacr. Script. Pars 2 (ed. 4a, Mechliniae, 1887, p. 215 Indian Christianity apud www.indianchristianity.com
  2. 2.0 2.1 Conradus Gesnerus, Mithridates: de differentiis linguarum (1555) textus f. 9v; Athanasius Kircherus, Turris Babel, sive Archontologia (Amstelodami: Jansson-Waesberge, 1679) textus pp. 193-201
  3. Johann Dinckel, De lingua chaldaea et syriaca

Bibliographia[recensere | fontem recensere]


Stipula Haec stipula ad linguam vel ad linguisticam spectat. Amplifica, si potes!

Roman numeral 10000 CC DD.svg