Roman numeral 10000 CC DD.svg
Mille Paginae.png

Thailandia

E Vicipaedia
Salire ad: navigationem, quaerere
Wikidata-logo.svg Thailandia
Res apud Vicidata repertae:
Thailandia: insigne
Thailandia: vexillum
Continens: Asia
Territoria finitima: Laotia, Cambosia, Malaesia, Birmania
Caput: Bancocum
Nomen officiale: ราชอาณาจักรไทย

Gubernium

Princeps: Vajiralongkorn
Praefectus: Prayuth Chan-ocha
Consilium: National Assembly
Situs interretialis

Populus

Numerus: 65 931 550
Sermo publicus: Lingua Thai
Zona horaria: UTC+07:00
Moneta: Thai baht

Commemoratio

Hymnus nationalis: Thai National Anthem

Sigla

ISO TH, THA, 764; IOC THA
Dominium interretiale: .th
Praefixum telephonicum: +66

Tabula geographica

Thailandia: situs

Thailandia[1][2] (Thai ประเทศไทย, Prathet Thai), sollenniter Regnum Thailandia et olim Siamum,[3] est civitas sui iuris in media paeninsula Indosinensi Asiae austro-orientalis sita, Birmaniam, Laotiam, Cambosiam, ac Malaesiam attingens. Superficies eius est circa 513 000 chiliometra quadrata, et numerus incolarum est 67 959 000, aestimatione anno 2015 facta. Urbs maxima et caput est Bancocum. Aliae magnae urbes sunt Nonthaburi, Pak Kret, Nakhon Ratchasima, Hat Yai, Udon Thani.

Annis recentibus Thailandia, de iure monarchia constitutionalis, invicem a parlamento democratico et a caterva militari recta est. In recentissima regiminis interceptione anno 2014, civitas a Concilio nationali pro pace et ordine subversa est.

Archaeologia[recensere | fontem recensere]

Loci archaeologici Spelunca Spirituum, Khao Sam Kaeo, Aiuthia intra fines Thailandiae iacent.

Ecclesia Catholica[recensere | fontem recensere]

Dioeceses Ecclesiae Catholicae constituuntur, archidioecesi Bangkokensi (sede Bancoco) tributariae, quae sequuntur: Chanthaburiensis (sede Chonburi), Chiangmaiensis (sede Chiang Mai), Nakhonsauanensis (sede Nakhon Sawan), Ratchaburensis (sede Ratchaburi), Suratthanensis (sede Surat Thani). Archidioecesi Tharensi et Nonsengensi (sede Sakon Nakhon) attribuuntur dioeceses Nakhonratchasimaensis (sede Nakhon Ratchasima), Ubonratchathaniensis (sede Ubon Ratchathani), Udonthaniensis (sede Udon Thani).[4]

Notae[recensere | fontem recensere]

  1. Davidis Morgan Lexicon Anglico-Latinum, nondum editum..
  2. Ebbe Vilborg. Norstedts svensk-latinska ordbok. Editio secunda anni 2009.
  3. Cf. "regni Siami caput" s.v. "Odiaa" in Iohannes Iacobus Hofmannus, Lexicon universale (1698) textus
  4. "Thailand: current dioeceses" apud Catholic Hierarchy.

Bibliographia[recensere | fontem recensere]

Tabula geographica Thailandiae.
  • Chatthip Nartsupha, Suthy Prasartset, The Political Economy of Siam 1851-1910. Bangkok: The Social Science Association of Thailand, 1981.
  • Chatthip Nartsupha, Suthy Prasartset, Montri Chenvidyakarn, The Political Economy of Siam 1910-1932. Bangkok: Social Science Association of Thailand, 1981.
  • Judith A. Stowe, Siam Becomes Thailand: a story of intrigue. London: Hurst, 1991. ISBN 1-85065-083-7 (Paginae selectae apud Google Books)

Nexus externi[recensere | fontem recensere]

Commons-logo.svg Vicimedia Communia plura habent quae ad Thailandiam spectant.


stipula Haec stipula ad nationem spectat. Amplifica, si potes!
Thailandia : politica
Reges Siamensium (1782-)
Emblem of Thailand.svg
Rama I 1782 • Rama II 1809 • Rama III 1824 • Mongkut 1851 • Chulalongkorn 1868 • Vajiravudh 1910 • Prajadhipok 1925 • Ananda Mahidol 1935 • Bhumibol Adulyadej 1946 • Vajiralongkorn 2016