Schisma
Schisma (-atis n.) (ex nomine Graeco σχίσμα 'scissura', ex verbo σχίζω 'scindo'), ut neutraliter res exprimatur, plerumque est separatio formalis inter duo vel tres motus in ecclesiis et societatibus humanis. Itaque schismaticus est homo qui schismata instigat vel recipit.
Index |
[recensere] Schismata in Christianitate
[recensere] In doctrina Ecclesiae Catholicae Romanae
Secundum Ecclesiae Catholicae doctrinam, schisma est "subiectionis Summo Pontifici aut communionis cum Ecclesiae membris eidem subditis detrectatio."[1] Itaque, illi orientales summo pontifici subiectionem denegantes ab Ecclesia Catholica schismatici censentur. Praeterea, aliae omnes religiones Christianae eidem non subiectae item aestimantur.
Tali quidem modo Ecclesia Catholica ducit summo pontifici subiectionem esse necessariam ut etiam doceat neminem salvum fieri posse nisi ei se subiectum reddat: "Porro subesse Romano Pontifici omni humanae creaturae declaramus, dicimus, definimus et pronuntiamus omnino esse de necessitate salutis."[2]
Poena canonica quae super schismaticos cadit est excommunicatio latae sententiae: "Apostata a fide, haereticus vel schismaticus in excommunicationem latae sententiae incurrit".[3]
In Ecclesiae Catholicae historia, nonnulla connumerantur schismata, quorum praecipua sunt haec:
- Schisma Orientis, anno 1054 habitum, evenit cum Graeci ab ecclesia occidentali seiuncti sunt.
- Magnum schisma occidentale, anno 1378 cum inceptum esset, Martino PP V anno 1417 electo finitum est; quo in temporis spatio, duo aut etiam tres viri se legitimum esse Papam praesumebant.
- Schisma Protestantium, anno 1517 a Martino Luthero inchoatum est.
[recensere] Schismata in Buddhismo
[recensere] Schismata in Iudaeismo
- Samaritanismus, circa 586 a.C.n.
- Res Antiochensis,[4] schisma inter Christianitatem Paulinam et Christianitatem Iudaeam, circa 50
- Concilium Iamnense, circa 90, contra Nazarenes
[recensere] Exempla in religione Christiana
- Schisma Marcionismi, circa 150
- Schisma Gnosticismi, Valentinio vel aliis tributum, circa 150
- Schisma Montanismi
- Schisma Monarchianismi, circa 200
- Schismata multorum antipaparum, quorum primus fuit Hippolytus, 217
- Schisma Donatismi, 311
- Schisma Arianismi et Quartodecimanismi inter Primum Concilium Nicaeense, 325
- Schisma Nestorianismi, inter Christianitatem Nicaeensem et Ecclesiam Orientis Syrorum, circa 431
- Schisma Ecclesiarum Veterum Orientalium post Concilium Chalcedonense, circa 451
- Schisma Acacianum, inter annos 484 et 519
- Schisma Ecclesiae Orthodoxae Armeniae, 491
- Schisma religionis Islamicae inter Siitas et Sunniticos, circa 632
- Synodus Cadaverosus, 897
- Schisma Orientis, 1054
- Lollardismus, circa 1350
- Tres papae eodem tempore: Gregorius XII, Benedictus XIII, Ioannes XXIII (antipapa); res soluta in Concilio Constantiensi; vide etiam Magnum schisma occidentale, 1378–1417
- Reformatio Helvetica, 1516
- Reformatio Protestantium, 1517
- Anabaptismus, circa 1525
- Reformatio Anglica, 1529
- Unitarianismus, Michaele Serveto interempto, anno 1553
- Reformatio Scotensis, anno 1560
- Reformation Batava, anno 1571
- Socinianismus, anno 1605
- Iansenismus, anno 1643
- Credentes Veteres et Raskolismus, schismata in Ecclesia Orthodoxa Russica anno 1666
- Discessus anni 1843
- Restorationismus Americanus, circa 1850
- Ecclesia Vetus Catholica, quae doctrinam infallibilitatis papalis Concilii Vaticani Primi repudiavit 1871
- Sedevacantismus, anno 1958
- Schisma Crotty in Birr, in Comite Offaly, in Hibernia
- Schisma inter Communionem Anglicanam et Motum Anglicanum Continuantem, anno 1977
- Schisma VFD in Lemony Snicket: A Series of Unfortunate Events, serie librorum.
[recensere] Vide
[recensere] Notae
- ↑ Codex Iuris Canonici, can. 751.
- ↑ Bulla Unam Sanctam Bonifacii PP VIII.
- ↑ Codex Iuris Canonici, can. 1364 § 1.
- ↑ Catholic Encyclopedia: Judaizers. Vide partem "The Incident at Antioch" (Anglice).
[recensere] Nexus externi
 |
Haec stipula ad religionem spectat. Amplifica, si potes! |
