Monarchia constitutionalis

E Vicipaedia

Monarchia constitutionalis, vel condiciones regiae potestati impositae,^[1] sunt civilis administrationis forma in quo rex, vel hereditarius vel suffragiis creatus, est caput civitatis, dissimilis monarchiae absolutae, in qua rex est solus civilis potestatis fons, a rei publicae constitutione legibusque effrenatus.

Plurimis monarchiis constitutionalibus est formula parlamentaria, cuius rex hereditarius est caput civitatis et primus minister a parlamento electus est caput administrationis. Tales monarchiae constitutionales sunt Britanniarum Regnum, Australia, Nova Zelandia, Iaponia, Malaysia, Hispania et Thailandia. Quamquam monarchiae constitutionales hodiernae praecipue sunt representativae,^? monarchiae constitutionales populares exsistiterunt cum constitutionibus fascistis et quasi fascistis (e.g., Italia, Iaponia, Hispania) et cum dictaturae militaribus (e.g., Thailandia).

[recensere] Notae

1. ↑ Cassell's Latin Dictionary.

[recensere] Fontes

• Hegel, Georgius Wilhelmus Fridericus 1991. Elements of the Philosophy of Right. Allen W. Wood edidit; H. B. Nisbet convertit. Cantabrigiae: Cambridge University Press. ISBN 0-521-34438-7. Liber primum editus Philosophie des Rechts anno 1820.
• Lockius, Ioannes. 2003. Two Treatises of Government and A Letter Concerning Toleration. Ian Shapiro edidit, cum commentariis a Ioanne Dunn, Ruta W. Grant, et Ian Shapiro scriptis. Novi Portui: Yale University Press. Duo libri primum editi anno 1690. ISBN 0-300-10017-5.
• Carolus Montesquieu. 1984. The Spirit of Laws. Legal Classics Library.

Haec pagina est stipula. Amplifica, si potes!