Roman numeral 10000 CC DD.svg
Mille Paginae.png

Ioannes Lockius

E Vicipaedia
Salire ad: navigationem, quaerere
Ioannes Lockius
John Locke
Ioannes Lockius
Natus 29 Augusti 1632
Wrington, North Somerset
Obiit 28 Octobris 1704
Oates, Essex?

Ioannes Lockius[1] (natus in vico Wrington Britanniae meridianae die 29 Augusti 1632; Londinii mortuus 28 Octobris 1704) fuit philosophus Anglicus, praecipueque princeps inter empiricos sapientes Britannicos, immo vero ipse fuse habitus pater Empirismi est.

De vita[recensere | fontem recensere]

Ioannes Lockius adulescentiam suam in perniciosis vixit temporibus atque torbidis Belli Civilis Anglici ac regis Caroli I capitis publicae amputationis. Se totum in litteras et medicinam in Universitate Oxoniensi abdidit, et tricensimum et quintum annum agens ad publicam rem vehementer accessit cum comite patronoque Domino Lord Ashley. Ambo Lockius et Ashley damnati sunt de proditione contra Carolum II regem coactique ad Britanniam fugiendam, quam ob rem Domino Ashley mortuus in Nederlandia anno 1782 exsilio constituto, et Lockius putavit prudentius in ipsum regnum voluntarium consciscere exsilium esse, ab anno 1683 usque ad 1688. Ipso in anno impigre fecit ut Gulielmus de Orania expeditionem contra Iacobum II suspiceret, quae mense Novembre anno 1688 evenit. In Angliam philosophus revertit, et a reditu suo usque ad mortem magnam operam et laboriosam scientiae et modo philosophandi scribendique maxime tribuit. Animam aegrotus domi suae emisit, septuaginta duos annos natus.

De philosophia[recensere | fontem recensere]

De ideis et de cogitatu[recensere | fontem recensere]

Pater Empirismi, Lockius "ideas" (notiones) originem trahere primam tantum ab experientia putabat, id est ab inertia mentis erga verum. Quod veritas esse interior (videlicet ad intellectum pertinens) potest aut exterior (pertinens ad naturalia et tactilia omnia), consequenter "ideae" ab his proventae modibus veritatis esse possunt aut ideae sensus, quotienscumque ab experientia exteriori perveniunt aut ideae meditationis si ab animi sensibus orientur. Ambo tamen haec idearum genera ad simplices illas attinent. Mens autem non tantum iners sed simplices ideas componere inter sese atque coniungere quit creando idearum multitudinem compositarum infinitam. Ista in multitudine inveniri possunt tria genera primaria:

  • Modi, id est ideae infinitae et a sensibus sevocatae (e.g., "amor," "quadratum," "misericordia," etc.);
  • Essentiae vel substrata vel substantiae, videlicet ideae quae existunt at quorum percipi solum signa propriaque (e.g. "homo," "ignis," "lignum," etc.);
  • Rationes, hoc est exitus a comparationibus plurimarum idearum habiti, nexu mentis quodam inter istas imposito. Qua de re rationes sunt ideae haud necessarie certae sed vere verisimiles quidem (e.g. "similitudo et dissimilitudo," "causa et effectus").
Si rogaverit quis quid substratum sit cui color vel pondus spectent, respondebitur illum substratum ipsas esse partes tactiles extensasque; si quis quaesiverit cui rei spectent soliditas et firmitas, nihil responderi poterit nisi ut Indicus illus ex quo quaesiverunt, cum is Orbem terrarum ab elephante maximo substineri adfirmavisset, illam rem supra quam elephas niteretur; resposuit homo id magnam testudinem esse; sed, cum quaesitum esse adminiculum testudinem adferentem, dixit:—Supra quidquid mihi in toto ignotum—. Idea cui nomen incertum a nobis datum, id est substantia, nihil aliud est nisi fictum at ignotum substratum propriorum reapse existentium.
Ioannes Lockius, de Essentia.

Sensus scientiae est tribus modibus habitus quoniam experientia tantum ipsi sensui adfert cognoscibilia. Est mens, nec experientia, quae concordiam aut idearum oppositionem inter se intellegit, immo proximae scitu. Hic sciendi modus certissimus atque firmissimus ad hominem est vocatusque perspicuus. Tamen interdum modus sciendi esse demonstrativus potest, id est isti necesse est quasdam intermedias ideas probationes vocatas invenire veritatis, aut potius modi sciendi perspicui ostentandi gratia.

Est autem scientia quaedam certa tribus ordinibus dividua:

  • Scientia sui: cum homo cogitet de rebus dubitetque, percipi potest essentia ipsius et natura, de quibus non oportet dubitare (ipsa sunt praecepta philosophi Francici Renati Cartesii).
  • Scientia Dei: adfirmat Lockius nihil nihil efferre posse. Qua de re, si quidquid sit, id referendum ad quoddam superius est; cum non fieri potest ut revertat quis cogitans ad sempiternum, est considerandus quidam Deus aeternus, omnipotens, omnisciens, cum omnium intellegentiarum et rerum causa esset.
  • Scientia rerum: unus modus rerum sciendarum est in experientia. Sensus facultatesque hominum non tam eludere ipsos homines possunt. Quam ob rem esse fides in viribus humanis debet ad tactilia exterioraque comprehendenda mente.

De re publica[recensere | fontem recensere]

Politica de contractu sociali ac rectionem cum consensum pupuli apud ius quod alienari non potest affirmavit. Quod origo Declaratio Libertatis Civitatum Americae Foederatarum facta est.

Vide etiam[recensere | fontem recensere]

Notae[recensere | fontem recensere]

  1. De nomine Latino, videas Epistolam de tolerantia (1689) a P.A.P.I.O.L.A. scriptam, quibus siglis "Pacis Amico, Persecutionis Osore, Ioanne Lockio Anglo" breviter dictum esse censuit J. de Clerc in Bibliothèque universelle, commentario periodico, 15 (1689): 402-412.

Bibliographia[recensere | fontem recensere]

Litterae secundariae[recensere | fontem recensere]

  • Anstey, Peter R. ,ed. 2003. The Philosophy of John Locke: New Perspectives. Londinii: Routledge. ISBN 0415314461.
  • Ashcraft, Richard. 1986. Revolutionary Politics & Locke's Two Treatises of Government. Princeton: Princeton University Press.
  • Ayers, Michael R. 1991. Locke: Epistemology & Ontology Routledge.
  • Bailyn, Bernard. 1992, 1967. The Ideological Origins of the American Revolution. Harvard University Press.
  • Brocker, Manfred. 1995. Die Grundlegung des liberalen Verfassungsstaates: Von den Levellern zu John Locke. Freiburgi: Alber. ISBN 3495478078.
  • Cohen, G. A. 1995. 'Marx and Locke on Land and Labour', in his Self-Ownership, Freedom and Equality, Oxford University Press.
  • Cox, Richard, Locke on War and Peace, Oxford: Oxford University Press, 1960.
  • Chappell, Vere, ed., 19nn. The Cambridge Companion to Locke. Cambridge University Press.
  • Dunn, John. 1984. Locke. Oxford University Press.
  • Dunn, John. 1969. The Political Thought of John Locke: An Historical Account of the Argument of the "Two Treatises of Government". Cambridge University Press.
  • Euchner, Walter. 1969. Naturrecht und Politik bei John Locke. Francofurti: Suhrkamp Taschenbücher Wissenschaft 280, Frankfurt/M. ISBN 3518078801.
  • Euchner, Walter. 2004. John Locke zur Einführung. Hamburgi: Junius-Verlag. ISBN 3885066009.
  • Falk, Francesca. 2011. Postkoloniale Perspektiven auf die politische Philosophie: Thomas Hobbes' horror vacui und John Lockes leeres Land. In Tierische (Ge)Fährten: Historische Anthropologie 19(2):292–310.
  • Fechtner, Eduard. 2003. John Locke’s "Gedanken über Erziehung." Schutterwald/Baden: Wissenschaftlicher Verlag. ISBN 9783928640435.
  • Hudson, Nicholas. 1997. John Locke and the Tradition of Nominalism. In Nominalism and Literary Discourse, ed. Hugo Keiper, Christoph Bode, et Richard Utz, 283–299. Amstelodami: Rodopi.
  • Locke Studies: An Annual Journal of Locke Research. 2002+. Lancaster University, Esrick, York. Opera academica de Ioanne Lockio quotannis vulgat.
  • Macpherson, Crawford B. 1962. The Political Theory of Possessive Individualism: Hobbes to Locke. Oxoniae: Oxford University Press.
  • Macpherson, Crawford B. 1990. Die politische Theorie des Besitzindividualismus: Von Hobbes zu Locke. Francofurti: Suhrkamp. ISBN 3518276417.
  • Moseley. Alexander. 2007. John Locke: Continuum Library of Educational Thought. Continuum. ISBN 0826484050.
  • Pangle, Thomas. 1988. The Spirit of Modern Republicanism: The Moral Vision of the American Founders and the Philosophy of Locke Sicagi: University of Chicago Press.
  • Robinson, Dave, et Judy Groves. 2003. Introducing Political Philosophy. Icon Books. ISBN 184046450X.
  • Rousseau, George S. 2004. Nervous Acts: Essays on Literature, Culture and Sensibility. Palgrave Macmillan. ISBN 1403934533.
  • Strauss, Leo. 1953. Natural Right and History. Sicagi: University of Chicago Press.
  • Strauss, Leo. 1958. Locke's Doctrine of Natural law. American Political Science Review 52:490–501.
  • Strauss, Leo. 1989. Naturrecht und Geschichte. Francofurti: Suhrkamp. ISBN 3518278169.
  • Thiel, Udo. 1990. John Locke: mit Selbstzeugnissen u. Bilddokumenten. Reinbek: Rowohlt. ISBN 3499504502.
  • Tully, James. 1980. A Discourse on Property: John Locke and his Adversaries. Cantabrigiae: Cambridge University Press. ISBN 0521228301.
  • Waldron, Jeremy. 2002. God, Locke and Equality. Cantabrigiae: Cambridge University Press. ISBN 0521890578.
  • Woolhouse, Roger. 2009. Locke: A Biography. Cantabrigiae: Cambridge University Press. ISBN 9780521748803.
  • Yolton, J. W., ed. 1969. John Locke: Problems and Perspectives. Cantabrigiae: Cambridge Universdity Press.
  • Zuckert, Michael. Launching Liberalism: On Lockean Political Philosophy. Lawrence Kansiae: University Press of Kansas. ISBN 0700611746.