Roman numeral 10000 CC DD.svg
Mille Paginae.png

Voltarius

E Vicipaedia
Salire ad: navigationem, quaerere
Voltarius.
Domus in qua Voltarius mortuus est.
Sepulcrum Voltarii, in Pantheone Lutetiae situm.

Franciscus Maria Arouet, cognomine Voltario (Francice Voltaire) notior, fuit Francicus Aevi Illuminationis scriptor, historicus, philosophus, qui pro dicacitate, oppugnationibus Ecclesiae Catholicae constitutae, et suasione libertatis religionis, libertatis loquendi, et separationis ecclesiae et civitatis notissimus est. Opus eius notissimus est satura de philosophia Leinbintiana, Candide, ou l'Optimisme (Candidus, seu optimismus).

Natus est Lutetiae die 21 Novembris 1694, et ibidem obiit die 30 Maii 1778.

Voltarius, vir ingenio acuto, iura praecipua vel arbitria civium acriter defendit, in quibus sunt arbitrium cuique religionis optandae et ius cuique ut iudicio aequo fruatur. Cum leges tunc in Gallia licentiam aperte dicendi coercuerint, consilium tamen audace omnibus Voltarius dabat mutandam esse civitatem totam et ordinem in ea hominum. Acri mente obiurgavit in schedis acerbis ecclesiam Christianorum et institutiones Galliae.

Academiae Francicae sodalis, in Academiam anno 1746 cooptatus est. Sodalis etiam fuit Lobiae Les Neuf Soeurs.

Dicta[recensere | fontem recensere]

  • Si Deus non exstaret, opus est eum fingere (Si Dieu n'existait pas, il faudrait l'inventer)
  • Veritatem ama, concede errorem (Aime la vérité, mais pardonne à l'erreur.)
  • Opinio praeiudicata est opinio sine ratione (Le préjugé est une opinion sans jugement.)
  • Verbis tuis non convenio, sed usque ad mortem pugnabo ut ius dicendi habeas (Je ne suis pas d'accord avec ce que vous dites, mais je me battrai jusqu'à la mort pour que vous ayez le droit de le dire.)[1]

Vide etiam[recensere | fontem recensere]

Notae[recensere | fontem recensere]

  1. Voltarii Henriados: editio nova, Latinis versibus & Gallicis, q. dedicat Carolo-Theodoro, Calcius Cappavallis, 1772.

Bibliographia[recensere | fontem recensere]

  • App, Urs. 2010. The Birth of Orientalism. Philadelphiae: University of Pennsylvania Press. ISBN 978-0-8122-4261-4.
  • Besterman, Theodore. 1969. Voltaire.
  • Brumfitt, J. H. 1958. Voltaire: Historian. Editio interretialis.
  • Cronk, Nicholas, ed. 2009. The Cambridge Companion to Voltaire." Cantabrigiae: Cambridge University Press.
  • Davidson, Ian. 2010. Voltaire. A Life. Londinii: Profile Books. ISBN 978184668261.
  • Durant, Will. 1965. The Age of Voltaire. The Story of Civilization, 9. Novi Eboraci: Simon and Schuster.
  • Gay, Peter. 1988. Voltaire's Politics: The Poet as Realist. Portu Novo: Yale University.
  • Hadidi, Djavâd. 1974. Voltaire et l'Islam. Publications Orientalistes de France.
  • Knapp, Betina L. 2000. Voltaire Revisited.
  • Mason, Haydn. Voltaire, A Biography.
  • Muller, Jerry Z. 2002. The Mind and the Market: Capitalism in Western Thought. Anchor Books.
  • Pearson, Roger. 2005. Voltaire Almighty: a life in pursuit of freedom. Bloomsbury. ISBN 978-1-58234-630-4.
  • Pomeau, René. 1974. La Religion de Voltaire. Lutetiae: Librairie Nizet.
  • Quinones, Ricardo J. 2010. Erasmus and Voltaire: Why They Still Matter. Toronti: University of Toronto Press.
  • Schwarzbach, Bertram Eugene. 1971. Voltaire's Old Testament Criticism. Genavae: Librairie Droz.
  • Torrey, Norman L. 1938. The Spirit of Voltaire. Novi Eboraci: Columbia University Press.
  • Valérie Crugten-André. La vie de Voltaire [1].
  • Vernon, Thomas S. 1989. Great Infidels. chapter=Chapter Capitulum V: Voltaire. M & M Pr. ISBN 0-943099-05-6.
  • Wade, Ira O. 1967. Studies on Voltaire. Novi Eboraci: Russell & Russell.
  • Wright, Charles Henry Conrad. 1912. A History of French Literature. Oxoniae: Oxford University Press.

Fontes primarii[recensere | fontem recensere]


David's face Haec stipula ad biographiam spectat. Amplifica, si potes!