Aristoteles

E Vicipaedia
Salire ad: navigationem, quaerere
Aristoteles, a Rafaele in tabula "Athenarum schola" pictus

Aristoteles (-is, masc.) (Graece: Ἀριστοτέλης) (384 a.C.n.322 a.C.n.)[1] fuit philosophus Graecus, discipulus Platonis, magister Alexandri Magni. Sua scripta de permultis rebus tractant, quarum praecipuae sunt physica, metaphysica, poesis, theatrum, musica, logica, rhetorica, res politicae, administratio, ethica, biologia, zoologia. Una cum Platone et Socrate (magistro Platonis), Aristoteles est unus ex gravissimis conditoribus philosophiae Occidentalis. Sua scripta primo systema late patens philosophiae Occidentalis constituerunt, mores et aestheticam, logicam et scientiam, civiles rationes, et metaphysicam complectentes.

Index

[recensere] Vita

Aristoteles in Macedonia anno 384 a.C.n. natus, et anno 322 mortuus est. Discipulus Platonis in Academia fuit, et post eius mortem magister Alexandri Magni factus est. Anno 335 Lyceum Athenis condidit ibique docuit usque ad annum 323, quo anno ad Chalcidem fugit, ne a Macedonum hostibus necaretur.

[recensere] Philosophia Aristotelis

Aristoteles metaphysicam et ethicam studuit, sed etiam scientiam et litterarum intererat. Libros de physica et metaphysica, de litteris, zoologia, ethica, politica, biologia scripsit. Theoriam Formarum Platonis oppans,? Aristoteles postulavit originem scientiae esse observationem rerum. Ipse dixit ut? rem exponemus,? eius causa comprehendum est. Quattuor causas nominavit: causa materia, causa forma, causa efficienda, et causa finis.

Roma excidia,? opera Aristotelis in Europae memoria excicidit,? sed multum valuit in philosophia Arabica, et ita ad philosophiam Occidentalem relatum est.

[recensere] Opera

Opera quae false Aristoteli adscripta esse putantur asterisco (*) notantur:

[recensere] Vide etiam

[recensere] Notae

  1. Hi anni—primum dimidium anni Olympiaci 384/3, et anno 322 paulo ante mortem Demosthenis—ab Augusto Boeckh demonstrati sunt (Kleine Schriften VI 195); vide etiam Felix Jacoby (FGrHist 244 F 38); et Ingemar Düring, Aristotle in the Ancient Biographical Tradition (Göteborg, 1957), p. 253.

[recensere] Nexus externi

Wikisource-logo.svg Vicifons opus nominatum Aristoteles habet.


David's face Haec stipula ad biographiam spectat. Amplifica, si potes!

Instrumenta personalia
Spatia nominalia
Variantes
Actiones
Navigatio
communitas
Arca ferramentorum
Linguis aliis