Plato

Plato: exemplar vultus hermae a Silanion.

Plato in Schola Athenarum, pictura Raphaelis Sanctii.

Plato aut Platon (-is) (Graece: Πλάτων) (Athenis natus 428 a.C.n., mortuus 348 a.C.n.), fuit philosophus Graecus, discipulus Socratis, praeceptor Aristotelis.

Vita

Vita Platonis haud bene nota est. Erat ei origo a familia nobili, inter cuius familiares et erat Codrus, ultimus Athenarum rex. Duo ei erant fratres, Adimantus et Glauco, sororque Potone, quae erat mater Speusippi. Verum nomen Platonis fuit Aristoclès: cognomen autem Plato, nam ei fuit frons latus.

Annos natus viginti, Plato factus est discipulus Socratis; tendebat quoque ad honores, at vita politica civitatis eum decepit.

Theoria formarum

Dialogi Socratici

Platonis allegoria speluncae.

In primis suis dialogis (Alcibiades secundus, Io, Hippias minor, Euthyphro, etc.), Plato facit Socratem quaerentem naturam rerum (exempli gratia, essentiam scientiae, Boni, etc.). At ii dialogi saepe aporetici sunt.

Quaestio Socratis (vel Platonis) est : quae forma sit, per quam res sit quae est ? Ad quam responsio est formam rei definitio esse eiusdem rei.

Socrates igitur inventor definitionis est. Via inveniendi definitionem sua est dialectica : ab omnibus quaeret num aliquid inmutabile et aeternum sit, at responsiones semper sunt contrariae.

Scientia, opinio, sensus

Sophistae, singulatim Protagoras, veritatem, naturam rerum, subiecta experientiae uniuscuiusque putabant. Plato contra, solum δόξα (speciem) subiectam esse experientiae habebat et ad veritatem solum cogitatione pervenire. Nam errorem sophistarum dicebat esse δόξα et ἐπιστήμη, subtilem rationem naturae rerum, aequales inter se aestimare.

Ethica et philosophia politica

More aliorum adulescentium nobilium originum, vita Platonis destinabatur rei publicae. Huius ille et affectio et indignatio sentibat, cum civiltas corrupta esset. Magis offendebatur a damnatione Socratis, qua descripsit in Apologia Socratis.

Quoniam philosophi cogitant de iudicio iustitiae iniustitiaeque necessarium credebat politicos philosophos esse vel politicos philosophiam discere.

Dialogi Platonis

• Alcibiades primus
• Alcibiades secundus
• Apologia Socratis
• Charmides
• Convivium sive Symposium
• Cratylus
• Crito
• Critias
• Euthydemus
• Euthyphro
• Gorgias
• Hippias maior
• Hippias minor
• Io
• Laches
• Leges
• Lysis
• Meno
• Parmenides
• Phaedo (vide etiam Phaedon Elidensis)
• Phaedrus
• Philebus
• Politicus
• Protagoras
• Res publica
• Sophista
• Theaetetus
• Timaeus

Pseudoplatonica

• Amatores sive De philosophia
• Axiochus de morte
• Clitophon
• De iusto
• De virtute
• Demodocus
• Eryxias
• Halcyon
• Hipparchus
• Minos
• Sisyphus
• Theages

Vide etiam

• Academia
• Archeanassa

Nexus externi

Vide Plato apud Vicifontem.

• Platonis Apologia Socratis interprete Astio

Notae