Publius Valerius Volusi f. Poplicola

E Vicipaedia
Salire ad: navigationem, quaerere

Publius Valerius Volusi f. Poplicola (nescimus, quo anno natus sit; mortuus anno 503 a.C.n.) consul Romanus fuit.

Familia[recensere | fontem recensere]

Pater eius Valerius Volusus fuit. Fratres Marcus Valerius Volusi f. (cos. 505 a.C.n. et Manius Valerius Maximus fuerunt. Filius eius Publius Valerius P.f. Poplicola consul 475 a.C.n. erat.

Cursus honorum[recensere | fontem recensere]

Particeps erat, cum Lucius Tarquinius Superbus rex ultimus Romanorum expelleretur. Postquam Lucius Tarquinius Collatinus consul primus rei publicae propter nomen invisum Tarquiniorum in exilium fugere coactus est, Poplicola primus consul suffectus cum Lucio Iunio Bruto erat. Cum Brutus proelio contra Tarquinios necatus esset, Spurius Lucretius Tricipitinus et deinde Marcus Horatius M.f. Pulvillus consules suffecti creati sunt. Cum aliqui cives suspicarentur, ne Valerius, qui laudem funebrem Bruti habuerat, regnum appeteret, domum suam in Velia rescindi iussit et leges quasdam populares tulit[1]. Consul iterum anno 508 a.C.n. et consul III 507 a.C.n. contra Porsennam regem pugnavit, consul IV (anno 504 a.C.n.) contra Sabinos et Veios. Post mortem anno sequente funus publicum ei decretum est.

An haec omnia vera sit, quod Livius nobis tradidit, ignoramus[2].

Notae[recensere | fontem recensere]

  1. Livius, Ab urbe condita II 8,2
  2. Der Neue Pauly, Stuttgardiae 1999, T. 12/1, c. 1103-1104


Antecessores:
L. Iunius M.f. Brutus et Lucius Tarquinius Collatinus
Consul
508 a.C.n.
cum
Tito Lucretio Tricipitino
Successores:
ipse III et Marcus Horatius M.f. Pulvillus II


Antecessores:
T. Lucretius Tricipitinus et ipse II
Consul
507 a.C.n.
cum
Marco Horatio M.f. Pulvillo II
Successores:
Spurius Larcius Rufus (Flavus) et Titus Herminius Aquilinus


Antecessores:
Marcus Valerius Volusi f. (Volusus?) et Publius Postumius Q.f. Tubertus
Consul
504 a.C.n.
cum
Tito Lucretio Tricipitino II
Successores:
Menenius Agrippa C.f. Lanatus et Publius Postumius Q.f. Tubertus II