Carolus Fridericus Gauss

E Vicipaedia
Salire ad: navigationem, quaerere
Carolus Fridericus Gauss
Carl Friedrich Gauß
Carolus Fridericus Gauss
Natus 30 Aprilis 1777
Brunsvici
Obiit 23 Februarii 1855
Gottingae

Carolus Fridericus Gauss (natus Johann Carl Friedrich Gauß, 30 Aprilis 1777; mortuus 23 Februarii 1855) fuit mathematicus et scientiarum doctus Germanicus, qui multos progressus in multis campis effecit, inter quos theoria numerorum, statistica, explicatio mathematica (analysis), geometria differentialis, geodesia, geophysica, electrostatica, magnetismus, astronomia, optica. In statistica methodum quadratorum minimorum cognovit.

Signum Gaussianum Brunsvici in loco natali.
Prima pagina libri Gaussiani maximi momenti.
Imago Gaussiana in Astronomische Nachrichten, anno 1828 edita.
Gauss in lecto mortuus iacet. Daguerreotype, 1855.
Sepulcrum, Albanifriedhof in urbe Goettingae, Germaniae.
Theresa Gauss (1816—1864), filia.
Gauss (aetate circa 26) in nota postalica Germaniae Orientalis, anno 1977 divulgata. Prope eum: heptadecagon, compass and straightedge.
10-Deutsche Mark banknote (1993) Gauss vehementius monstrat.

Tantopere in scientia tam prodiit ut et "princeps mathematicorum"[1] et "maximus mathematicus post antiquitatem" aliquando appellatur, atque inter computatra humana numeratur. Gauss unus ex potentissimis mathematicis in historia, cum Archimede, Newtono, Eulero, aestimatur.[2]

Vita[recensere | fontem recensere]

Anni primi (1777–1798)[recensere | fontem recensere]

Carl Friedrich Gauss natus est die 30 Aprilis 1777 Brunsvici in Ducatu Brunsvici-Wolfenbüttel, nunc parte Saxoniae Inferioris Germaniae, filius parentium pauperorum classis laborantium.[3] Mater quidem legere et scribere non potuit, et diem eius ortus numquam in tabulas rettulit.

Gauss puer portentosus erat, et iam adolescens ingenium suum proferebat; e.g., cum magister discipulis imperavit summam facere omnium numerorum ab uno usque ad centum, puer statim respondit 5050 (et magistrum, qui sibi pausam speravisset, frustravit). Nam Gauss intellexit 100 plus 1 101 facere, 99 + 2 item, 98 + 3 item, et cetera, ita sequuntur usque ad 50 plus 51 = 101. Ergo quingagies 101 summa rogata esse debet quae 5050 est.

Dixit Gauss "Mathematica regina scientiarum est et theoria numerorum regina mathematicae est."[4]

Suum maximum opus erat Disquisitiones Arithmeticae, anno 1801 editum.

Etiam formulam cognovit qua dies paschales in calendario determinari possunt.

Commemorationes[recensere | fontem recensere]

Inter res ex Gauss appellatas sunt:

Notae[recensere | fontem recensere]

  1. Zeidler, Eberhard (2004). Oxford User's Guide to Mathematics. Oxoniae: Oxford University Press. p. 1188. ISBN 0198507631 .
  2. Scientific Monthly 24:402–414.
  3. "Carl Friedrich Gauss". Wichita State University .
  4. Locus in Wolfgang Sartorius von Waltershausen (1856, retractatus 1965), Gauss zum Gedächtniss Sändig Reprint, Verlag H. R. Wohlwend. ISBN 3-253-01702-8. ISSN B0000BN5SQ ASIN: B0000BN5SQ.
  5. L. E. Andersson et E. A Whitaker, NASA Catalogue of Lunar Nomenclature, NASA RP-1097 (1982).

Opera[recensere | fontem recensere]

Bibliographia addita[recensere | fontem recensere]

Nexus externi[recensere | fontem recensere]

Wikisource-logo.svg Vide Carolum Fridericum Gauss apud Vicifontem.

Mille Paginae.png