Mons ignifer

E Vicipaedia
Salire ad: navigationem, quaerere
Mons Sanctae Helenae in civitate Vasingtonia die 18 Maii 1980 erumpit.
Diagramma notatum montis igniferi:
1. Camera magmatis
2. Saxum fundamenti
3. Fistula
4. Basis
5. Lamina magmatica
6. Fistula bracchialis
7. Laminae cineris ex vulcano emissae
8. Latus
9. Laminae rhyagis ex vulcano emissae
10. Fauces
11. Conus parasiticus
12. Fluxus rhyagis
13. Os
14. Cratera
15. Nubes cinerum

Mons ignifer, sive mons ignivomus[1] (API: [iŋ'nivomus]) sive vulcanus[2][1], est mons qui erumpens ignem, lavam, et cineres ex terrae abyssis ad superficiem fundit. Talium montium, exempla celeberrima sunt Aetna, Kilauea, Kilimandiarus, Krakatau, Mauna Loa, Mons Sanctae Helenae, Vesuvius. Maximus in systemate solari mons ignifer est Olympus Mons in Marte planeta.

Notae [recensere]

  1. ↑ 1.0 1.1 Ebbe Vilborg, Norstedts svensk-latinska ordbok, editio secunda, 2009.
  2. ↑ Alia nomina Latina: mons ignivomus, mons vulcanius ; ad fontes, confer disputationem.


Terra Haec stipula ad geographiam spectat. Amplifica, si potes!

Mille Paginae.png


Receptum de "http://la.wikipedia.org/w/index.php?title=Mons_ignifer&oldid=2404681"