Bellum Coreanum
Bellum Coreanum fuit bellum intestinum inter duas Paeninsulae Coreanae factiones, quorum utraque a civitatibus externis maxime sustenta est. Respublica Coreana, in parte meridionali, et Respublica Popularis Democratica Coreana, in parte septentrionali, modis civilibus oeconomicisque primum inter se contenderunt, donec Septentrionalis, suffragiis liberis mense Maio 1950 in Meridionali deficiens, novam electionem poposcit. Cum autem Meridies noluisset, exercitu immani Septentrionalis subito die 25 Iunii 1950 Meridiem oppugnavit. Certamen a Foederatis Americae Civitatibus et Unione Sovietica auctum est ut Bellum Frigidum inter civitates communisticas et non communisticas persistat. Hostilia violentissima plusquam tres annos inciderunt, sed 27 Iulii 1953 indutiae inter factiones factae sunt.
[recensere] Rerum status
Corea, post triginta annorum spatio in quo Iaponia eam dominaverat, cum Bello Orbis Terrarum II ab exercitu Sovietico in parte septentrionale ac ab illo americano occupata est. Cum bellum finem habuit, Corea in duem partibus secundum lineam 38mo paralleli divisa est. Post isto in parte septentrionali Communismi administratio, Unionis Rerum Publicarum Socialisticarum Sovieticarum (URSS) socia, cum capite Pyongyang et ducta ab Kim Il Sung dictatore erat, in parte meridionale administratio Americae socia cum capite Seoul et ducta ab Syngman Rhee.
[recensere] Bellum
Post anno cum numerosis parvisque irruptionibus, Coreae Septentrionalis copiae ("ROK") continuam ac fortissimam tormentorum coniectionem die 25 Iunii die Solis anno 1950 ab ora 4:00. Die autem 25 Iunii 1950 nocte, Coreae Septentrionalis copiae cum fere 80.000 militibus Coream Meridionalem invaserunt. Seoul occupata est. Consiliarii sovietici absentiae causa, qui, contra praesentia solae Chinae in UN reclamans, in patriam venit, Civitates Foederatae Americae votum positivum ad interventum militare in Consociationis Nationum Consilio obtinerunt. Foedus ab Civitatibus Foederatis Americae cum aliis 18 civitatibus, in quibus Britanniarum Regnum, Australia, Canada et Turcia erant, creatum est.
Duce Douglas MacArthur Consociationis Nationum (UN) copiae exercitus Coreae Septentrionalis progressum tardavere et (25 Septembris) in terras septentrionales penetravere.
Cum Unio Rerum Publicarum Socialisticarum Sovieticarum solum Communismi administrationem sustinuerit, China (vide etiam Sinas) 180 000 milites a "tredecima legioni" misit. Rapide Sinae milites (17 Octobris) Ducis Douglas MacArthur copias sub 38mo parallelo reppulerunt. Ante eo dux Douglas MacArthur in facili victoria sperabat.
Anno 1951 ineunte, Henricus S. Truman Praeses Americanus, qui usque ad illud momentum ducis Douglas MacArthur ductum sustinuerat, timens bellum in peius mutare, cum Douglas MacArthur bomba atomica ut Nagasaki Hiroshimaque uti proponeret), eum cum Matthaeo B. Ridgway substituit.
Pactiones ut pacem agere cum foedi firma in Panmunjeom (27 Iulii 1953) terminaverunt: Corea in duem partibus manebat: una Septentrionalis cum capite Pyongyang et una Meridionalis cum capite Seoul. In Bello Coreano 2 000 000 morti sunt.
[recensere] Pretium belli
In Bello Coreano 1 319 000 milites Civitatium Foederatae Americae pugnaverunt: 54.246 in patriam non venerunt (33.686 morti in pugna vel ob vulneres sunt, 2830 ob causas non bellicas et 17 730 extra bellum). Alii 105 785 vulnerati fuerunt. Coreae Meridionalis exercitus 415.000 mortos et 429.000 vulneratos habuit. Consortio Populorum 263 mortos atque 4.814 vulneratos habuit. Belgia, Columbia, Aethiopia, Francia, Graecia, Nederlandia, Thailandia et Turcia 1800 mortos atque 7000 vulneratos habuerunt (in quibus dimidium Turci fuerunt). Sinae morti 110 400 (21 600 ob vulnera, 1300 ob causas non bellicas, 25 600 dispersi et capti) fuerunt et 260 000 vulnerati. Coreae Septentrionalis morti inter 200 000 et 400 000 fuerunt. Fere 1 500 000 cives morti sunt (1 000 000 de Corea Septentrionalis et 500 000 de Corea Meridionalis).
 |
Haec stipula ad historiam spectat. Amplifica, si potes! |
