Biblia Vulgata

Titulus editionis 1590

Vulgata dicitur Latina scripturarum conversio, quas Sanctus Hieronymus iussu Damasi I Papae saeculo quarto confecit.

Historia

Vetus Latina

Prima in linguam Latinam Scripturarum conversio "Vetus Latina" dicta saeculo secundo vel tertio apparuit; non modo Latinitatis lapsus, verum etiam interpretationis complectebatur.

Vulgata

Saeculo quarto, Damasus I Papa negotium emendationis scripturarum Latinarum Hieronymo mandavit. Hic, ut veritatem Hebraicam, uti dicebat, quam maxime cognosceret, Bethlehem petivit et ibi, eodem loco ubi natus erat Iesus, domicilium collocavit. Monasterium condidit et anno 390 recognitionis negotio operam dedit: Vetus Testamentum ex lingua Hebraica, qua scriptum est, in Latinam ex toto convertit; Novum autem Testamentum iuxta exemplum Graecum recognoscere tantum decernit. Scripta quaedam accurate interpretatus est; quaedam autem fuerunt "labor unius diei," ut ipse confessus est. Verumtamen conversio Hieronymi, decursu fere quinque saeculorum, tam latum et amplum usum adepta est, ut "Vulgata" appellari mereretur.

Praeter ea, quae Hieronymus emendanda reliquit, Vulgata, quae non paucis manibus transcripta est, pessimis mutationibus et incrementis concidit; super haec, quoniam plurima Vulgatae exempla exstabant inter se diversa, anno 1456, Iohannes Gutenberg, ratione novae edendi libros artis quam prelum vocant, necessitatem emendationis Vulgatae amplificavit.

Vulgata Sixto-Clementina

Concilium Tridentinum, quod Vulgatam declaravit liberam ab erroribus theologicis, eam tamquam Ecclesiae Catholicae Romanae propriam recepit; deinde Sanctae Sedi mandavit negotium emendandi eam. Clemens VIII Papa, cui antecessit in re Sixtus V Papa, edidit conversionem emendatam, quae "Vulgata Sixto-Clementina" vel simpliciter "Vulgata Clementina" est appellata.

Nova Vulgata

Evolutis peritorum inventis sive de linguis sive de locis et moribus antiquis, necnon omnibus scripturarum exemplis sedulo comparatis, Pius X Papa sibi proposuit novam Vulgatae recognitionem; quam, post magna et seria studia, anno 1979, Iohannes Paulus II Papa in vulgus emisit. Haec ultima scripturarum conversio in linguam Latinam dicitur "Nova Vulgata" vel "Nova Vulgata Editio."

In praesentia, conversio Novae Vulgatae libris liturgicis Ecclesiae Catholicae usui est, quin aliis conversionibus vacationem det. Lectionarium, Liturgia Horarum, et Rituale Romanum Nova Vulgata utuntur.

Libri

• Biblia Sacra iuxta Vulgatam Clementinam. Nova editio. Logicis partitionibus aliisque subsidiis ornata ab Alberto Colunga, O. P. et Laurentio Turrado professoribus sacrae scripturae in P. Universitate Eccl. Salmanticiensi. Quarta Editio. Biblioteca de autores Cristianos. Matriti 1965.

• Nova Vulgata Bibliorum Sacrorum Editio, sacrosancti oecumenici Concilii Vaticani II ratione habita, iussu Pauli PP. VI recognita, auctoritate Iohannis Pauli PP. II promulgata. Libreria Editrice Vaticana, 1979.

Pinacotheca

• 

  Vulgata, sic dicta Sixto-Clementina

• 

  Editio peritorum

Nexus externi

Vide Stuttgart Vulgate apud Vicifontem.

• Vulgatae Clementina
• Textus Criticus Veteris Latinae Bibliae
• Vulgata Hyeronimiana versio
• Nova Vulgata Editio
• "Biblia Sacra" – Omnis ex Libro
• "Biblia Vulgata Clementina"
• "Exploratio Vulgatae Clementinae"
• DOCUMENTA LATINA
• Exploratio Latinae Vulgatorum Bibliorum (Douay-Rheims)