Adiectivum

E Vicipaedia
Salire ad: navigationem, quaerere

Adiectivum (-i, n.), rectius nomen adiectivum, est pars sermonis. Nomen venit a verbo iacere et praefixus ad. Adiectivum ergo est quod nomini additur ; Latine tamen hac definitione uti non decet. Adiectiva enim possunt adhiberi vice nominis vel sine eis. Tum sunt substantiva (rectius nomina substantiva). Contra, Anglice, ubi adiectiva semper adstant nomini, haec definitio aptissima est.

Classis Latine[recensere | fontem recensere]

Sunt duo genera adiectivorum : adiectiva in -us, -a, -um et adiectiva cum genetivo in -is.

Proprietates adiectivorum latinorum[recensere | fontem recensere]

Genera[recensere | fontem recensere]

Adiectiva possunt inveniri in tribus generibus, nomina autem non possunt ex Bonus, bona , bonum ≠ nomen, quod est neutrum

Gradus adiectivorum[recensere | fontem recensere]

Ut in anglica lingua, adiectiva possunt suffixis augeri ut duae res comparentur, vel ut expriment qualitates extremas. Suavis→suavior, suavissimus.

Congruentia casuum[recensere | fontem recensere]

Adiectiva latina cum nominibus congruunt in casu, genere, numeroque si adposita sunt cum eis.

Ex : Bonas mulieres

Adiectiva sola[recensere | fontem recensere]

Latine, si homines utuntur adectivis solis, casus indicat sensum.

Vidi bona= Vidi divitias Vidi bonos= Vidi pravos cives

Exemplum[recensere | fontem recensere]

  • Adiectivum: insignis (m.), insignis (f.), insigne (n.)
  • Adiectivum substantivum est: insigne (-is, n.)


Stipula Haec stipula ad linguam vel ad linguisticam spectat. Amplifica, si potes!
Grammatica Latina
Nomina | Pronomina | Adiectiva | Adverbia | Verba | Praepositiones
Adiectiva et Adverbia
Declinationes adiectivorum | Declinationes adverbii