Numerus grammaticus

E Vicipaedia
Salire ad: navigationem, quaerere

Numerus in linguistica est proprietas verborum temporalium aut nominum morphologica, qua verba multitudine hominum rem facientium flectuntur.

Modi numeri[recensere | fontem recensere]

  • Numerus singularis: femina it, vir facit, mater videt, domus latet, spes deest.
  • Numerus pluralis: feminae eunt, viri faciunt, matres vident, domus latent, spes desunt.


Stipula Haec stipula ad linguam vel ad linguisticam spectat. Amplifica, si potes!
Partes orationis
Nomen | Pronomen | Verbum | Adverbium | Participium | Coniunctio | Praepositio | Interiectio | Particula
Verbum
Persona: Prima | Secunda | Tertia
Numerus: Singularis | Pluralis
Genus verbi: Activum | Passivum
Modus: Indicativus | Coniunctivus | Imperativus | Infinitivus
Tempus: Praesens | Imperfectum | Futurum | Perfectum | Plusquamperfectum | Futurum exactum
Vide etiam: Gerundium | Supinum | Gerundivum