Coniunctivus

E Vicipaedia
Salire ad: navigationem, quaerere

Coniunctivus aut subiunctivus est modus verbalis.

Notio praecipua[recensere | fontem recensere]

Coniunctivus modus indicat notiones quae sunt non in re sed in mente. Proposita, consequentia, causas et concessa exprimit. Nomen aliud coniunctivi est "subiunctivus" (anglice subjunctive) in multis linguis. In Lingua Latina omne tempus praeter futurum formam coniunctivi habet.

Coniunctivus Latinus[recensere | fontem recensere]

Hae regulae coniunctivae sunt:

REGULA CONIUNCTIVA ACTIVA
Coniugatio Infinitivus Coniunctivus Praesens Coniunctivus Imperfectum Coniunctivus Perfectum Coniunctivus Plusquamperfectum
-o 1 amare amem, ames... amarem, amares... amaverim, amaveris... amavissem, amavisses...
-eo 2 monere moneam, moneas... monerem, moneres... monuerim, monueris... monuissem, monuisses...
-o 3(*) mittere mittam, mittas... mitterem, mitteres... miserim, miseris... misissem, misisses...
-io 4 audire audiam, audias... audirem, audires... audiverim, audiveris... audivissem, audivisses...
-io M(*) capire capiam, capias... caperem, caperes... ceperim, ceperis... cepissem, cepisses...

(*)NOTA: Hae coniugationes saepe radices perfecti mutantes habent ( caperecepisse / regererexisse)

REGULA CONIUNCTIVA PASSIVA
Coniugatio Infinitivus Coniunctivus Praesens Coniunctivus Imperfectum Coniunctivus Perfectum Coniunctivus Plusquamperfectum
-o 1 amari amer, ameris... amarer, amareris... amatus, -a sim, amatus, -a sis... amatus, -a essem, amatus, -a esses...
-eo 2 moneri monear, monearis... monerer, monereris... monitus, -a sim, monitus, -a sis... monitus, -a essem, monitus, -a esses...
-o 3(*) mitti mittar, mittaris... mitterer, mittereris... mis(s)us, -a sim, mis(s)us, -a sis... mis(s)us, -a essem, mis(s)us, -a esses...
-io 4 audiri audiar, audiaris... audirer, audireris... auditus, -a sim, auditus, -a sis... auditus, -a essem, auditus, -a esses...
-io M(*) capi capiar, capieris... caperer, capereris... captus, -a sim, captus, -a sis... captus, -a essem, captus, -a esses...

(*)NOTA: Hae coniugationes saepe etiam participia irregularia habent (caperecaptus / regererectus)

Usus Coniunctivi (in Lingua Latina)[recensere | fontem recensere]

  • Coniunctivus Adhortativus: (utere praesentem) Indicat quod aliquis facere debet, facere potest vel voluntas (imperativo simile)

Hic servus veniat! = Hic servus venire debet, Hic servus venire potest vel Voluntas mea est hunc servum venire.

  • Coniunctivus Finalis: (coniunctiva verba cum "ut" vel "ne")
  • Coniunctivus Consecutivus: ("ita", "tam", "tantus", "sic" et coniuntiva verba cum "ut")
  • Coniunctivus Temporalis: ("cum" cum coniunctiva verba)
  • Coniunctivus Imperii Obliqui: (coniunctiva verba cum "ut" vel "ne")
  • Coniunctivus Quaestionis Obliquae: (quaerens verbum cum coniuncto verbo)

Vide etiam[recensere | fontem recensere]


Partes orationis
Nomen | Pronomen | Verbum | Adverbium | Participium | Coniunctio | Praepositio | Interiectio | Particula
Verbum
Persona: Prima | Secunda | Tertia
Numerus: Singularis | Pluralis
Genus verbi: Activum | Passivum
Modus: Indicativus | Coniunctivus | Imperativus | Infinitivus
Tempus: Praesens | Imperfectum | Futurum | Perfectum | Plusquamperfectum | Futurum exactum
Vide etiam: Gerundium | Supinum | Gerundivum
Vicilibri Lege de Coniunctivo in Vicilibris.