Ablativus
Ablativus est casus, qui, sive in lingua Latina sive in aliis linguis, ostendit condiciones separationis et originis, instrumenti et loci.
Usus ablativi in lingua Latina [recensere]
Ablativus absolutus [recensere]
Ablativus absolutus dicitur sententia participialis, cuius vocabula, in casu ablativo constituta, non habent cum sententia praecipua vinculum grammaticum. Huiusmodi sententiae verbum flectitur in ablativum aut participii praesentis aut perfecti.
- Hostibus pulsis, Caesar in fines Aeduorum pervenit.
- Cicerone consule, Catilina coniurationem fecit.
- Nobis non sentientibus, labitur aetas.
- Deo inscio, nihil in universo mundo accidere potest.
- Augustus, Cicerone et Antonio consulibus, natus est.
- Publio Cornelio Scipione duce, Romani in Africam traiecere.
Ablativus originis [recensere]
p.e.: summo loco ortus
Ablativus comparationis [recensere]
p.e.: nemo sapientior erat Socrate, spe celerius, sole clarior
Ablativus instrumentalis [recensere]
p.e.: cernere oculis, frumento abundare, navis armis instructus, etc.
Vide, exempli gratia, hanc sententiam:
Librum stylo scripsi.
Hac in sententia, obiectum est librum et praedicatum est stylo scripsi. Nomen stylus casu ablativo instrumentali dicitur, quia est instrumentum actionis.
Si instrumentum est actionis persona, non ablativus, sed accusativus cum praepositione per utitur:
- Facile aliquid novi per nuntios cognoscere potes
Ablativus causae [recensere]
p.e.: gaudio fleret, morbo domi manere
Ablativus modi [recensere]
Ablativus mensurae [recensere]
p.e.: tribus pedibus maior
Ablativus limitationis [recensere]
p.e.: Homines moribus inter se differunt.
Ablativus pretii [recensere]
Ablativus sociativus [recensere]
Ablativus qualitatis [recensere]
Locativus [recensere]
Ablativus temporis [recensere]
- Ablativus cum praepositionibus a/ab/abs, de, e/ex, cum & sine, pro & prae, sub. Praepositio in cum ablativus, si locum indicat.
Separativus [recensere]
Ablativus separativus divisus est in hos ablativos:
- Separativus (sensu strictiore)
- Instrumentalis
- Ablativus loci et Ablativus temporis.
Separativus:
- Quaestio est "unde?"
E contrario casus accusativus, si quaeritur "quo?":
- Romam proficisci. Videlicet: "In, ad" Romam proficisci.
- Item: Thebas proficisci.
- Item: Delum proficisci.
Et Ablativus loci, si quaeritur "ubi?":
- Romae esse. Videlicet: "In" Roma esse.
- Item: Thebis esse. (Non "Thebarum" quod Thebae numerum pluralem habet.)
- Item: Deli esse.
Nexus externi [recensere]
| Lege de Casu ablativo in Vicilibris. |
Nota [recensere]
| Grammatica Latina |
|---|
| Nomina | Pronomina | Adiectivi | Adverbia | Verba | Praepositiones |
| Nomina |
| Declinatio Prima | Declinatio Secunda | Declinatio Tertia | Declinatio Quarta | Declinatio Quinta |
| Nominativus | Vocativus | Accusativus | Genetivus | Dativus | Ablativus | Locativus |