Faustus Cornelius Sulla (mortuus 46 a.C.n.)

E Vicipaedia
Salire ad: navigationem, quaerere
"FAVSTVS / FELIX". Denarius a Fausto Sylla, triumviro monetali circa 56 a.C.n., in patris honorem percussus. Iugurtham vinctum Sullae Felici a Boccho rege Mauritaniae traditum ostendit.

Faustus Cornelius Sulla (natus ante 86 a.C.n., mortuus 46 a.C.n.) fuit senator Romanus, filius dictatoris Lucii Cornelii Sullae Felicis. Bello Civili Pompeianas partes secutus[1] post cladem ad Thapsum acceptam a Caesarianis captus occisusque est.

De gente et iuventute[recensere | fontem recensere]

Faustus filius dictatoris Syllae erat et quartae uxoris eius Caeciliae Metellae[2] ; soror gemella ei fuit, Fausta et ipsa appellata quae postea Tito Annio Miloni nupsit. Quae praenomina hucusque inusitata (cognomina potius erant) ad felicitatem cognomenque paternum alludebant : non multum enim inter Faustum et Felicem interest[3]. Mortuis parentibus tutela liberorum Licinio Lucullo testamento tradita est. Adhuc puer Faustus proscriptiones patris in schola laudasse dicitur atque ob id ipsum a condiscipulo Gaio Cassio, qui unus e coniuratis Iduum Martium futurus erat, colapho ictus esse[4]. Postquam Lucullus in Asiam profectus est Pompeius Magnus adulescentulum Faustum ad sese adlexit, mox ad bellum Mithridaticum secum duxit et filiam suam ei despondit[5]

A matre Faustus semifrater Marci Aemilii Scauri erat.

De re familiari[recensere | fontem recensere]

Magna bibliotheca ei in villa quadam Cumana erat, cuius libris delectabatur Cicero[6] cum illic commorabatur. Sed aes alienum ingens conflaverat : quapropter Cicero vehementer timebat, siquidem Pompeiani bello civili victores fuissent, ne saeviret cum in creditores tum in ceteros homines divites[7].

De cursu honorum[recensere | fontem recensere]

De denariis[recensere | fontem recensere]

Quatuor varios denarios signavit Faustus Sulla, quorum duo ad patrem, duo ad Pompeium Magnum pertinent :

  • in primo[15] Lucius Sylla, qui tum quaestor erat, in tribunali sedens expressus est, cui rex Mauritaniae Bocchus, genu subnixus, ramum oleae porrigit ; ad latus Iugurtha Numida et ipse genu subnixus manus pone tergum revinctas habet : quam scaenam, traditionem Iugurthae dictam, dictatorem Syllam anulo signatorio insculpsisse scimus[16] et rem gestam apud Sallustium in Bello Iugurthino legere licet. Ex altera parte denarii caput diadematum deae Lunae vel Dianae conspicimus cum lituo pone cervicem et luna crescente supra caput. Adsunt tituli FELIX et FAVSTVS.
  • in altero[17] eadem dea bigis vehitur inter tres stellas et lunam crescentem (titulus FAVSTVS). Ex aversa parte caput virile diadematum quod a numismatistis sedecimi saeculi, in primis a Fulvio Ursino, ipsius Iugurthae caput esse putabatur, hodie vero potius Herculi tribuitur (titulus FEELIX).
  • in tertio[18] caput Herculis leonis pelle coopertum cum litteris SC (senatusconsulto) et monogrammate e litteris F.A.V.S.T. composito. Ex aversa parte orbis terrarum inter gemmatam unam et laureatas tres coronas medius positus ; tres coronae ad tres triumphos Pompei de tribus mundi partibus celebratos referendae sunt , corona gemmata est illa corona aurea quam publice gerere senatus ei permiserat[19].
  • quartum[20] herma Veneris laureatae et diadematae ex una parte signavit, addito sceptro pone cervicem et litteris SC. Ex altera sunt tria tropaea inter capidem (vel praefericulum) et lituum, addito Fausti monogrammate. Tria tropaea illa, quae Pompeius anulo signatorio suo insculpserat[21], tres triumphos designant, lituus fortasse ad auguratum triumviri ipsius, Fausti, potius referendus est. Venus dea tutelaris Pompei erat, qui summo theatro suo templum Veneri Victrici dedicavit.

Litterae SC duobus ultimis nummis inscriptae senatusconsultum Nonarum Aprilium 56 a.C.n. fortasse designant quo senatores Pompeio 400 000 HS ex aerario ad frumentum emendum erogare permiserunt postquam 57 a.C.n., Romae fame saeviente, procurator annonae ad quinquennium cum proconsulari imperio creatus est[22] : si ita est, illi denarii Pompei rogatu a Fausto percussi sunt.

Notae[recensere | fontem recensere]

  1. Caesar BC I.6. Bell. Afr. 87 et 95.
  2. Plut., Sulla VI et XXXIV.
  3. Appianus, Bell. civ. I.97.
  4. Valerius Maximus III.1.3.
  5. Plut., Pompeius 47 et Suet. Divus Iulius 27.
  6. Ad Att. IV.10.1.
  7. Ad Att. IX.11.4.
  8. Flavius Iosephus, Bell. Iud. I.149 et I.154.
  9. Dio Cassius 39.17.
  10. Asconius, In Scaurianam Argumentum p.23.
  11. Dio Cassius 40.50.
  12. Dio Cassius 41.51.
  13. Dio Cassius 42.13.
  14. Bellum Africum 95. Dio Cassius 43.12 et Suet. Divus Iulius 75. Titus Livius, Periocha 114. Vir. Ill. 78.
  15. Ernest Babelon, Description historique et chronologique des monnaies de la République romaine, 1885 : Cornelia 59. Crawford, Roman Republican Coinage, 426/1.
  16. Plinius XXXVII.4.2. Valerius Maximus VIII.14.4.1
  17. Babelon, Cornelia 60 (qui caput Iugurthae tribuit). Crawford 426/2.
  18. Babelon, Cornelia 61. Crawford 426/4.
  19. Velleius Paterculus, Historiae 2.40.3 Cf. Dio Cassius XXXVII.21. Plutarchus, Pompeius, 45.7.
  20. Babelon, Cornelia 62. Crawford 426/3.
  21. Dio Cassius 42.18.
  22. Dio Cassius 39.9 et 63. Cicero, Ad Quintum II.5.

Nexus externi[recensere | fontem recensere]