Declinatio secunda

E Vicipaedia
Salire ad: navigationem, quaerere

Declinatio secunda est flexus nominum, quae in litteram o in dativo et ablativo casibus singularis numeri exeunt.

Declinatio secunda
masculina neutra
Singularis Pluralis Singularis Pluralis
Nominativus dominus dominī templum templa
Vocativus domine dominī templum templa
Accusativus dominum dominōs templum templa
Genitivus dominī dominōrum templī templōrum
Dativus dominō dominīs templō templīs
Ablativus dominō dominīs templō templīs
Locativus dominō dominīs templō templīs



Omnia verba masculina in declinatione secunda non finit in -us. Sunt verba ut in -er finit, quae 'mater' (-tri), 'liber' (-bri), et aliqua altera verba, quod 'vir' ('viri' in casus genetivus). Hae verba ut verba quae in -us finit, etiam quae tabulam supram declinantur.

Nexus externi[recensere | fontem recensere]

Wiktionary-ico-de.png Vide en:Appendix:Latin second declension in Victionario.
Partes orationis
(Nomen) substantivum | (Nomen) adjectivum | Nomen numerale | Pronomen | Articulus | Verbum (temporale) | Adverbium | Participium | Conjunctio | Praepositio | Interjectio | (Particula)
Nomen substantivum et Nomen adjectivum
Numerus: Singularis | Pluralis | Dualis
Genus: masculinum | femininum | neutrum | commune | omne
Declinatio latina: Prima | Secunda | Tertia | Quarta | Quinta
Casus: Nominativus | Genetivus | Dativus | Accusativus | Vocativus | Ablativus | Locativus