Lingua Osca

E Vicipaedia
Jump to navigation Jump to search

Lingua Osca seu Sabina[1] est lingua ad gregem Indoeuropaeum pertinens, familia Italica subsummata, una cum lingua Latina, Umbrica, etc.

Lingua Osca olim in Latio meridiano et Campania septentrionali adhibita est, ab antiquo aevo exstincta.

Collatio verbalis[recensere | fontem recensere]

Lingua Latina Lingua Osca[2][3]
agere acum
arae aesaí
aedil aídil
alia allo
alteri altrei
ambitu amvíanud
ante ant
aut aut
censaum censere
civis cevs
cum pún
columba columa
de dat
dedit deded
dedicavit dedícatted
dicere deikum
dolum dolom
ea eisaí
extra ehtrad
esse ezum
est íst
esto estud
facito factud
familia famelo
flora flusa
frater fratu
fortis fortis
fructus fructatiuf
ibi ípi
illeis úlleis
inter anter
imperator embratur
improbe amprufid
legiones leígúss
legibus ligis
liceto líkitud
libero loufrod
magis mais
malum malom
manum manim
medium mefium
minus mins
multam moltam
neque nep
non nei
novus
que pe
qui paí
quid píd
quis pís
quod pud
pater patír
prae prai
praesente praesentid
pro pru
probavit prúfatted
positum pússitum
post pust
posterius pústiris
pontem púuttram
rubus rufru
salvus salavs
saurum savrúm
senatus senateís
scriptus scriftas
sunt set
sui suveís
si svaí
taurum taurom
territorio tereí
terra teerúm
terminare teremem
omnium úíním
via viaí
vinum vinom
vivus bivus

Exemplum in Lingua Osca[recensere | fontem recensere]

Svaí píd ekkum herieset trííbarak avúm tereí púd liímítúm pernúm púís Herekleís fíísnú mefium íst, ehtrad feíhúss pús Herekleís fíísnam amfret, pert víam pússitum íst paí ípi íst, pústin slagím senateís suveís tangi núd tríbarakavúm líkítud. Íním íúk tríba rakkiuf pam Núvlanús estud. tríbarakattuset íúk trí barakkiuf íním úíttiuf. Abellanúm estud. Avt púst feíhúís pús físnam amfret, eíseí tereí nep Abelanús nep Núvlanús pídum tríbarakattíns. Avt savrúm púd eseí tereí íst, pún patensíns, múíníkad tan ginúd patensíns, íním píd eíseí savreí púkkapíd eestit alittíúm alttram alttrús herríns. Avt anter slagím Abellanam íním Núvlanam súllad víú uruvú íst. Edú íst eísaí víaí mefiaí teremen niú staíet.

In Latinum conversum:

Si quid volent aedificare in territorio quod limitibus tenus quibus Herculis fanum medium est, extra muros, qui Herculis fanum ambiunt, trans viam positum est, quae ibi est, pro finibus senatus sui sententia, aedificare liceto. Et id aedificium quod Nolani aedificaverint, et usus Nolanorum esto. Si quid Abellani aedificaverint, id aedificium et usus Abellanorum esto. Aut muros qui fanum ambiunt, in eo territorio neque Avellani neque Nolani quidquam aedificaverint. Aut saurum qui in eo territorio est, cum aperirent, communi sententia aperirent, et quidquid in eo sauro quando que extat, caperent. Aut inter fines Abellanus et Nolanus ubique via felxa est in ea via media termina stant.

Notae[recensere | fontem recensere]

  1. "Osce" (adv.): Conradus Gesnerus, Mithridates: de differentiis linguarum (1555) textus f. 61v. "Sabina vocabula": ibid. f. 66r
  2. https://thevore.com/oscan/
  3. Stuart-Smith, Jane (2004). Phonetics and Philology: Sound Change in Italic. Oxford University Press.
Stipula Haec stipula ad linguam vel ad linguisticam spectat. Amplifica, si potes!