Lingua Osca

E Vicipaedia
Jump to navigation Jump to search
Tabula Osca.

Lingua Osca seu Sabina[1] est lingua ad gregem Indoeuropaeum pertinens, familia Italica subsummata, una cum lingua Latina, Umbrica, etc.

Lingua Osca olim in Latio meridiano et Campania septentrionali adhibita est, ab antiquo aevo exstincta.

Exemplum in Lingua Osca[recensere | fontem recensere]

Osce Latine
Onomust izic svai mins quaistur moltam angitunur deiuast maimas carneis senateis tanginud osins pun ioc egmo com parascuster. Svai pis pertemust pruter pam deiuatud sipus comenei perum dolom malom siom ioc comono mais egmas touticas amnud pam pieisum brateis aut cadeis amnud inim idic siom dat senateis tanginud maimas carneis pertumum piei ex comono pertemest izic eizeic zicelei comono ni hipid. Pis pucapit pust exac comono hafet meddis dat fondid oufur en einatus factud pous toutos deiutuns tanginom deicans siom dat eizas idic tangineis deicum pud uatemom touticom todait ezum nep fafacid pud pis dat eizac egmad mins deuiaid dolud malud. Svai pis contrud exeic fefacust aut commono hipust molto etanto estud it svai pis ionc fortis meddis moltaum herest ampert minstreis aetis eituas moltas moltaum licitud. Svai pis pru meddicutud altrei fondous aut eituas zicolom deicust izic comono ni hipid ne com op toutad petirupert urust sipus perum dolom malom it trutum zico touto peremust petiropert nep mais pompis com preiuatud actud pruter pam meddicat didest it com posmom com preiuatud urust eisucem ziculud zicolom nesimom comonom ni hipid. Svai pis contrud exeic fefacust ionc svai pis herest meddis moltaum licitud ampert mistreis aetis eituas licitud. Pun censtur Bansae toutam censazet pis ceus bantins fust censamur esuf it eituam poizad ligud iusc censtur censaum anget uzet. Aut svai pis censtomen nei cebnust dolud malud it eizeic uincter esuf comenei lamatir meddixud toutad praisentid perum dolum malom it amiricatud allo famelo it ei sivom paei eizeis fust pae ancensto fust toutico estud. Praitur svai praifahtus pud post exac Bansae fust svai pis op eizois com atrud ligud acum herest aut pru medicatud manim aserum eizazunc egmazum pas ex aiscen ligis scriftas sint ne puhim pruhipid mais zicolois nesimois. Svai pis contrud exeic pruhipust molto etanto estud it svai pis ionc meddis moltaum herest licitud ampert minstreis aetis eituas moltas moltaum licitud. Praitur censtur Bansae ni pis fuid nei svai quaistor fust nep censtur fuid nei svai praitur fust it svai pis praitur it svai pis quaistum nerim veirom fust izic post eizuc fuid. Svai pis contrud exeic fust estud izic amprufid fahtus estud idic medicim eizuc medicim atnunom nesimom pud medicim. Erit is si minus quaestor multam proposuerit iurabit maximae carnis senatus sententia dummodo, quando adsint ea cum res consulta erit. Si quis peremerit, prius quam peremerit iurato sciens in comitio sine dolo malo se ea comitia magis rei publicae causa quam cuiuspiam gratias aut cadis causa enim id se de senatus sententia maximae carnis perimere qui sic comitia perimet, is eo die comitia ne habuerit. Quis quandoque post hac comitia habebit magistratus de fundo vel in pecunias facito ut populus iurati sententiam dicant se de iis id sententia dicere quod optimum publicum censeat esse neque fecerit quo quis de ea re minus iuret dolo malo. Si quis contra hoc fecerit aut comitia habuerit multa tanta esto et si quis eum fortis magistratus multare volet dumtaxat minoris partis pecuniae multae multare liceto. Si quis pro magistrato alteri fundi aut pecuniae diem dixerit is comitia ne habuerit nisi cum apud populum quater oraverit sciens sine dolo malo et definitum diem populus perceperit quater neque magis quinquies cum reo agito prius quam iudicationem dabit et cum postremum cum reo oraverit ab eo die dierum proximorum comitia ne habuerit. Si quis contra hoc fecerit si quis volet magistratus multare, liceto, dumtaxat minoris partis pecuniae liceto. Quando censores Bansae populum censebunt qui civis bantinus erit, censetor ipse et pecuniam qua lege censores censere proposuerint. Aut si quis in censum non venerit dolo malo et in eo convincitur, ipse in comitio veneat praetoris magis tratu populo praesente sine dolo malo et amicitia cetera familia et pecunia saevo quae iis erit, quae incensa erit publica esto. Praetor si praefectus post hac Bansae erit, si quis apud eos cum, altero lege agere volet aut pro iudicato manum asserere earum re, quae hisce in legibus scriptae sunt, ne quem prohibuerit magis diebus proximis. Si quis contra hoc prohibuerit, multa tanta esto et si quis eum magistratus multare volet, liceto, dumtaxat minoris partis pecuniae multas multare liceto. Praetor censor Bansae ne quis ferit, non quaestor fuerit, neque censor fuerit, non si praetor fuerit et si quis praetor et si quis quaestor neve virum fuerit is post ea fuerit. Si quis contra hoc fuerit esto is improbe factus esto, id magisterium eo magisterium annorum proximorum quod magisterium.

Collatio verbalis[recensere | fontem recensere]

Protoitalice Latine Osce[2][3]
ago agere acum
asai arae aisaí
argentod argento aragentud
kampana campania campanud
kertsna cena cersna
kailom caelum cailam
alter alter altre
ante ante ant
awte aut aut
kenseo censere censaum
keiwis civis cevs
kom cum com
kolumba columba columa
kontra contra contra
det de dat
deted dedit deded
deiko dicere deicum
donom donum dúnum
esa ea eisaí
ektrad extra ehtrad
ezom esse ezum
este est íst
xeike hic exeic
estod esto estud
fakio facere facum
fakitod facito factud
xabeo habere hafum
feznom fanum fíísnam
famelo familia famelo
flosa flora flusa
frater frater fratrer
forktis fortis fortis
fruktatos fructus fructatiuf
fused foret fusid
xundra infra huntrus
xeike hic eica
gwratos gratias brateis
ipi ibi ípi
ise is izi
ide id idic
ole ille úlle
enter inter anter
emperator imperator embratur
emprobed improbe amprufid
dengua lingua fangua
leigos lego leígúss
liketod liceto líkitud
louderod libero lovfrud
magis magis mais
malom malum malom
manom manum manim
mediod medio mefiud
merikatod mercato mericatud
minos minus mins
multam multam moltam
muinikad munia muinicad
nekwe neque nep
nen non nei
nowos novus
kwe que pe
kwsi qui pús
kwid quid píd
kwis quis pís
kwod quod pud
prai prae prai
patensint paterent patensíns
praisented praesente praisentid
premom primum promom
pro pro pru
postem post pust / pustin
posterios posterius pústiris
pontem pontem púuttram
wrwos rubus rufrus
salwos salvus salavs
sawrom saurum savrúm
senatos senatus senateís
skreiptos scriptus scriftas
sint sunt sint
sweis sui suveís
swei si svaí
etantos tantus etantus
taurom taurum taurom
terza terra terrúm
teremeno terminare teremem
umniom omnium úíním
gwitam vitam biitam
wija via viaí
winos vinus vinus
gwiwos vivus bivus

Notae[recensere | fontem recensere]

  1. "Osce" (adv.): Conradus Gesnerus, Mithridates: de differentiis linguarum (1555) textus f. 61v. "Sabina vocabula": ibid. f. 66r
  2. https://thevore.com/oscan/
  3. Stuart-Smith, Jane (2004). Phonetics and Philology: Sound Change in Italic. Oxford University Press.

Nexus externi[recensere | fontem recensere]

Stipula Haec stipula ad linguam vel ad linguisticam spectat. Amplifica, si potes!