Placentia

E Vicipaedia
Salire ad: navigationem, quaerere
Schlaegel und eisen yellow.svg -3 (maxdubium) Latinitas huius rei maxime dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.

Vide etiam paginam discretivam: Placentia (discretiva)

Placentia
Piacenza
Insigne Placentiae
Imago Placentiae

Ecclesia Sancti Sixti

Nomina Latina alia: Plasentia
Nomen lingua loci: Piasëinsa
Administratio
Terra: Flag of Italy.svg Italia
Regio: Aemilia-Romania
Provincia: Placentina
Indicia fundamentalia
Coordinata: 45° 3′ 0″ Sept., 9° 42′ 0″ Ort.
Altitudo: 61 m supra mare
Area: 118 km²
Incolae: 103  487 (2012)
Spissitudo: 806 per km²
Res aliae
N. cursualis: 29 100
Praefixum: 0523
Zona temporalis: UTC+1
ISTAT-Regio: 033032
N. tributarius: G535
Nota autocineti: PC
Nomen incolarum: Placentini
Patronus: Sanctus Antoninus
Dies sollemnis: 4 Iulii
Charta
Commune
Situs communis in Italia
Pagina interretialis

Placentia (-ae, f.) (vel Plasentia) (Italiane: Piacenza) est Urbs Italiae et municipium circiter 103  500 incolarum, in Regione Aemilia-Romania (Aemilia) sita et caput Provinciae Placentinae. Urbani Placentini appellantur.

Urbs apud flumen Padum sita est.

Haec urbs est statio in via Francigena, quae peregrinos Romam ducit. In itinerario Sigerici, Fidentia, cum nomine Placentia, submansio XXXVIII fuit.

Insignia[recensere | fontem recensere]

Ecclesia Catholica Romana[recensere | fontem recensere]

Placentia, cum Bobio, sedes episcopalis Ecclesiae Catholicae Romanae est, et praesens episcopus est Ioannes Ambrosio. Nomen sedis episcopalis Dioecesis Placentina-Bobiensis est.

Historia[recensere | fontem recensere]

Urbs a Romanis cum Cremona apud aliam ripam Padi ut castrum condita est anno 218 a.C.n. Quam statim, Hannibale transeunte in campo Padano, Galli Boiani seditiosi comminantur.

Proelium Placentiae opposuit anno 456, Avito et Ricimero imperatoribus. Vicit autem Ricimer. Avito parcuit et eum fieri episcopum Placentiae sivit.

Anno 1095, fuit sedes concilii Placentiae, ex quo oritur prima pugna Crucis.

Ab anno 1545, Placentia ad Ducatum Parmae et Placentiae pertinuit.

Anno 1796, Napoleo Bonaparte ducem Austriae Beaulieum fallit et transit Padanum in Placentia die 7 Maii, quod annona potiri eum sinit, cogere Beaulieum signa vertere, et in proelio Lai Pompeiae die 10 Maii vincere. Napoleo Placentiam Rei Publicae Cispadanae (postea Rei Publicae Cisalpina et ab anno 1802 Rei Publicae Italiae appellatae) coniunxit.

Post cladem Napolonis anno 1815, Ducatus Parmae et Placentiae restitutus est, sed anno 1860 Placentia Regno Sardiniae (ab anno 1861 Regno Italiae) coniuncta est.

Praeclari cives[recensere | fontem recensere]

Placentiae olim vixerunt aut nati sunt et hodie vivunt multi praeclari viri atque feminae, inter eos:

Fractiones[recensere | fontem recensere]

  • Borghetto,
  • Gerbido,
  • I Vaccari,
  • La Verza,
  • Le Mose,
  • Montale,
  • Mortizza,
  • Mucinasso,
  • Pittolo,
  • Roncaliae,
  • San Bonico,
  • Vallera.

Municipia finitima[recensere | fontem recensere]

Vide etiam[recensere | fontem recensere]

Nexus externi[recensere | fontem recensere]

Commons-logo.svg Vicimedia Communia plura habent quae ad Placentiam spectant.

Pinacotheca[recensere | fontem recensere]

Notae[recensere | fontem recensere]


Terra Haec stipula ad urbem spectat. Amplifica, si potes!