Abellinum

E Vicipaedia
Salire ad: navigationem, quaerere
Schlaegel und eisen yellow.svg -2 Latinitas huius rei dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.
Abellinum
Avellino
Imago Abellini

Urbs vetus

Nomina Latina alia: Abellola, Abellula, Avellinum, Avellula, Avellana
Administratio
Terra: Flag of Italy.svg Italia
Regio: Campania
Provincia: Abellinas
Indicia fundamentalia
Coordinata: 40° 55′ 0″ Sept., 14° 47′ 0″ Ort.
Altitudo: 348 m supra mare
Area: 30 km²
Incolae: 56 993 (31-12-2004)
Spissitudo: 1752 per km²
Res aliae
N. cursualis: 83100
Praefixum: 0825
Zona temporalis: UTC+1
ISTAT-Regio: 064008
N. tributarius: A509
Nota autocineti: AV
Nomen incolarum: Abellinates, Abellinenses
Patronus: Sanctus Modestinus
Dies sollemnis: 14 Februarii
Charta

Communis provinciae locatio in Italia

Locatio Abellini in provincia Abellinas

Pagina interretialis

Abellinum[1][2] (-i, n.) (alia nomina[3]: Abellola, Abellula, Avellinum, Avellula, Avellana) (Italiane: Avellino) est urbs et municipium Italiae circiter 56 000 incolarum in Campania regione situm, et caput Provinciae Abellinatis. Incolae Abellini Abellinates[4] vel Abellinenses[5] (Avellinenses) appellantur.

Abellinum est magna urbs Hirpiniae, quae est regio historica satis clara Italiae meridinae, et est etiam maxima culturam offerens urbs, oeconomicae et historicae provinciae cuius est principalie urbs.

Insigne[recensere | fontem recensere]

De rebus gestis[recensere | fontem recensere]

Abellinum anno 265 a.C.n. ab Romanis captum est.

Post saecula Longobardi venerunt et Abellinates fugaverunt, qui fugerunt ad novum locum, ubi hodie est urbs Abellinum. Per multos annos Abellinum fuit satis clara urbs Regni Siciliae. Anno 1806, Abellinum factum est maxima urbs Principati Ultra. Postea, cum Italia facta esset, constitutum est maxima urbs provinciae Abellini. Anno 1980 fuit magno motus terrae, qui delevit multas urbes; sed Abellinum et sua urbes provinciae potuerunt esse renatae.

Geographia[recensere | fontem recensere]

Abellinum in Hirpinia situm est. In loco propinquo Abellinum est Monteverginis, ubi est templum Christianum Marii. Vicini urbi sunt montes Picentines Appennini Campani. In urbe sunt flumina Rigatos, sanctus Franciscus, et Fenestrellus, omnes mitti sunt ad flumen Sabbatum. Vicini urbi sunt agri qui ferunt corylos, claros in toto mundo (exemplum sunt nomina quibus hispanici nominunt corylos "Avellana"), et vinum, famosum quod habuit praemium ob originem.

Ecclesiae (Aedificii)[recensere | fontem recensere]

In Abellino multas ecclesias sunt, clarissima inter alias est cathedralis anno 1132 aedificatus. Nobilis est crypta, ubi sunt picturae Angeli Michelis Ricciardis.

Interiora Cathedralis Abellini
Interiora Cathedralis Abellini

Urbe est etiam delubrum Madonnae Gratiae. Aedificata est anno 1580, et est hodie clarissima inter omnes ecclesias provinciae. In ecclesia sunt parvae, sed pulchrae, arae dedicatae Francisco Assisiensi, Antonio Patavino et aliis; inutium Iulii est magna celebratio, ubi sunt maximaa pompae, luces et aliae ludes; multae incolae perveniunt ex tota provincia ut celebraret Madonnam. In monte "Monteverginis" est delubrum Monteverginis, quod est claro in toto mundo: multissimi pererini perveniunt ad hunc locum ut videret hanc claram ecclesiam, quae appellata est etiam monumentum nationalis italiae. Per secundum bellum mundanum adfuit Sacra Sindonis, quae usitate in Cathedrale Augusti Taurinori conservari solebat.

Viae et alii loci[recensere | fontem recensere]

Viae[recensere | fontem recensere]

Urbe est Via Vittorius Aemanuelis II, quae mutata est inter 2007 p.C.n et 2009 p.C.n; hodie via costituita est lapidibus saxis liquefactis, et soli pedestres possunt egredi ad viam.

Parcum Urbanus Santis Spiritus

Parca[recensere | fontem recensere]

Urbe est Villa Comunalis, quod est satis magnum parcum. Creata est in 1850 p.C.n, sed multum mutata est per annos. In parco sunt platani, elma et multi alii arbores. Urbe est etiam Parcum Urbanus Santu Spiritis. Id est maximum: sunt areae verda, anphitheatrus, agri multissimis ludis, cauponae et equitantes ubi populus potest facere inineres equis. Hoc clausum est in 2012 p.C.n, quia multa parci degradata erant, post annos duos solos.

Palatia[recensere | fontem recensere]

Urbe magno carcer est; aedificatus est anno 1819 p.C.n, et cretum est a Marinus Massaris, qui statuit magnam cavam et pontem: haec aedificata sunt ut efficeret eum securiorem. Urbe est etiam Domus Principis, quod constructum est anno 1591 p.C.n Camillo Carracciolo. Post multos annos palatium mutatum est et hodies museum est, ubi sunt picturae multi articifi, ut Caravaggius, Leonardius Vincius et Paulus Picasso. Urbe est fons Bellerophontes, qui aedificata est in saecolo XVII p.C.n. a sculptore bergamate Cosimo Fanzago, Francesco Marino Carracciolo, ut decoraret fons iam creata, qui erat humilissima et simplecissima. Aqua pervenit de Monte Partenio, et exit de tribus oribus (nam fons appellata est etiam "Fons trium cannolorum" ab incolis Abellini). In fonte erant etiam statuae; clarissima erat quae figurabat Bellerophontis occidens Chimaeram, sed hae statuae latricinate sunt per terram motum anno 1980 p.C.n.

Ecclesia Catholica Romana[recensere | fontem recensere]

Abellinum sedes episcopalis Ecclesiae Catholicae Romanae est. Nomen sedis episcopalis Dioecesis Abellinensis est.

Incolae[recensere | fontem recensere]

In 2012 p.C.n urbe Abellino sunt 56.000 incolae, sed multa urbes, ut Atripaldam et Mercoglianum, sunt multae vicines Abellino et, hodie, formunt fere unicam aream continuitate et urbana et aedifica; etiam sunt multae parvissiame urbes, qui conferunt ad formandam fere unicam magnam metropolis. Calcolo Abellinum et urbes vicines, qui formunt aream continuitate, habent 194.000 incolae (magis quam solo Abellino): nam, ambulans in vias urbis, Abellinum non videtur urbs quae habet solae incolae 56.000.

Vici[recensere | fontem recensere]

Urbe sunt satis vici: Bellizzis Hirpinus (qui antea fuit municipium separatum), Vallis, Piccarellis, et aliae.

Monumenta ac loci delectationis[recensere | fontem recensere]

  • Templum maximum Assumptionis et Sancti Modestinii
  • Ecclesia S. Mariae de Constantinopoli
  • Ecclesiae Dominae Nostrae de Charites

Municipia finitima[recensere | fontem recensere]

Notae[recensere | fontem recensere]

  1. Plin. nat. 3.63; Serv. in Vergilii Georgicon libros 2.65.
  2. J. G. Th. Graesse, Orbis Latinus (Dresdae: Schönfeld, 1861) Textus apud archive.org (Textus apud Google Books)
  3. J. G. Th. Graesse, Orbis Latinus (Dresdae: Schönfeld, 1861) Textus apud archive.org (Textus apud Google Books)
  4. Plin. nat. 3.105
  5. J. G. Th. Graesse, Orbis Latinus (Dresdae: Schönfeld, 1861) Textus apud archive.org (Textus apud Google Books)

Nexus externi[recensere | fontem recensere]

Commons-logo.svg Vicimedia Communia plura habent quae ad Abellinum spectant.

Pinacotheca[recensere | fontem recensere]