Motus romanticus

E Vicipaedia
Salire ad: navigationem, quaerere
Erro super mare nebulae, tabula romantica a Casparo Davide Friedrich anno 1818 picta

Romanticismus[1] fuit motus artis, litterarum, philosophiaeque, qui in Europa exeunte saeculo XVIII ortus primo dimidio saeculi XIX summam populi favorem attingit. Responsum fuit partim industriae conversioni, partim normis aristocraticis aevi Illuminationis, partim explicationibus rationalibus naturae. Praeter artes oculorum, musicam, litterasque, etiam ad historiographiam, educationem, ac scientias naturales valuit. Quod ad res politicas pertinet, in summo motu ad liberalismum vel radicalismum adiungebatur, sed vim fortasse diuturniorem in incremento nationalismi habuit.

Romantici ducebant experientiae aestheticae fontem verum in motibus animi fuisse, praecipue in metu, horrore, reverentiaque, qui motus in conspectu rerum sublimarum efficeri poterant. Itaque artifex idealis romanticus solus laborabat, propriam inspirationem quaerens. Ars popularis et antiquae nationum traditiones extollebantur, et opera illaborata, ut compositiones musicae "in promptu" creatae, optabilia facta sunt. Aliqui romantici trans tempus classicum ad Medium aevum respiciebant: artes mediaevales reviviscere conabantur, ut fines urbium industriaeque crescentium effugerent; alteri ad orientem respiciebant, res exoticas et sapientiam antea occultam inquirentes.

Scriptores[recensere | fontem recensere]

Pictores[recensere | fontem recensere]

Compositores musicae[recensere | fontem recensere]

Notae[recensere | fontem recensere]

  1. Romanticismus: Collectanea franciscana, vol. 11, Istituto Storico Cappuccini (1941), p. 266.

Roman numeral 10000 CC DD.svg