Motus romanticus
Motus Romanticus erat inter saeculum 19 quo tempore ars visualis et musica et ars litteraria desciverunt a Aevo illuminationis.
Romanticismus declinatio Classicismique Neoclassicismique erat. Simul declinatio rationalismi et materialismi erat. Potius Romanticismo personarum et cognitorum sensum et superantem maximem intererat. Sensus melior quam ratio videbatur. Artifex persona et creator erat. Annectabatur vulgari culturae et mediaevi tempi et adopertis et ei quod cognosci non potest et prodigiosis et satanici.[1]
Intra Preface to the Lyrical Ballads Gulielmus Wordsworth scribit, "Nam omnia carmina sua sponte redundant valido sensu: quamquam verum est, Carmina cuiusdam aestimationis numquam facta sunt pro diversitate rerum nisi a viro qui, cum maioribus principalibus sensibus quam solitum, etium cogitaverat diu graviterque." Illud "sua sponte redundare valido sensu" principium Anglici Moti Romantici cum carmbinibus et litteris erat.
Motus Romanticus non solum tempus commercii liberi et imperii augendi et spei factiosae sed etium tempus individualism et humanae potentatis erat.[2]
Vide etiam [recensere]
- Gulielmus Wordsworth
- Samuel Taylor Coleridge
- Edgarus Allan Poe
- Georgius Gordon Byron
- Ioannes Keats
- Gulielmus Blake
- Franciscus Goya
- Ludovicus van Beethoven
- Hector Berlioz
- Wilhelmus Ricardus Wagner
- Fridericus Chopin
Notae [recensere]