Franciscus I (rex Franciae)

E Vicipaedia
Salire ad: navigationem, quaerere
Franciscus I (rex Franciae)

Franciscus I (natus Condate die 12 Septembris 1494; mortuus Ramboliti die 31 Martii 1547) fuit rex Franciae ab anno 1515 usque ad mortem anno 1547. E filio natu minori Caroli V stirps eius orta erat.

In matrimonium duxit

Durocortori coronatus est et in Abbatia Sancti Dionysii sepultus est.

Vita[recensere | fontem recensere]

Pugnavit contra Helvetios apud Marinianum (hodie Italiane Melegnano) ob causam Ducati Mediolanensis. Ibi Franciscus I diebus 13 et 14 Septembris 1515 Helvetios vicit, et haec pugna celebrata est in carmine epico La Guerre Clementis Janequin.

Inter multos homines doctos quos Franciscus I in Italia cognovit, clarissimus est Leonardus Vincius, cuius patronus fuit. A Francisco I in Francia anno 1516 invitato, Leonardus vita defunctus est anno 1519, die 2 Maii, in clarissimo Francisci oppido Ambaciae.

Die 28 Octobris 1524 obsidionem urbis Papiae coepit.

Die 24 Februarii 1525 Carolus V imperator Papiae Franciscum I vicit et in vincula conicit. Franciscus unum annum captivus in Hispania mansit. Die 3 Augusti 1529 pax Cameraci conventa est cum imperatore Carolo.

Anno 1539 in Villare ad Collum Retiae edictum per quod Franciscus I omnes judices vulgari sermone uti jussit et latinae linguae usum in omnibus curiis prohibuit illic promulgatum est.


David's face Haec stipula ad biographiam spectat. Amplifica, si potes!

Roman numeral 10000 CC DD.svg