Jump to content

Tarentum

E Vicipaedia
Wikidata Tarentum
Res apud Vicidata repertae:
Tarentum: insigne
Tarentum: insigne
Civitas: Italia
Locus: 40°28′16″N 17°14′35″E
Numerus incolarum: 188 098
Zona horaria: UTC+1, UTC+2
Situs interretialis
Nomen officiale: Taranto

Gestio

Procuratio superior: Provincia Tarentina

Coniunctiones urbium

Urbes gemellae: Brestia, Donetsk, Islamabada, Sparti, Moscua, Tyrana

Tabula aut despectus

Tarentum: situs
Tarentum: situs
Pons mobilis Tarenti

Tarentum[1][2][3][4][5][6] (-i, n.) sive nomine Graeco Τάρας "Taras"[7][8] (alia nomina: Oebalia[4], Tarentus,[6] Tharentum[4]) (Italiane: Taranto; Tarentine: Tarde) est urbs Italiae et municipium, circiter 202020 incolarum, in Regione Apulia situm et caput Provinciae Tarentinae. Urbani Tarentini[9][4] appellantur. Urbem lavat Galaesus fluvius.

Tarentum anno 706 a.C.n. a colonis Spartanis[10] condita est. Bella continua inter Graecos et gentes indigenas fuerunt, in primis adversus Apulos. Ineunte tertio saeculo succurrente rege Pyrrho primum Romanorum impetum quidem reppulerunt, mox tamen anno 272 a.C.n. Romanorum hegemoniae sese subigere coacti sunt. Secundo bello Punico anno 212 a.C.n. ad Hannibalem defecerunt ita ut Livius Romanorum praefectus arcem tamen retineret. Iam anno 209 Quintus Fabius Maximus urbem proditione facta recepit[11]. Tarentum tum direptum est et multi incolae in servitutem abacti. Signa et picturas nihilominus in templis reliquit imperator dicens: "Relinquamus deos illis iratos". In orbe Romano posteriore Tarentinorum portus non ita floruit ut libertatis tempore quia victores ei Brundisium praetulerunt.

Tarenti olim vixerunt aut nati sunt et hodie vivunt multi praeclari viri atque foeminae, inter alios:

Aedificia egregia

[recensere | fontem recensere]
  • Ecclesia cathedralis metropolitana S. Cataldi.
  • Ecclesia cumcathedralis Magnae Matris Dei.
  • Columnae doricae.
  • Castrum aragoniensis.

Ecclesia Catholica Romana

[recensere | fontem recensere]

Tarentum sedes episcopalis metropolitana Ecclesiae Catholicae Romanae est. Nomen sedis episcopalis Archidioecesis Tarentina[9] est.

Fractiones, vici et loci in municipio

[recensere | fontem recensere]

Buffoluto, Carelli, La Lama, Lido Bruno, Masseria Cimino, Masseria Lucignano, Masseria Nisi, Masseria Porvica, Masseria San Nicola, Masseria San Paolo, Masseria San Pietro, Masseria Torre Bianca, Paolo VI, Patrovaro, Praia a mare, Punta Rondinella, San Donato, Torre d'Alaia, Torretta Mare

Municipia finitima

[recensere | fontem recensere]

Nexus interni

Nexus externi

[recensere | fontem recensere]
Vicimedia Communia plura habent quae ad Tarentum spectant.
Capita provinciarum metropoleonque Italiae

Abellinum Aesernia Agrigentum Alexandria Statiellorum Ancona Andria Aquila Ariminum Aristianis Arretium Asculum Picenum Aternum Augusta Taurinorum Baretium Barium Barolum Bauzanum Bellunum Beneventum Bergomum Bononia Brixia Brundisium Bugella Caesena Campus Bassus Caralis Carbonia Carraria Caserta Catacium Catana Comum Consentia Cremona Croton Cuneum Drepanum Ecclesiae Ferraria Firmum Picenum Florentia Forum Livii Fovea Frusino Genua Goritia Grossetum Hasta Pompeia Henna Imperia Interamna Nahars Interamna Praetutia Labro Lanusei Latina Laus Nova Leucum Luca Lupiae Macerata Mantua Massa Mathera Mediolanum Messana Modicia Mutina Neapolis Nissa Novaria Nugor Olbia Panormus Papia Parma Patavium Perusia Pisae Pisaurum Pistorium Placentia Portus Ilii Portus Naonis Potentia Pratum Ragusia Ravenna Reate Regium Regium Lepidi Rodigium Roma Salernum Sassaris Savo Sena Iulia Spedia Sullurium Sundrium Syracusae Tarentum Tarvisium Teate Templum Tergeste Tridentum Turenum Urbinum Utinum Venetiae Verbania Vercellae Verona Vibo Valentia Vicetia Villaxidrum Viterbium

  1. Giovanni Alessio, Appunti di toponomastica pugliese
  2. Cicero, De senectute 4.11 etc.; Horatius, Carmina 3.5.56 etc. Cf. C. T. Lewis et C. Short (1879). A Latin Dictionary. Oxoniae: Oxford University Press s.v. "Tarentum"
  3. "Tarentus, -i (m.)": Silius Italicus, Punica 12.434; Sidonius Apollinaris, Carmina 5.430
  4. 1 2 3 4 5 6 J. G. Th. Graesse, Orbis Latinus (Dresdae: Schönfeld, 1861; 1909. Brunsvici, 1972, 3 voll.) 1 (A–D), 2 (E–M), 3 (N–Z)}
  5. A. Chiusole, Il mondo antico, moderno, e novissimo, ovvero Breve trattato (Venetiarum: G. B. Recurti, 1749)
  6. 1 2 F. M. Pratilli, Della via Appia riconosciuta e descritta da Roma a Brindisi (Neapolis: per Giovanni di Simone, 1745)
  7. Lucanus, Pharsalia 5.376
  8. Giovanni Alessio, Appunti di toponomastica pugliese
  9. 1 2 Cf. "Archidioecesis Tarentina" e The Hierarchy of the Catholic Church (situs a Davide M. Cheney elaboratus) (Anglice)
  10. Aristoteles, Politica V.7.2
  11. James T. Chlup, "Maior et clarior victoria: Hannibal and Tarentum in Livy", The Classical World, 2009: 17-38
Terra

Haec stipula ad urbem spectat. Amplifica, si potes!