Latinitas nondum censa

Abellinum

E Vicipaedia
Salire ad: navigationem, quaerere
Abellinum
Avellino
Insigne Abellini
Imago Abellini

Urbs vetus

Nomina Latina alia: Abellola, Abellula, Avellinum, Avellula, Avellana
Administratio
Terra: Flag of Italy.svg Italia
Regio: Campania
Provincia: Abellinas
Indicia fundamentalia
Coordinata: 40° 55′ 0″ Sept., 14° 47′ 0″ Ort.
Altitudo: 348 m supra mare
Area: 30 km²
Incolae: 55 205 (2015)
Spissitudo: 1752 per km²
Vici: Bellizzis Hirpinus (qui antea fuit municipium separatum), Piccarellis, Valle-Ponticelli, Pianodardine
Municipia proxima: Ayellum, Caprilia, Contrata, Crypta Castanearia, Manus Calceatorum, Merculianum, Mons Fortis, Mons Fredanus, Hospidalectum, Tripaldum, Submons
Res aliae
N. cursualis: 83100
Praefixum: 0825
Zona temporalis: UTC+1
ISTAT-Regio: 064008
N. tributarius: A509
Nota autocineti: AV
Nomen incolarum: Abellinates, Abellinenses
Patronus: Sanctus Modestinus
Dies sollemnis: 14 Februarii
Charta

Communis provinciae locatio in Italia

Locatio Abellini in provincia Abellinas

Pagina interretialis


Abellinum. Muro ducta Colonia. Lege Sempronia deducta. Iter populo non debetur. Ager ejus Veteranis est adsignatus.
Sextus Iulius Frontinus - De coloniis vel Liber coloniarum

Abellinum[1][2] (-i, n.) (alia nomina[2]: Abellola, Abellula, Avellinum, Avellula, Avellana) (Italiane: Avellino) est urbs Italiae et municipium circiter 55 205 incolarum in egione Campania sita, et caput provinciae Abellinatis. Urbani Abellinates[3] vel Abellinenses[2] (Avellinenses[2]) appellantur.

Abellinum est magna urbs Hirpiniae, quae est regio historica satis clara Italiae meridianae, et urbs principialis hodiernae provinciae, quod spectat ad oeconomiam et offertum culturae.

Insigne[recensere | fontem recensere]

Geographia[recensere | fontem recensere]

Abellinum in Hirpinia situm est. In loco propinquo est Mons Virginis, ubi est templum Beatae Mariae Virginis. Vicini urbi sunt montes Picentines Appennini Campani. In urbe sunt flumina Rigatos, Sanctus Franciscus, et Fenestrellus, qui se omnes mittunt ad flumen Sabbatum. Vicini urbi sunt agri, qui ferunt corylos, claros per totam orbem (exemplum sunt nomina, quibus hispanici nominant corylos "Avellana") et vinum famosum, quod habuit praemium ob originem.

Incolae[recensere | fontem recensere]

Anno 2012 urbi Abellino sunt 56 000 incolae, sed multa urbes, ut Tripaldum et Mercuianum, cum Abellino formant hodie fere unicam aream continue aedificatam; etiam sunt multae parvae urbes, quae conferunt ad formandam unicam magnam metropolim 194 000 incolarum.

Oeconomia[recensere | fontem recensere]

Historia (De rebus gestis)[recensere | fontem recensere]

Abellinum anno 265 a.C.n. ab Romanis captum est. Post saecula Longobardi venerunt et Abellinates fugaverunt, qui fugerunt ad novum locum, ubi hodie est urbs Abellinum. Per multos annos Abellinum fuit satis clara urbs Regni Siciliae. Anno 1806 Abellinum factum est maxima urbs Principatus Ultra. Postea, cum Italia facta esset, constitutum est maxima urbs provinciae Abellini. Anno 1980 fuit magna motus terrae, quae delevit multas urbes in hac regione; sed Abellinum et urbes provinciae suae renasci potuerunt.

Clari cives[recensere | fontem recensere]

Nati[recensere | fontem recensere]

Victi[recensere | fontem recensere]

Mortui[recensere | fontem recensere]

Urbis administratio[recensere | fontem recensere]

Mirabilia[recensere | fontem recensere]

Ecclesiae (Aedificia)[recensere | fontem recensere]

In Abellino multae ecclesiae sunt, clarissima inter eas est cathedralis anno 1132 aedificata. In nobili crypta eius inveniuntur picturae Angeli Michaelis Ricciardi.

Interiora Cathedralis Abellini
Interiora Cathedralis Abellini

Urbi est etiam delubrum Sanctae Mariae Gratiarum. Hoc aedificatum est anno 1580. Continet sunt parva, sed pulchra, altaria, dedicata Francisco Assisiensi, Antonio Patavino et aliis; die 2 Iulii festum huius ecclesiae celebratur cum magna pompa, cum lucernis et ludis et multis fidelibus et visitatoribus ex tota provincia. In propinquo "Monte Virginis" est aliud clarum fanum Sanctae Mariae, unum ex monumentis nationalibus Italiae, ad quod multi peregrini pereniunt. Per secundum bellum mundanum hic adfuit Sindon Taurinensis, quae prius et posterius in ecclesia Cathedrali Augustae Taurinorum conservari solebat.

Viae et alii loci[recensere | fontem recensere]

Viae[recensere | fontem recensere]

Via Victoris Emmanuelis II inter annos 2007 et 2009 mutata est; hodie constituita est e lapidibus saxis liquefactis et reservata pedestribus.

Parcum Urbanus Santis Spiritus.

Parca[recensere | fontem recensere]

"Villa Comunalis" nominatur parcum satis magnum, creatum anno 1850, sed saepe mutatum per annos. Continet platanos, elma? et multas alias arbores. Maximum est Parcum Urbanum Sancti Spiritus. Hic sunt areae viridae, amphitheatrum, multi areae lusoria, cauponae et equitatio. Hoc parcum clausum est anno 2012, quia multa parci degradata erant, post annos duos solos?.

Palatia[recensere | fontem recensere]

Urbi magnus carcer est, aedificatus anno 1819 a Marinus Massaris, qui statuit magnam fossam{{dubsig} et pontem, ut efficeret carcerem securiorem. - "Domus Principis" constructum est anno 1591 a Camillo Carracciolo. Post multos annos palatium mutatum est in pinacothecam cum picturis multi articifium sicut Caravagius, Leonardius Vincius et Paulus Picasso. -"Fons Bellerophontis" erectus est in loco potii simplicis saeculo XVII a sculptore bergomate Cosimo Fanzago, Francesco Marino Carracciolo mandante. Aqua huc pervenit de Monte Partenio et exit de tribus oribus (inde fons appellata est etiam fons trium cannolarum ab incolis urbis). In fonte erant etiam statuae; clarissima erat, quae figurabat Bellerophontem occidetem Chimaeram, sed hae statuae latricinate sunt per terrae motum anni 1980.

Monumenta ac loci delectationis[recensere | fontem recensere]

  • Templum maximum Assumptionis et Sancti Modestinii
  • Ecclesia S. Mariae de Constantinopoli
  • Ecclesia Dominae Nostrae Gratiarum (vide supra)
  • Provinciale Museum Irpino
  • Museum Artis - MdAO

Ecclesia Catholica Romana[recensere | fontem recensere]

Abellinum sedes episcopalis Ecclesiae Catholicae Romanae est. Nomen sedis episcopalis Dioecesis Abellinensis est.

Fractiones, vici et loci in municipio[recensere | fontem recensere]

Fractiones[recensere | fontem recensere]

Urbe sunt satis vici: Bellizzis Hirpinus (qui antea fuit municipium separatum), Piccarellis, Valle-Ponticelli, Pianodardine.

Loci[recensere | fontem recensere]

Municipia finitima[recensere | fontem recensere]

Vide etiam[recensere | fontem recensere]

Nexus externi[recensere | fontem recensere]

Commons-logo.svg Vicimedia Communia plura habent quae ad Abellinum spectant.

Pinacotheca[recensere | fontem recensere]

Notae[recensere | fontem recensere]

  1. Plin. nat. 3.63; Serv. in Vergilii Georgicon libros 2.65.
  2. 2.0 2.1 2.2 2.3 J. G. Th. Graesse, Orbis Latinus (Dresdae: Schönfeld, 1861; 1909. Brunsvici, 1972) Ed. 1861 Ed. 1909 Ed. aucta 1972 Index editionis auctae}
  3. Plin. nat. 3.105.


Terra Haec stipula ad geographiam spectat. Amplifica, si potes!