Reate

E Vicipaedia
Salire ad: navigationem, quaerere
Reate
Rieti
Insigne Reate
Imago Reate

Forum Victorius Emmanuel II

Nomina Latina alia: Reata, Reathe
Dialectus reatinus: Riete
Administratio
Terra: Flag of Italy.svg Italia
Regio: Latium
Provincia: Reatina
Indicia fundamentalia
Coordinata: 42° 24′ 0″ Sept., 12° 52′ 0″ Ort.
Altitudo: 405 m supra mare
Area: 206 km²
Incolae: 47 729 (2015)
Spissitudo: 201 per km²
Vici: Podium de Hugo, Podium Perusinum, Vatia, Case San Benedetto, Casette, Castelfranco, Castel San Benedetto, Cerchiara, Chiesa Nuova, Cupaello, Lisciano, Lugnano, Maglianello Alto, Maglianello Basso, Moggio, Piani Poggio Fidoni, Piani S. Elia, Piani S. Filippo, Piè di Moggio, San Filippo, San Giovanni Reatino, Sant'Elia, Setteponti, Vaiano
Municipia proxima: Belmons Sabinus, Cantalix, Casperia (olim Aspra Sabina), Castrum Sancti Angeli, Civitas Ducalis, Colles Labrenses, Collis Cervianus, Contilianum, Curtis de Greccia, Longo Sabinus, Mecilianum, Mons Sancti Iohannis Sabinus, Mons Niger Sabinus,Podium Bustonis, Rivus de Utro, Rocca de Antiquo, Castrum Hugonis (TR), Interamna Nahars (TR), Turricella Sabina
Res aliae
N. cursualis: 02100
Praefixum: 0746
Zona temporalis: UTC+1
ISTAT-Regio: 057059
N. tributarius: H282
Nota autocineti: RI
Nomen incolarum: Reatini
Patronus: Sancta Barbara
Dies sollemnis: 4 Decembris
Charta
Commune
Situs communis in Italia
Pagina interretialis
« Umbilicus Italiae »
(Hic urbis dicta est)

Reate[1][2][3][4][5] (-e, n.) (alia nomina: Reata[1], Reathe[1][6]) (Italiane: Rieti) est Urbs Italiae et municipium, circiter 47 730 incolarum, in Regione Latio situm et caput Provinciae Reatinae. Urbani Reatini[4][1] appellantur.

Insigne[recensere | fontem recensere]

Sententiae[recensere | fontem recensere]

Sententiae urbanae sunt: "Civitas reatina fidelis" ac "In pratis late condidit ipsa Reate".

Geographia[recensere | fontem recensere]

Reate est in media Italia situm et locus princeps Terra Sabina.

Oeconomia[recensere | fontem recensere]

Historia[recensere | fontem recensere]

Antiqui putabant Reate medium paeninsulae Italicae locum esse. Exempli gratia Publius Vergilius Maro, Gaius Plinius Secundus et Marcus Terentius Varro Reate descripserunt umbilicum Italiae.

Homines praeclari[recensere | fontem recensere]

Nati[recensere | fontem recensere]

Victi[recensere | fontem recensere]

Mortui[recensere | fontem recensere]

Urbis administratio[recensere | fontem recensere]

Aedificia egregia[recensere | fontem recensere]

Ecclesia Catholica Romana[recensere | fontem recensere]

Reate sedes episcopalis est, quae Dioecesis Reatina vel Dioecesis Sancti Salvatoris Maioris appellatur. Sedes episcopalis Reatina Dioecesis Apostolicae Sedi immediate subiecta est.

Fractiones, vici et loci in municipio[recensere | fontem recensere]

Fractiones[recensere | fontem recensere]

Case San Benedetto, Casette, Castelfranco, Castel San Benedetto, Cerchiara, Chiesa Nuova, Cupaello, Lisciano, Lugnano, Maglianello Alto, Maglianello Basso, Moggio, Piani Poggio Fidoni, Piani S. Elia, Piani S. Filippo, Piè di Moggio, San Filippo, San Giovanni Reatino, Sant'Elia, Setteponti, Vaiano.

Loci[recensere | fontem recensere]

Municipia finitima[recensere | fontem recensere]

Bibliographia[recensere | fontem recensere]

  • Robert Brentano, A New World in a Small Place: church and religion in the diocese of Rieti, 1188-1378. Berkeleiae: University of California Press, 1994. ISBN 0-520-08076-9 (Anglice)

Vide etiam[recensere | fontem recensere]

Nexus externus[recensere | fontem recensere]

Commons-logo.svg Vicimedia Communia plura habent quae ad Reate spectant.

Pinacotheca[recensere | fontem recensere]

Notae[recensere | fontem recensere]

  1. 1.0 1.1 1.2 1.3 J. G. Th. Graesse, Orbis Latinus (Dresdae: Schönfeld, 1861; 1909. Brunsvici, 1972) Ed. 1861 Ed. 1909 Ed. aucta 1972 Index editionis auctae}
  2. Hazlitt, The Classical Gazetteer
  3. Campanini-Carboni : Vocabolario latino-italiano italiano-latino (1961)
  4. 4.0 4.1 Castiglioni, Aloisius; Mariotti, Scaevola. Vocabolario della lingua latina, latino-italiano, italiano-latino. Quarta editio a Petro Georgio Parroni curata (Taurini, 2007).
  5. Classice sole 'Reate' invenitur at nomen caso genetivo sive dativo non invenitur.
  6. Classice sole 'Reate' invenitur at nomen caso genetivo sive dativo non invenitur.