Roman numeral 10000 CC DD.svg
Mille Paginae.png

Anima

E Vicipaedia
Salire ad: navigationem, quaerere
Anima coelum ferens depicta a Gulielmo Bouguereau.

Anima, secundum plurimas religiones et doctrinas philosophicas, est principium vitale, vel essentia se noscens, cum corpore viventi consociata, de mortuo autem fortasse decedens. In his philosophiis, anima putatur complecti intimam aliquam naturae essentiam et esse sapientiae fundamenta, in loco cerebri vel aliae materiei sive partis naturalis organismi biologici. Nonnullae autem religiones philosophiaeque docent animam in elementis corporeis consistere, et adeo Duncan MacDougall, medicus quidam, conatus est animae gravitatem expendere. Animae plerumque putantur immortales et res quae ante incarnationem exstant.

Franciscus Baco[recensere | fontem recensere]

Anima siquidem sensibilis sive brutorum plane substantia corporea censenda est, a calore attenuata et facta invisibilis aura, inquam, ex natura flammea et aerea conflata. Corpore obducta atque in animabibus perfectis in capite praecipue locata; in nervis percurrens, et sanguine spirituoso arteriarum refecta et reparata, quemadmodum Bernardinus Telesius et discipulus eius Augustinus Donius aliqua ex parte non omnino inutiliter, asseruerunt. Est autem haec anima in brutis anima principalis, cuius corpus brutorum organum; in homine autem organum tantum et ipsa animae rationalis, et spiritus potius quam animae appellantione, indigitari possit.—Franciscus Baco, De dignitate et augmentis scientiarum.

Iudicia religiosa[recensere | fontem recensere]

Buddhismus[recensere | fontem recensere]

Buddha docuit non exstare animam stabilem in sensu translaticio (anatta). . . .

Videt Deus angelum et daemon qui pro anima hominis pugnant. Magister Sanctae Crucis pinxit.

Scientia et anima[recensere | fontem recensere]

Consensus inter homines neuroscientiae peritos et biologos est mentem vel sensum esse cerebri operationem; illi in suo sermone saepe verba mens et cerebrum miscunt.

Investigatio animae[recensere | fontem recensere]

In libro Consilience, E. O. Wilson observavit sociologiam appellavisse fides in anima unum ex universalibus culturae humanae elementis.

Vide etiam[recensere | fontem recensere]

Additional references[recensere | fontem recensere]

  • Batchelor, Stephen. Buddhism Without Belief—Aha.
  • Cornford, Francis, M. 1950. Greek Religious Thought.
  • Rohde, Erwin. 1928. Psyche.
  • Swinburne. 1997. The Evolution of the Soul. Oxford: Oxford University Press.
  • Stevenson. 1975. Cases of the Reincarnation Type, Volume I: Ten Cases in India. University Press of Virginia
  • Stevenson. 1974. Twenty Cases Suggestive of Reincarnation. Charlottesville, VA: University Press of Virginia
  • Stevenson. 1983. Cases of the Reincarnation Type, Volume IV: Twelve Cases in Thailand and Burma. University Press of Virginia
  • Stevenson. 1997. Reincarnation and Biology: A Contribution to the Etiology of Birthmarks and Birth Defects. Praeger Publishers
  • Wilson. 1996. The State of Man: Day Star, Wake Up Seminars. 1996.
  • Aad Guru Granth Sahib. 1983 (reprint). Publishers: Shiromani Gurdwara Parbandhak Committee, Amritsar. (M = Mahala, i.e., succession number of Sikh Gurus to the House of Guru Nanak, P = page number of the AGGS.).

Fontes[recensere | fontem recensere]

  • Bremmer, Jan. 1983. The Early Greek Concept of the Soul. Princeton: Princeton University Press. ISBN 0691031312. http://irs.ub.rug.nl/ppn/287753204.
  • Christopher, Milbourne. 1979. Search for the Soul. Thomas Y. Crowell Publishers.
  • McGraw, John J. 2004. Brain & Belief: An Exploration of the Human Soul. Aegis Press.

Nexus externi[recensere | fontem recensere]