Franciscus Mitterrand

E Vicipaedia
Salire ad: navigationem, quaerere
Franciscus Mitterrand cum aliis civitatum gubernatoribus societatis G-7 (hodie G-8): a sinistra parte dextram versus Petrus Trudeau, Gasto Thorn, Helmut Kohl, Mitterrand, Ronaldus Reagan, Yasuhiro Nakasone, Margarita Thatcher, Amyntor Fanfani

Franciscus Mitterrand, Iarnaci natus die 26 Octobris 1916, Lutetiae mortuus 8 Ianuarii 1996, fuit Praeses Francicae Rei Publicae et coprinceps Andorrae ab anno 1981 usque ad annum 1995, quo nullus praeses in Francia longius rerum potitus est.

[recensere] Biographia

Provinciali loco ortus, Catholica fide educatus, Franciscus Mitterrand aliquot annis cum viris dextrarum partium commercium habuit. Cum incipiente secundo orbis terrarum bello vulneratus captusque ab hostibus esset, bis terque fugere conatus est, et id tandem die 10 Decembris 1941 ei successit. Postea pro regimine Philippi Petain laboravit, sed a fine anni 1943 Germanis conlaborantibusque resistere coepit et Lutetiae liberandae particeps fuit.

Legatus Nivernensium anno 1946 electus, iunior Minister Rei Publicae 1947, in administratione cui Paulus Ramadier praefuit, factus est, multosque magistratus sub quarta Re Publica gessit, sed ab anno 1958, Carolo de Gaulle regnante, nihil nisi Nivernensium senator fuit. Octavum autem post annum candidatus sinistrarum partium ad Rei Publicae Praesidentiam fuit, qua in re, quamquam tandem non vicit, ei contigit De Gaulle ad secundum gyrum electionis protrahere. Anno 1971 secretarius primus partium socialistarum factus est, et postea conatus est Rei Publicae praeses fieri, commune programma cum communistis radicalibusque scribendo.

Tandem ei contigit ut 10 Maii 1981 praeses eligeretur. Multis enim decretis, Petro Mauroy primo ministro, abrogavit mortis damnationem et auxit socialia minima et creavit vectigal maximarum fortunarum et dedit Francicam civitatem omnibus advenis qui in Francia laborabant et divitias dedit scriniis litterarum scientiarumque laborisque et quintam hebdomadem ferialium dierum concessit laborantibus omnibus et triginta novem tantum horas laboris per hebdomadem praedixit, et cetera consulta tam ad interiorem quam ad exteriorem politicam fecit. Anno autem 1984, cum scholam reformare Petrus Mauroy non potuisset, Laurentius Fabius primus minister factus est, qui etiam pecuniariam inopiam rei publicae curare conatus est.

Sed post victoriam dextrarum partium anno 1986 Mitterrand coactus est Iacobum Chirac primum ministrum nominare, qui duos annos administrationi praefuit. Denuo autem praeses anno 1988 electus est, et postea ad Europam confirmandam laboravit, Maastrichti tractatum adprobantibus Francicis; pro primo ministro habuit primum Michaelem Rocard, deinde Editham Cresson, denique Petrum Beregovoy; sed scriptoribus rerum praesentium divulgantibus mendacia de repetundis, paulatim male audierunt omnes qui Rem Publicam gerebant. Verum anno 1993 dextras partes rursus victores Eduardum Balladur primum ministrum nominavit, et ipse sibi otium cum litteris dedit, credens in vires spiritus. Mortuus est anno 1996, paulo post victoriam Chiraci.

[recensere] Nexus externi

Commons-logo.svg Vicimedia Communia plura habent quae ad Franciscum Mitterrand spectant.
Praesides Rei Publicae Francicae
French flag.jpg
Ludovicus Napoleo Bonaparte | Adolphus Thiers | Patricius de Mac-Mahon | Iulius Grévy | Maria Franciscus Sadi Carnot| Ioannes Casimir-Perier| Felix Faure| Aemilius Loubet| Armandus Fallières | Raimundus Poincaré | Paulus Deschanel | Alexander Millerand | Gasto Doumergue| Paulus Doumer | Albertus Lebrun | Carolus de Gaulle (Francia Libera) | Vincentius Auriol| Renatus Coty | Carolus de Gaulle | Georgius Pompidou | Valerius Giscard d'Estaing | Franciscus Mitterrand | Iacobus Chirac| Nicolaus Sarkozy|
Instrumenta personalia
Spatia nominalia

Variantes
Actiones
Navigatio
communitas
Arca ferramentorum
Linguis aliis