Psychopompus

E Vicipaedia
Jump to navigation Jump to search
Hermes psychopompus Myrrhinen mortuam ad Hadem ducit. Caelatura in lekytho? funerario Athenis facto, circa 430-420 a.C.n. Museum Archaeologicum Nationale Atheniense.
Ixtab, deus Maya qui animas hominum qui sibi mortem consciscunt ad paradisum ducit.

Psychopompus (Graece ψυχοπομπός 'dux animae'[1]) in multis religionibus est creatura, entitas spiritualis, angelus, vel deitas, cui est cura prosequi animas nuper mortuas a tellure ad vitam post mortem. Partes quas ei agunt mortuos non iudicant, sed tantum transitum tutum praebent. Psychopompi, qui in arte funeraria saepe reperiuntur, in variis temporibus et culturis depicti sunt entitates anthropomorphicae, equi, cervi, canes, antrostomi vociferi, corvi, strigiformes, passeridae, et cuculidae. Cum aves videntur, gregatim saepe volant, extra domum moribundi exspectantes.

Prospectus[recensere | fontem recensere]

Inter psychopompos classicos sunt Anubis, deus Aegyptius; Charon,[1] portitor Graecus, et deitates Hermes et Hecate; Mercurius, deus Romanus; et Vanth, deitas Etrusca. Shiva ut Tarakeshwara in Hinduismo partes similes agit, quamquam animam ad moksha ducit, potius quam ad vitam post mortem. In multis fidibus, spiritus ad mundum subterraneum conductus a corpore violenter discinditur.[2]

Usitatissimum psychopompi hodierni exemplum in cultura populo grata est Messor Torvus, figura quae, in Anglia saeculo quinto decimo orta, in multas culturas accepta est, ex quibus unus est shinigami in hodierna cultura Iaponiensi.[3]

In psychologia Jungiana, psychopompus est mediator inter regna conscium et non conscium. Personificatur per symbola in somniis ut sapiens (mas aut femina), vel aliquando servus utilis. In multis culturis, shaman personam psychopompi etiam agit, non solum animam mortui comitans, sed partum adiuvans, animam infantuli in mundum tradens.[4] Quod etiam explanat nomen hodiernum obstetrix moribundi vel doula vitae finiendae, aliud genus operis psychopompi.

In cultura Philippinarum, coniuncti mortui pro psychopompis sunt. Cum moribundi certos cognatos mortuos ad se evocent (exempli gratia, parentes et socii), fertur eorum spiritus sibi videri posse. Hi spiritus, qui secundum traditionem ad pedem lecti exspectant, animam sub morte petunt (Tagalogice sundô) et ad vitam post mortem prosequuntur.

Nexus interni

Notae[recensere | fontem recensere]

  1. 1.0 1.1 "ψυχοπομπός - Henry George Liddell, Robert Scott A Greek-English Lexicon". Perseus.tufts.edu. 
  2. "The Mercury-Woden Complex: - A Proposal", p. 27
  3. Saepe in manga et Death Note, serie televisifica, visum.
  4. Hoppál 2005.

Bibliographia[recensere | fontem recensere]

  • Dennis, Geoffrey. 2007. Abraham, Elijah, Lailah, Sandalphon. In Encyclopedia of Jewish Myth, Magic, and Mysticism. Llewellyn.
  • Eliade, Mircea. 1964. Chamanisme et les techniques archaïques de l'extase. Ed. retractata. Novi Eboraci: Bollingen Foundation.
  • Hoppál, Mihály. 2005. Sámánok Eurázsiában. Budapesti: Akadémiai Kiadó. ISBN 9630582953. De libro.
  • Peters, Larry. 2016. Shaman as psychopomp. In Tibetan Shamanism: ecstasy and healing. Berkeleiae: North Atlantic Books. ISBN 9781623170301.