Phosphorylatio oxidativa

E Vicipaedia
Salire ad: navigationem, quaerere

Phosphorylatio oxidativa est iter metabolicum in mitochondriis animalium ad fabricandam energiam cellulae dicata. Nomen phosphorylationis oxidativa a duabus partibus suis constructum est. Primo pars oxidativa est catena electronum transferens, quae chemiosmosi constituit gradientem electrochemicum, quomodo deinde pars phosphorylationis ATP synthasis energiam, ATP, creat.

Significatio et contextus[recensere | fontem recensere]

Phosphorylatio oxidativa in mitochondrio

Energiam partes[recensere | fontem recensere]

Omnis cellula functionis suis normalis energia perpetuo eget. Unus e gravissimis fontium energiae est adenosini triphosphatum (ATP), qui maximopere e phosphorylatione oxidativa generatur.

Intra cellularum mitochondrium officinam energeticam phosphorylatio oxidativa energiam ex oxygenio O2 et NADH fabrefacit. Prius cyclo acidi citrici NADH in phosphorylationem oxidativam pervenit et carbonii dioxidum CO2 liberatum est. Liberatio carbonii dioxidi CO2 primo et deinde consumptio O2 respiratio interna cellulae est.

In natura viva,, aliae semitae biochemicae energiam, ut photosynthesis (in plantis, algis, bacteriis) et glycolysis, pariunt.

Locus phosphorylationis oxidativae[recensere | fontem recensere]

Reactiones biochemicae phosphorylationis oxidativae in cellula, ibidem in mitochondriis, fiunt.

Detrimentum[recensere | fontem recensere]

Corpus natura detrimenta capiunt scilicet ex liberatione superoxidi et hydrogenii peroxidi etenim radicala chemica formanda et senectutis detrimentis morbisque favenda.

Nexus interni

Bibliographia[recensere | fontem recensere]

  • Marks. Basic Medical Biochemistry. Wolters Kluwer & Lippincott, Williams and Williams.


biochemia Haec stipula ad biochemiam spectat. Amplifica, si potes!