Roman numeral 10000 CC DD.svg
Mille Paginae.png

Oxygenium

E Vicipaedia
Salire ad: navigationem, quaerere
Schlaegel und eisen yellow.svg -3 (maxdubium) Latinitas huius rei maxime dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.
8 nitrogeniumoxygeniumfluorum
H

O

S
O-TableImage.svg
Proprietates generales
Nomen, Symbolus, Numerus Atomicus oxygenium, O, 8
Grex, Periodus, Glaeba 16, 2, p
Color
transparens
Pondus atomicum 15,9994  g·mol−1
e- per sphaeram 2,6
Proprietates physicae
Status Gas
Punctum liquefactionis 54,36 K
(-218,79 °C, -361,82 °F)
Punctum fervoris 90,20 K
(-182,95 °C, -297,31 °F)
Punctum criticum 154,59 K, 5,043 MPa
Calor latens fusionis 0,444 kJ·mol−1
Capacitas caloris (25 °C) 29,378 J·mol−1·K−1
Proprietates atomicae
Structura crystallina Cubica
Affectus oxidationis -2
Radius covalentiae 66±2  pm
Radius Van der Waals 152 pm
Varietas
Conductus caloris (25 °C) 0,0266  W/m/K
Velocitas soni (25 °C) 330 m/s

Oxygenium[1] sive oxygenum[2] (ex Graeco ὀξύς 'acutus, acer, acidus' + γείνομαι 'gigno', nam olim putabatur oxygenium proprium acidis esse), O abbreviatum, est octavum in systemate periodico elementum chemicum, in capite turmae chalcogeniarum positum.

Sunt isotopia stabilia tria:

  • 816O octo neutrona in nucleo habens. 99,8 partes centesimae oxygenii hoc isotopum constat.
  • 817O novem neutrona in nucleo habens.
  • 818O decem neutrona in nucleo habens.

Oxygenium est statu solit gas, liquidum fit sub 90,19 K fit, solidum sub 54,75 K.

Elementum purum in duabus formis stat: oxygenium O2 et ozonum O3 (Graece ὄζον "olens") quod est valde venenosum.

Oxida substantiae ex oxygenio et elemento alio factae sunt, exempli gratia monoxidum carbonii CO, oxidum calcii CaO, oxidum ferri Fe2O3 et oxidum hydrogenii H2O, quod est aqua.


Notae[recensere | fontem recensere]

Atomus oxygenii depictus.
  1. "Oxygenium": Peter van der Krogt, "Elementa chemica" apud situm Elementymology & Elements Multidict
  2. Cf. "Ozon: ozonium ... oxygenum putens" apud Lexicon Latinum hodiernum

Bibliographia[recensere | fontem recensere]

  • Cook, Gerhard A., et Carol M. Lauer. 1968. "Oxygen." In The Encyclopedia of the Chemical Elements, ed. Clifford A. Hampel, 499–512. Novi Eboraci: Reinhold Book Corporation. LCCN 68-29938.
  • Emsley, John. 2001. "Oxygen." In Nature's Building Blocks: An A-Z Guide to the Elements, 297–304. Oxoniae: Oxford University Press. ISBN 0-19-850340-7.
  • Raven, Peter H., Ray F. Evert, et Susan E. Eichhorn. 2005. Biology of Plants. Ed. 7a. Novi Eboraci: W. H. Freeman and Company. ISBN 0-7167-1007-2.
  • Walker, J. 1980. "The oxygen cycle." In Handbook of Environmental Chemistry: Volume 1: Part A: The natural environment and the biogeochemical cycles, ed. O. Hutzinger. Berolini, Heidelbergi, Novi Eboraci: Springer-Verlag. ISBN 0-387-09688-4.

Nexus interni

Nexus externi[recensere | fontem recensere]

Elementa chemica: series paginarum brevium
Ptable-MainPage.png
1 H 2 He 3 Li 4 Be 5 B 6 C 7 N 8 O 9 F 10 Ne 11 Na 12 Mg 13 Al 14 Si 15 P 16 S 17 Cl 18 Ar 19 K 20 Ca 21 Sc 22 Ti 23 V 24 Cr 25 Mn 26 Fe 27 Co 28 Ni 29 Cu 30 Zn 31 Ga 32 Ge 33 As 34 Se 35 Br 36 Kr 37 Rb 38 Sr 39 Y 40 Zr 41 Nb 42 Mo 43 Tc 44 Ru 45 Rh 46 Pd 47 Ag 48 Cd 49 In 50 Sn 51 Sb 52 Te 53 I 54 Xe 55 Cs 56 Ba 57 La 58 Ce 59 Pr 60 Nd 61 Pm 62 Sm 63 Eu 64 Gd 65 Tb 66 Dy 67 Ho 68 Er 69 Tm 70 Yb 71 Lu 72 Hf 73 Ta 74 W 75 Re 76 Os 77 Ir 78 Pt 79 Au 80 Hg 81 Tl 82 Pb 83 Bi 84 Po 85 At 86 Rn 87 Fr 88 Ra 89 Ac 90 Th 91 Pa 92 U 93 Np 94 Pu 95 Am 96 Cm 97 Bk 98 Cf 99 Es 100 Fm 101 Md 102 No 103 Lr 104 Rf 105 Db 106 Sg 107 Bh 108 Hs 109 Mt 110 Ds 111 Rg 112 Cn 113 Uut 114 Fl 115 Uup 116 Lv 117 Uus 118 Uuo