Roman numeral 10000 CC DD.svg

Dermatologia

E Vicipaedia
Salire ad: navigationem, quaerere
Esculaap4.svg
Cave: notitiae huius paginae nec praescriptiones nec consilia medica sunt.
Dermatologia
Situa de Dermatologia en la Impero Roman
Melanomata (sinistra) et mutationes cutis benignae (dextra), sec. regulam ABCDE: Asymmetria, Bracchia, Color, Dynamis, Evolutio
Systema Cutis
Subdivisiones
Morbi
Medicus Dermatologus, -a

Dermatologia[1][2] (a verbo Graeco δέρμα cutis) est disciplina artium medendi ad cutem eiusque appendices (sicut pilos et glandulas sudoriferas) spectans. Medicus, qui morbos dermatologicos investigat, cognoscit et tractat, dermatologus atque medica dermatologa vocantur. Examinatio cutis appendicumque eius et phaenomenologica et histologia fit. Tractationes dermatologicae aspectus medicinae et conservativae et chirurgicae comprehendunt ac non raro psychologiae et psychiatriae. Dermatologiae ipsae varietas subdisciplinarum accenseri potest. Aliae disciplinae cum dermatologiae momentum sunt rheumatologiae, immunologiae, neurologiae, infectologiae, et endocrinologiae.

Subdisciplinae dermatologicae[recensere | fontem recensere]

Diagnosis in dermatologia[recensere | fontem recensere]

Saepissime alterationes cutis appendicumve eius primo aegroto cognoscuntur, parte cum sensibus pruriginis (Pruritus) vel doloris vel premendi vel aestuandi. Interdum sensus sine mutationibus visibilibus praesentes ("sine materia") sunt. Cum autem accessione symptomatibus explicatis iter dignoscendi apparere potest. Historia et natura et locus unius efflorescentis non raro mutationis scito scitaeve causa et nomen indicant.

Praeceptum efflorescentium[recensere | fontem recensere]

Efflorescentes sunt cutis signa, alluvionem substantiarum sive absentiam indicantes. Efflorescentes primarii directe ex morbo fiunt; efflorescentes secundarii autem, at simul inertior diagnosis, propter alios eventus sive aliis corporis pathologicis reactionibus sive externis instantiis.
Efflorescentes primarii sunt: macula, Papula, nodus nodulusque, vesiculua, bulla, pustula, urtica, comedo, cystis.
Efflorescentes secundarii sunt: squama, crusta, cicatrix, erosio, excoriatio, rhagada, ulcus, atrophia, lichenificatio, tyloma, pigmentum.

Notae[recensere | fontem recensere]

  1. Arnaudov, G.D. (1964). Terminologia medica polyglotta. Latinum-Bulgarski-Russkij-English-Français-Deutsch. Serdicae: Editio medicina et physcultura.
  2. Kraus, L.A. (1844). Kritisch-etymologisches medicinisches Lexikon (Dritte Auflage). Gottingae: Verlag der Deuerlich- und Dieterichschen Buchhandlung.

Nexus interni

Nexus externi[recensere | fontem recensere]


stipula Haec stipula ad medicinam spectat. Amplifica, si potes!