Otto Braun

E Vicipaedia
Salire ad: navigationem, quaerere
Otto Braun
Otto Braun
Natus 28 Ianuarii 1872
Regiomontii tunc urbs Borussiae
Obiit 15 Decembris 1955
Locarno, Helvetia .

Otto Braun fuit vir publicus Germanicus ad Socialem Democraticam Factionem Germaniae pertinens aetate Rei Publicae Vimarii.

Pater et iuventus[recensere | fontem recensere]

Braun filius sutoris fuit, qui postea custos viae ferratae laborare coactus est. Braun post scholam Regiomontii celeriter finitam tirocinium typographi fecit.

Munus et familia[recensere | fontem recensere]

XVI annos natus Braun sodalis SPD factus est atque typographus et diurnarius nonnullis diurnis factionis suae laboravit. In Borussia orientali, ubi maxima pars incolarum agriculturae studebant, tamen primam diurnum opificum condidit. Saepe petitus est, anno 1892 laesae maiestatis ad duos menses carceris damnatus, anno 1904 perduellionis contra Nicolaudem II, imperatorem Russiae accusatus est, quod cum aliis libella seditiosa in Russiam misisset. Sed hoc tempore celeriter absolutus est, nam Hugo Haase sodalis factionis et iurisconsultus eum prospere defendebat.
3 Aprilis 1894 Aemiliam Podzius in matrimonium duxit. Ex ea unum filium Ericum habuit, qui voluntarius miles Bello Orbis Terrarum I anno 1915 Diphtheria morbo obiit.

Cursus honorum[recensere | fontem recensere]

Anno 1898 praeses suae factionis in Borussia orientali, anno 1911 aerarius totius factionis electus est. Ab anno 1913 legatus domus legatorum Borussiae erat. Bello Orbis Terrarum I pro unitate Germanorum contra hostes (Theod. Burgfriedenspolitik) certavit, sed initio anni 1918 operistitia contra bellum rexit. Bello finito in consilio opificum et militum Berolini fuit, sed haec consilia recusavit atque parlamenta probavit. Eodem anno Paulo Hirsch duce administer Borussiae agriculturae factus est et frustra legem de agris dividendis tulit. 19 Ianuarii 1919 legatus Consilii Formae Civitatis Constituendae electus est. Annis 1920 - 1933 legatus dietae imperii fuit. A mense Martio 1920 - Martium 1921, tum iterum a mense Novembre 1921 ad usque Ianuarium anni 1925, tertio denique ab Aprile 1925 usque ad 20 Iulii 1932 praeses ministrorum Borussiae fuit.

Aprile anni 1925 frustra candidatus suae factionis suffragii praesidis imperii fuit.

Consilia[recensere | fontem recensere]

Braun praeses ministrorum consilia varia persqui conabatur:

  • Legem agrariam ferre conabatur
  • Scholam reformandam ad eruditionem democraticam esse semper censebat
  • magistratus monarchicos dimittere et sectatores rei publicae nominare studuit
  • Contra hostes rei publicae dimicabat.

Rei publicae Borussiae eversio[recensere | fontem recensere]

Ad annum 1932 SPD cum aliis democraticis factionibus Borussiam rexit, sed 24 Aprilis 1932 SPD electionem perdidit. Sed neque alia factio terram maximam Germaniae regere potuit. Itaque Braun pro tempore praeses ministrorum mansit. 17 Iulii 1932 Altonae oppido apud Hamburgum, quae ad Borussiam pertinebat, multi homines pugnis inter seditiosos Nazistas et Communistas necati sunt. Hoc factum Franciscus de Papen cancellarius Theodiscus praetendit, ut Braun atque administros suos dimissit. Braun eo tempore graviter aegrotus erat. Quamquam iudicium postea dimissionem contra legem fuisse iudicavit, Braun praeses ministrorum restitutus non est.

Exilium[recensere | fontem recensere]

Anno 1933, postquam Adolphus Hitler cancellarius Germaniae factus est, in Helvetiam migravit. Vitam extremae pauperitatis ibi egit. Hoc tempore commentarios suae vitae composuit atque anno 1943 consilia de Germania futura publicavit. Neque post Bellum Orbis Terrarum II in patriam reversus est, quamquam conventionibus aliquibus SPD interfuit[1].

Opera[recensere | fontem recensere]

  • Otto Braun: Deutscher Einheitsstaat oder Föderativsystem?, Berolini anno 1927
  • Otto Braun: Von Weimar zu Hitler. Europa Verlag Turici anno 1940

Lege etiam[recensere | fontem recensere]

  • Hagen Schulze: Otto Braun oder Preußens demokratische Sendung. Eine Biographie.
  • Manfred Beer: Otto Braun als preußischer Ministerpräsident. Universitas Herbipolis, Dissertation 1970.
  • Erich Kuttner: Otto Braun. Volksausgabe. Volksfunk-Verlag, Berolini anno 1932.

Nexus externi[recensere | fontem recensere]

Notae[recensere | fontem recensere]

  1. Wolfgangus Benz, Hermannus Graml: Biographisches Lexikon zur Weimarer Republik, Monachii 1988