Bellum Gallicum

E Vicipaedia
Salire ad: navigationem, quaerere

Bellum Gallicum a Gaio Iulio Caesare ab anno 58 a.C.n. usque ad annum 51 a.C.n. gerebatur. C. Iulius Caesar res gestas descripsit in libris Commentariorum De Bello Gallico.

C. Iulius Caesare proconsule Galliae Transalpinae provinciae Helvetii e patria profecti sunt, qui fines Romanos transirent, qua re Caesar bellabat, in quo bello oppugnatos Helvetios delevit. Tunc cum Suebis bellare coactus est, ut sociis Gallicis auxilio veniret. Ariovisto duce Germani victi et interfecti ab exercitu imperatoris Romani sunt.

Magnum habet spatium seditio Gallorum Vercingetorige duce 52 a.C.n.. Bellum in montibus silvisque gerebatur ubi Caesari difficile erat vincere. Tandem autem Vercingetorix obsidione ad Alesiam victus est. Artem bellandi Caesar in commentariis de Bello Gallico descripsit et modum agendi cum nationibus Gallorum. Praeterea in iis libris mores et naturam Gallorum eorumque regionis descripsit. Porro primus Gallos et Celtos unum atque eundem populum esse - illos latine, hos eorum ipsorum lingua nominatos - intellexit. De qua re in principio commentariorum suorum Romanos fecit certiores.

Expeditio et in Germaniam Caesar et in Britanniam subiit.

Gallis victis et Germanis repulsis Caesar Rubiconem fluvium transgressus Romam rediit, quae res fuit finis rei publicae Romanae, deinde enim bellum civile inter Pompeium et Caesarem ortum est.

Notae[recensere | fontem recensere]