Vladimirus
(Redirectum de Volodymyr)
| Vladimirus | |
|---|---|
 Vladimirus Giljarovskij, scriptor Russicus. | |
| Genus | Masculinum |
| Origo | Lingua Slavica Antiqua |
| Significatio | "Regens clare" |
| Dies nominis | 15 Iulii |
| Index praenominum Paginae in "Vladimirus" ineuntes | |
Vladimirus[1] est nomen masculinum. Venit a Lingua Slavica Antiqua, e partibus vlad 'regere' et mer 'magnus, clarus'. Sic significatio Vladimiri est 'clare regens'.[2] Aliqui autem putant Vladimirum nomen ex verbis Slavicis vladiti (regnare) et mir (mundum) ortum esse; intentum enim nominis esse Regem Mundi, sicut alia nomina ut Donaldus seu Dumnorix seu Pantocrator. Volodimirus est alia nominis forma, e lingua Ucrainica Volodymyr ducta.[3][4]
In linguis ceteris
[recensere | fontem recensere]- Vladimiro, forma Italiana.
- Vladimir, forma Dacoromanica.
- Wladimir, forma Theodisca.
Homines
[recensere | fontem recensere]- Vladimirus I Magnus
- Vladimirus II Monomachus
- Ioannes Vladimirus, dux Serbicus
- Vladimirus Arnold
- Vladimirus Arsen'ev
- Vladimirus Bechterev
- Vladimirus Dahl
- Vladimirus Fock
- Vladimirus Horowitz
- Vladimirus Kornilov
- Vladimirus Kramnik
- Vladimirus Ledóchowski
- Vladimirus Lenin
- Vladimirus Majakovskij
- Vladimirus Nabokov
- Vladimirus Obručev
- Vladimirus Putin
- Vladimirus Georgius Scerbanenco
- Vladimirus Serbskij
- Vladimirus Solov'ëv
- Vladimirus Stożek
- Vladimirus Voskoboinikov
- Vladimirus Vysockij
- Vladimirus Zelens'kyj
Notae
[recensere | fontem recensere]- ↑ De forma nominis: I. Borsae Diplomata Hungariae Antiquissima, 1000-1131, pp. 504, 513; (I. Kulczynski, Specimen Ecclesiae Ruthenicae, p. 350); vel:
- Volodimirus (S. Vizardelli, Dissertatio de origine christianae religionis in Russia, p. 131; O. Baran, Monumenta Ucrainae historica, tom. II., p. 357, ubi et Wlodimirius e lingua Polonica)
- Bladimirus (e scriptis Graecis, e.g. Ad Capponianas Ruthenas tabulas commentarius, auctore Nicolae Carminio Capponio, Romae 1755; cf, Ephemeris die 15 Ianuarii 2020.
- ↑ Dictionarium etymologicum Vasmer
- ↑ "Volodimirus duodecem filios reliquit": Stanislaus Lubienski, Opera posthuma, Antverpiae (1643): 178 .
- ↑ "Volodimirus Haliciæ regulus post infeliciter collata arma cum Casimiro modum Polono ad Hungaros confugerat": Georgius Pray, Annales Regum Hungariae, Vindobonae (1764): 178 .
Nexus interviciales de hac re usque adhuc absunt. Adde versiones barbaras, si reppereris.