Roman numeral 10000 CC DD.svg

Sinapi

E Vicipaedia
Jump to navigation Jump to search
Semina (summum ad sinistrum) moli possunt, quo pulvere (summum ad rectum) varia genera sinapi conficiuntur.

Sinapi[1] (a Graeco σίναπι) seu Latinitate mediaevali mustarda[2] est condimentum sapore acerrimum ex seminibus variorum holerum (Sinapis albae, Brassicae junceae, Brassicae nigrae) factum.

Gaius Plinius Secundus sic sinapi descripsit:

Rursus alio comitatu aequinoctio autumni seruntur coriandrum, anetum, atriplex, malva, lapathum, caerefolium, quod paederota Graeci vocant, et acerrimum sapore igneique effectus ac saluberrimum corpori sinapi, nulla cultura, melius tamen planta tralata. Quin e diverso vix est sato semel eo liberare locum, quoniam semen cadens protinus viret. Usus eius etiam pro pulmentario in patellis decocto, citra intellectum acrimoniae. Cocuntur et folia, sicut reliquorum olerum. Sunt autem trium generum: unum gracile, alterum simile rapi foliis, tertium erucae. Semen optimum Aegyptium. Athenienses napy appellaverunt, alii thlaspi, alii saurion.[3]

Apicius[4] sinapi aceto et sale et melle commixtam commendat ad carnem diutius conservandam.

Notae[recensere | fontem recensere]

  1. Apud scriptores classicos nomen aut neutrius generis et indeclinabile: sināpi, sināpe, senāpe; aut feminini et declinabile: nom. sināpis, gen. sināpis, abl. sināpe vel sināpi. Vide Oxford Latin Dictionary, s.v. "sinapi".
  2. "Mustarda": Carolus Du Cange et al., Glossarium mediae et infimae Latinitatis (Novioriti: Favre, 1883-1887); versio interretialis. "Mustardus, -um": Dictionary of Medieval Latin from British Sources apud ΛΟΓΕΙΟΝ, s.v. "{{{1}}}".
  3. Gaius Plinius Secundus, Naturalis historia 19.170.
  4. Apicius, de re coquinaria 1.9.

Bibliographia[recensere | fontem recensere]

Fontes antiquiores
Praecepta
  • saec. XIV : Llibre de sent soví (Joan Santanach i Suñol, ed., Robin M. Vogelzang, interpr., The book of Sent Soví: medieval recipes from Catalonia [2008] pp. 80-81, no. xix) ("mostalla")
  • saec. XIV : Libro per cuoco vel Anonimo Veneziano (Ludovico Frati, ed., Libro di cucina del secolo XIV (Liburni, 1899) no. 42 Textus a Thoma Gloning divulgatus) ("mostarda e mostarda bona")
  • 1300/1309 : Liber de coquina ubi diversitates ciborum docentur V.13-14 (Marianne Mulon, "Deux traités inédits d'art culinaire médiéval" in Bulletin philologique et historique (jusqu'à 1610) du Comité des Travaux Historiques et Scientifiques [1968 (1971)] vol. 1 pp. 369-435) Textus ("mustarda")
  • ante 1309 : Tractatus de modo praeparandi et condiendi omnia cibaria V.12 (Marianne Mulon, "Deux traités inédits d'art culinaire médiéval" in Bulletin philologique et historique (jusqu'à 1610) du Comité des Travaux Historiques et Scientifiques [1968 (1971)] vol. 1 pp. 369-435) Textus ("mustarda")
  • 1377/1400 : Forme of cury no. 150 (Constance B. Hieatt, Sharon Butler, edd., Curye on Inglysch [Londinii: Oxford University Press, 1985] pp. 93-145) ("lumbard mustard")