Roman numeral 10000 CC DD.svg
Mille Paginae.png

Nilus

E Vicipaedia
Jump to navigation Jump to search
Nilus
Tabula Nili.
Longitudo 6852 chm
Altitudo fontis fere 2700 m
Decursus aquae 2660 /s
Area systematis 3 255 000 chm²
Fons Luvironza flumen
Ostium Delta Nili
Regio Africa boreo-orientalis:
Burundia, Ruanda,
Tanzania, Uganda,
Sudania Australis, Sudania,
Aegyptus

Nilus[1] (Aegyptiace ḥꜥpy vel ı͗trw, Arabice النيل, Coptice ⲫⲓⲁⲣⲱ, Graece Νεῖλος) est flumen in Africa septentrionali et oriente. Quod flumen, quod per 6650 chiliometra se extendit, est longissimum totius orbis terrarum. Antiquitate aestivum Nili incrementum terras adiacentes fecundissimas faciebat, et illas divitias praebuit quas pharaones ostentabant. Multitudinem enim hominum iam tum nutriebat adeo ut Aegyptus 'Nili donum' vulgo diceretur.[2].

Decursus[recensere | fontem recensere]

De montibus Ruandae Burundiaeque scaturiens regiones sex civitatum transfluit: Ruandae, Burundiae, Sudaniae et Aegypti. Delta Nili est regio fere triangularis, ubi flumen per multa ostia in Mare Mediterraneum defluit. Praecipue pro rebus oeconimicis Aegypti Nilus maximi momenti est.

Indicia fluminea[recensere | fontem recensere]

Nilus in Uganda, vespere visus.
Photographema Nili ex satellite facta.

Longitutine 6852 chiliometrorum[3] aut (secundum alia indicia pervulgata) 6671 chiliometrorum Nilus ante Flumen Amazonum longissimum mundi flumen est. A Lacu Victoria Nilus fere 5960 chiliometra usque ad Mare Mediterraneum fluit, a Khartumensi urbe, ubi Astapus (qui appellatione recentiore et "Nilus Caeruleus" vocatur) in Nilum Album influit, fere 3090 chiliometra et a confinio Sudanensi-Aegyptiaco 1510 chiliometra usque ad ostium.

A mole decussis media 2770 m³/s, quam infra ostium Atbarae in flumine medio metiuntur, condicionibus naturalibus tantum fere 1250 m³/s in delta pervenit; mole decussis ergo Nilus a multis fluminibus minoribus superatur. Ob multam aquam irrigationis causa exceptam his diebus tantum circiter 140 m³/s Mare Mediterraneum pervenit.

Nilus duo capita habet: Nilum Caeruleum breviorem, sed abundantiorem, et Nilum Album, qui est longe longior. Hic maximam aream, ex qua aqua affluit, efficit, quae fere 3 255 000 chiliometroum paulo Re publica Democratica Congensi (3 731 000 km²) minor est.

Nexus interni

Notae[recensere | fontem recensere]

  1. Nīlus, -ī, m. Oxford Latin Dictionary ed. P. G. W. Glare (Oxonii: Clarendon Press, 1968–1982)
  2. Herodotus, Euterpia 19–34. Diodorus Siculus, Bibliotheca historica I: 32–41.
  3. Mensura photographiis satellitis adhibitis facta.

Pinacotheca[recensere | fontem recensere]

Bibliographia[recensere | fontem recensere]

  • Bonnet, Hans. 2000. Nil. In Reallexikon der ägyptischen Religionsgeschichte, 525–28. Hamburgi: Nikol. ISBN 3-937872-08-6.v
  • Brunold, Georg. 1993. Nilfieber: Der Wettlauf zu den Quellen. Franofurti. ISBN 3-8218-4107-9.
  • Helck, Wolfgang, et Otto Eberhard. 1999. Nil. In: Kleines Lexikon der Ägyptologie, 203. Wiesbaden: Harrassowitz. ISBN 3-447-04027-0.
  • Höber-Kamel, Gabriele, ed. 2009. Ägypten, ein Geschenk des Nil. Berolini: Kemet-Verlag.
  • Knörnschild, Lutz. 1993. Zur Geschichte der Nilwassernutzung in der ägyptischen Landwirtschaft von den Anfängen bis zur Gegenwart. Leipziger Beiträge zur Orientforschung, 1). Francofurti et Berolini. ISBN 3-631-44755-8.
  • Said, R. (1981. The geological evolution of the River Nile. Springer-Verlag.
  • Salama, R. B. 1987. "The evolution of the River Nile: The buried saline rift lakes in Sudan." Journal of African Earth Sciences 6 (6): 899–913. doi:10.1016/0899-5362(87)90049-2.
  • Strauss-Seeber, Christine. 2007. Der Nil: Lebensader des alten Ägypten. Monaci: Hirmer. ISBN 978-3-7774-3715-6.
  • Williams, M. A. J., et H. Faure, eds. 1980. The Sahara and the Nile. Roterodami: Balkema.

Nexus externi[recensere | fontem recensere]

Vicimedia Communia plura habent quae ad Nilum spectant.