Grammatica Latina

E Vicipaedia
Salire ad: navigationem, quaerere

Grammatica Latina regulas ostendit, quibus voces linguae Latinae adhibeantur. Grammaticae ars in III principales partes dividitur: orthographia, quae ad litteras, etymologia, quae ad voces singulas, et constructio seu syntaxis, quae ad orationem vel ordinem dictionum pertinet.

Flexio et syntaxis[recensere | fontem recensere]

Non modo sensum verborum scire necesse est, sed etiam flexionem et contextum verborum, ergo

Divisiones grammaticae artis[recensere | fontem recensere]

Isidorus Hispalensis docet: Grammatica est scientia recte loquendi, et origo et fundamentum liberalium litterarum. Haec in disciplinis post litteras communes inventa est, ut iam qui didicerant litteras per eam recte loquendi rationem sciant.

Post Isidorum, scientiae grammaticae dividitur in viginti plus partes:

Vide etiam[recensere | fontem recensere]

Libri[recensere | fontem recensere]

Notae[recensere | fontem recensere]

  1. Octo Donatus definivit; quinque Isidorus.

Nexus externi[recensere | fontem recensere]

Vicilibri Lege de Grammatica Latina in Vicilibris.
Partes orationis
(Nomen) substantivum | (Nomen) adjectivum | Nomen numerale | Pronomen | Articulus | Verbum (temporale) | Adverbium | Participium | Conjunctio | Praepositio | Interjectio | (Particula)